Εδώ ο Παππάς, εκεί ο Παππάς, μας τέλειωσε ο... Παππάς

353

«Από εδώ πάν’ κι οι άλλοι». Η θητεία του κ. Νίκου Παππά στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ ετελεύτησε. Ο άλλος φέρελπις κομματικός αστέρας και κυβερνητικός ενδιάμεσος ειδικών αποστολών από τη Βενεζουέλα έως το Ισραήλ έπαιξε το τελευταίο χαρτί διαφοροποιούμενος (παρέα με τους δικούς του) από την κοινή γραμμή Τσακαλώτου – Τσίπρα (αυτή είναι πλέον η κομματική επετηρίδα) να αναλάβει τη θέση του Γραμματέα ο ισορροπιστής Δημήτρης Τζανακόπουλος κι έχασε θεαματικά.

Του Χρήστου Υφαντή

Μπορεί να «τσαλάκωσε» σε ένα βαθμό την εκλογή του μοναδικού υποψήφιου με την επιλογή του «λευκού», αλλά δεν την απέτρεψε και – το σημαντικότερο – άνοιξε μόνος του την πόρτα της εξόδου από τα ηγετικά κλιμάκια κι εξήλθε.

Στην κομματική πραγματικότητα η επιλογή του κ. Παππά να κοντράρει τη συνεργασία Τσακαλώτου – Τσίπρα στο πρόσωπο του κ. Τζανακόπουλου είναι μια αναμφισβήτητη πολιτική αυτοκτονία. Όποιος την επέλεξε ως διαφυγή πρέπει να είναι σε έσχατη απόγνωση και, είναι βέβαιο, δεν πρέπει να σκέφτεται με καθαρό μυαλό.

Ο κ. Παππάς είναι σε πολιτική και προσωπική απόγνωση. Η μετατροπή του σε πολύ σύντομο χρόνο σε μια κομματική Ιφιγένεια δεν ήταν στους σχεδιασμούς του.  Ο ίδιος, εντελώς αυθαίρετα, ακατανόητα σχεδόν, απλώθηκε πολύ πέρα από τον ίσκιο του και, μοιραία, όταν ο ήλιος άλλαξε θέση αποκαλύφθηκε η γύμνια του.

Δεν ανέγνωσε με τη δέουσα επιμέλεια την γνωστότατη ιστορική διαδρομή όλων των αντίστοιχων «Παππάδων» της ελληνικής αριστεράς, δεν φρόντισε να δέσει νωρίς την θεαματική άνοδο του με ισχυρά αντιστηρίγματα με συνέπεια στη σημερινή συγκυρία να είναι ένας εξαιρετικά βολικός αναλώσιμος αντίπαλος για όλες τις τάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και για την «δική του».

Η απόπειρα να δηλώσει «παρών» με τη συσπείρωση σε «λευκή ψήφο απελπισίας» δυο δεκάδων προσκείμενων σε αυτόν μελών της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ δεν του προσφέρει το παραμικρό. Αντίθετα, η στάση του αυτή είναι το σήμα που περίμεναν όλοι οι δικοί του για να ξεκινήσουν, σήμερα κιόλας, την αναζήτηση νέας στέγης, είτε με την ένταξη τους σε κάποια πλησίστια συνιστώσα, είτε με τη διαμόρφωση μιας νέας, «δικής τους» αυτή τη φορά, που δεν θα χωράει τον κ. Παππά, ούτε θα τον στηρίζει.

Αν πάρει κανείς στα σοβαρά τη μυθολογία περί τον άλλοτε υποψήφιο Σουσλόφ του ΣΥΡΙΖΑ και τις επιμέρους μυθοπλασίες που τη συγκροτούσαν η επιλογή του να σταθεί στο λευκό απέναντι στην κοινή υποψηφιότητα Τσακαλώτου – Τσίπρα στο πρόσωπο του κ. Τζανακόπουλου δεν εξηγείται. Κανείς, στοιχειωδώς λογικός, δεν στέκεται απέναντι σε ένα κομματικό τσουνάμι, ούτε καν αν επιθυμεί να στείλει μήνυμα.

Η εκτίμηση ότι η αντίδραση του κ. Παππά είναι προϊόν συναισθηματικής έξαρσης και βιωματικής προσέγγισης των δεδομένων της ψηφοφορίας είναι πλησίστια στην αλήθεια, ειδικά μάλιστα αν συνυπολογιστεί το γεγονός πως ακόμη και στις μέρες της μεγάλης δόξας του «ο γιος της δρακογενιάς» είχε ελάχιστη κομματική ανταπόκριση και ελαχιστότερη διείσδυση στον σκληρό πυρήνα της Κουμουνδούρου.

«Ό,τι είχε τό 'ριξε στο τραπέζι σε μια ζαριά, αλλά έχασε θεαματικά» εκτίμησε για τη στάση του κ. Παππά παλαιός κομματικός, με τεράστια γνώση της ανθρωπογεωγραφίας και της παράδοσης του κόμματος και με ουδέτερες σχέσεις με τον τέως υπουργό. «Είχε κακή κατάληξη, επειδή περνάει μια δύσκολη περίοδο και ψυχολογικά βγάζει ένα αρνητισμό» συμπλήρωσε, εγκαταλείποντας κάθε σκέψη για σύνθετες πολιτικές αναλύσεις για τη στάση του Νίκου Παππά, την οποία χαρακτήρισε «βαθειά ανθρώπινη, αλλά ελάχιστη πολιτικά».

Με τούτα και μ’ εκείνα και ανεξαρτήτως των ερμηνειών που επιχειρούνται το θέμα είναι ότι ο κ. Παππάς ετελεύτησε ως πολιτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και δεν μπορεί πλέον παρά να προσδοκά σε ένα θαύμα για να επιβιώσει απλώς στο χώρο.

Η βέβαιη, σύμφωνα με όλες τις συνιστώσες, αντικατάσταση του στη θέση του «Επιτρόπου Οικονομικών» από τον κ. Χαρίτση θα είναι η χαριστική βολή, που θα τον οδηγήσει στον πολιτικό μαρασμό και την περιθωριοποίηση.

Η πόρτα του κ. Τσίπρα είναι κλειστή και μετά τη λήξη των εργασιών της Κεντρικής Επιτροπής ασφαλίστηκε. Ο «Νικόλας» είναι πια ο επίσημος αποδιοπομπαίος τράγος της Κουμουνδούρου, ο επίσημος αριστερός χανσενικός και κάθε επαφή μαζί του είναι (πολιτικά) πράξη αυτοκτονίας.

Τα υπόλοιπα θα εξελιχθούν μόλις ομαλοποιηθεί σχετικά η γενικότερη κατάσταση στη χώρα και αρχίσουν να ακούγονται και πάλι «από τα χείλη των άλλοτε κολλητών» τα εν αναμονή ηχογραφημένα στιγμιότυπα ή ξεκινήσει με νέα δυναμική τις αποκαλύψεις της για τον βίο και την πολιτεία του «Νικολάκη» η αγορά.