Είναι δυνατόν αυτή η κυβέρνηση-«κουρελού» να αντέξει μέχρι την 26η Μαΐου;

177

Με τα όσα τραγελαφικά συμβαίνουν τις τελευταίες εβδομάδες στην πολιτική σκηνή της χώρας και των όσων ακολούθησαν της αποχώρησης του Πάνου Καμμένου από το κυβερνητικό σχήμα, το Μέγαρο Μαξίμου έχει επιδοθεί σε έναν αγώνα δρόμου με στόχο να δημιουργήσει ένα νέο αφήγημα το οποίο θα λειτουργήσει μέχρι τις κάλπες.

Πρόκειται ουσιαστικά για έναν δρόμο γεμάτο νάρκες και εμπόδια, καθώς ο μέχρι πρότινος κυβερνητικός του εταίρος αλλά και η σύνθεση της έτσι και αλλιώς οριακής πλειοψηφίας που διαθέτει έχουν βαλθεί να του προκαλούν καθημερινά πλέον προβλήματα.

Καταγράφοντας μάλιστα το τι πραγματικά κωμικοτραγικό συμβαίνει σχεδόν καθημερινά με την κυβέρνηση κουρελού αναρωτιέται εύκολα κανείς το πως είναι δυνατόν αυτή η πλειοψηφία της γκαζόζας να αντέξει μέχρι τις 26 Μαΐου, την ημερομηνία δηλαδή που όπως δείχνουν θα οδηγηθεί η χώρα στις κάλπες.

Στη μία πλευρά βρίσκεται ο πάντα απρόβλεπτος Πάνος Καμμένος: Με την γνωστή του τακτική, αυτή του ανταρτοπόλεμου, παλεύει να μπει εκ νέου στη Βουλή, ναρκοθετώντας τις κινήσεις και τις πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού, έχοντας πάντα κατά νου τις πολύ κακές δημοσκοπικές επιδόσεις των ΑΝΕΛ.

Με φόντο την κοινή πορεία τους των τελευταίων τεσσάρων χρόνων ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ στέλνει σε καθημερινή βάση μηνύματα προς το Μέγαρο Μαξίμου, τα οποία είτε έχουν βάση είτε όχι, αποτελούν βραδυφλεγής βόμβες για την κυβέρνηση, για έναν πολύ απλό λόγο:

Ο κ. Καμμένος γνωρίζει πολλά. Μία διαπίστωση, η οποία δεν κινείται στην σφαίρα της συνομωσιολογίας. Αντιθέτως είναι ένα ρεαλιστικό συμπέρασμα που εδράζεται στην τετραετή θητεία του προέδρου των ΑΝΕΛ στη θέση του υπουργού Άμυνας και επί της ουσίας στη θέση του συγκυβερνήτη της κυβέρνησης συνολικά.

Εφόσον λοιπόν όντως ο κ. Καμμένος έχει, όπως όλα δείχνουν, απασφαλίσει τότε οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής ατζέντας από το Μέγαρο Μαξίμου είναι καταδικασμένη να αποτύχει για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί ο κ.Καμμένος ξέρει πολύ καλά πως με ένα τουίτ, ή με μία παρουσία στα ΜΜΕ να στρέψει το ενδιαφέρον αλλού.

Για παράδειγμα εδώ και μερικά 24ωρα όλοι μιλάνε για τις δημόσιες τοποθετήσεις του μέχρι πρότινος κυβερνητικού εταίρου, τις «απειλές» προς τον πρωθυπουργό αλλά και τα «χατίρια» που μοιάζει να του κάνει ο κ.Τσίπρας. Όλα αυτά την ώρα που ο κ.Τσίπρας ρίχνει στην πολιτική αρένα τα τελευταία του χαρτιά, όπως την αύξηση του κατώτατου μισθού.

Αντί όμως όλοι να μιλάνε για τη «θετική ατζέντα Τσίπρα», η κυβέρνηση χαρακτηρίζεται από την εσωστρέφεια που τροφοδοτεί το κλίμα εκβιασμών, το οποίο έχει ως αφετηρία τις κινήσεις Καμμένου. Όλο αυτό το σκηνικό προκαλεί άγχος στο Μέγαρο Μαξίμου, κάτι που αποτυπώνεται και εντός του κοινοβουλίου.

Στην άλλη πλευρά είναι οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας: Σχεδόν καθημερινά είναι πλέον τα κρούσματα αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς βουλευτών της κυβερνητικής πλειοψηφίας, μέσα από τα οποία τονίζεται περισσότερο ο ετερόκλητος χαρακτήρας του οριακού 151.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, η οποία δύο μόλις ημέρες μετά την επιλογή της να σπάσει το εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ στον ΣΚΑΙ, εμφανίστηκε ξανά στο κανάλι του Φαλήρου και απασφάλισε, προκαλώντας ομολογουμένως κακή εντύπωση, σε όλους όσοι είδαν την εκπομπή.

Είχαν προηγηθεί τα τραγελαφικά περί χαλασμένου αυτοκινήτου του Θανάση Παπαχριστόπουλου.

Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο λοιπόν η νευρικότητα και ο εκνευρισμός περισσεύει στο κυβερνητικό στρατόπεδο, με ένα ερώτημα πλέον να κυριαρχεί: Με αυτό το κλίμα και με αυτή την εικόνα ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να φτάσει μέχρι τις 26 Μαΐου για να κάνει τετραπλές εκλογές ή μήπως η φθορά θα είναι τόσο μεγάλη που οι κάλπες μπορούν να έρθουν ακόμα πιο κοντά;