Η μάχη της ιδεολογίας Μητσοτάκη - Τσίπρα

209

Πράξεις και έργα αντί για λόγια και ιδεοληψίες

Κύριο Αλέξη Τσίπρα, Πρόεδρο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, πλατεία Κουμουνδούρου, ενταύθα:

Κύριε Πρόεδρε σας έχω νέα! Ο πολιτικός σας αντίπαλος και πρωθυπουργός της χώρας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, άργησε κομματάκι, αλλά βρήκε το δρόμο προς την ελευθερία από την πολιτική βάσανο των μύθων της εγχώριας αριστεράς.

Του Χρήστου Υφαντή

Είναι έτοιμος να παίξει (και) στο παιχνίδι της ιδεολογικής σύγκρουσης με τη μυθοποιημένη εκδοχή των αριστερών ονειρώξεων, την αντίστοιχη πολιτική την έχει ήδη κερδίσει, όπως πολύ καλά αντιληφθήκατε από την ξεφτίλα των κινητοποιήσεων για το νομοσχέδιο με τις εργασιακές ρυθμίσεις.

Μην προσδοκάτε σύγκρουση στα μαρμαρένια αλώνια της ιδεολογικής καθαρότητας, ούτε φραστικές επιθέσεις στους μύθους με τους οποίους η αριστερά πορεύτηκε όλα τα χρόνια μετά τον εμφύλιο, με τους οποίους διεκδίκησε την ιδεολογική κυριαρχία και δήλωσε παρούσα στο πολιτικό παιχνίδι για σχεδόν ογδόντα χρόνια.

Η εικόνα του «καλού καγαθού» αριστερού, που ζει υπέρ του συνόλου και της κοινωνίας, σκέφτεται μόνο τις λαϊκές ανάγκες, παλεύει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων και υπερασπίζεται τις λαϊκές κατακτήσεις ετελεύτησε.

Οι περίοδοι της πολιτικής ιστορίας του τόπου που γεννούσαν αυτή την ανάγκη κι αυτή την εικόνα είναι πια μακρινό παρελθόν. Σήμερα οι κόκκινες διαχωριστικές γραμμές έχουν μετακινηθεί από τα στενόμυαλα όρια του εγχώριου μαρξισμού σε άλλες, νεότερες εκδοχές της προοδευτικότητας, τα αναλυτικά εργαλεία του τέλους του 19ου αιώνα έχουν κλειδωθεί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, από τον καημένο τον Μαρξ έμειναν μόνο τα γένια του και μερικά σκόρπια αγάλματα σε κάτι περιθωριακά καθεστώτα, τον Λένιν τον βρίζουν πρώτοι από όλους οι συμπατριώτες του.

Τι αποφάσισε (εμπιστευτικά σας το λέω) ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Θα απαντάει στην αριστερή μυθολογία που διακινούν αυτόκλητοι υπερασπιστές των λαϊκών συμφερόντων και της κοινωνικής σύγκλησης με έργα, με πράξεις, με θεσμικά εργαλεία, με επιλογές που υλοποιούν ταχύτατα τον απαραίτητο κοινωνικό μετασχηματισμό, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ούτε τις ιστορικές σας παρακαταθήκες, ούτε την ιδεολογική σας σύγχυση, ούτε τις ιδεοληψίες των πολιτικά συγγενών σας.

«Η πράξη παράγει ιδεολογία» είναι το νέο σύνθημα στο Μαξίμου, το εργασιακό νομοσχέδιο ήταν μια πρόβα- τζενεράλε για εκείνα που θα έρθουν και θα επανακαθορίσουν την στάση της κυβέρνησης και του κράτους απέναντι στην κοινωνία και στις πραγματικές ανάγκες της, θα επιταχύνουν τον αναγκαίο κοινωνικό μεταβολισμό και θα εγκαθιδρύσουν στη χώρα μια νέα περίοδο μεγάλων κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών.

Ο Μητσοτάκης (σας το είχαν πει κάποιοι από παλιά ότι είναι «δολοφόνος» όταν έχει καταλήξει στις αποφάσεις του) δεν δείχνει καμία διάθεση να παίξει στο παιχνίδι της ιδεολογικής καθαρότητας ή να καταναλώσει πολιτικό κεφάλαιο για να αποδείξει στα λόγια πόσο καλύτερος και κοινωνικά προοδευτικότερος του μαρξισμού είναι ο φιλελευθερισμός.

Αντί αυτής της «καταδικασμένης» σε μια απεραντολογία παράλληλων μονολόγων επιλογής η πρωθυπουργική ομάδα θα βρίσκεται παντού, θα ασκεί πολιτική παντού, θα παράγει θεσμικές μεταρρυθμίσεις παντού και θα παρακολουθεί περιχαρής ένα αδύναμο και παλαιολιθικό ΣΥΡΙΖΑ να επιχειρεί με τόξα και βέλη να σταματήσει τα F-35.

Αυτή είναι η αναλογία, όπως την κατέδειξε η διαδικασία ψήφισης του εργασιακού νομοσχεδίου, τη σημασία της οποίας δεν είναι βέβαιο ότι έχετε αντιληφθεί ακόμη, επειδή, προφανώς, υστερείτε σε εργαλεία ανάλυσης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πρόκειται να σας αφήσει σε χλωρό κλαρί. Θα ανακαλύπτει και θα επιβάλλει στην πολιτική ατζέντα συνεχώς και νέες προκλήσεις επενδύοντας στην συγκλονιστική (αν την κατανοήσει κανείς) αδυναμία σας να αρθρώσετε καν ένα στοιχειώδη πολιτικό λόγο που να είναι σε θέση να αναγνώσει καν την σημερινή πραγματικότητα.

Αιχμή του δόρατος αυτής της επιλογής θα είναι ο Κυριάκος Πιερρακάκης και ο «δικός του» ψηφιακός μετασχηματισμός της οικονομίας και της κοινωνίας με εργαλείο το Ταμείο Ανάπτυξης και τις υπόλοιπες τεράστιες προκλήσεις που θα παραχθούν στην ελληνική κοινωνία στην επόμενη πενταετία.

Εδώ είναι που λένε «τα είχατε χύμα, σας ήρθαν και τσουβαλάτα», από Κυριάκο σε Κυριάκο σας βλέπω να τηγανίζεστε, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση για ένα παρηκμασμένο πολιτικό σχηματισμό σαν τον ΣΥΡΙΖΑ να βγει στην ανοιχτή θάλασσα των μεγάλων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων και να τους αντιμετωπίσει, τον περιμένει η καταστροφή.

Πως μπορείτε να ξεφύγετε από την καταδίκη αυτή δεν το γνωρίζω, ίσως δεν προκύπτει κανείς γνωστός τρόπος, το πολιτικό σας κεφάλαιο καταναλώθηκε με Παππάδες και Πολάκηδες, με Μαριλίζες και Ραγκούσηδες, προκοπή δεν φαίνεται στον ορίζοντα κι οι επόμενες εκλογές θα είναι «ζωής και θανάτου» για τον ΣΥΡΙΖΑ και για την καρέκλα σας.

Όχι, δεν εννοώ τις δημοσκοπήσεις, αυτές δεν λένε την πραγματική αλήθεια, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη από τα δημοσκοπικά νούμερα. Το μεγάλο, το τεράστιο, το άλυτο (προς το παρόν) πρόβλημα είναι πως οι μέρες του 2021 απέχουν από αυτές του 1848 μερικούς αιώνες κι εσείς έχετε απομείνει στον 19ο αιώνα, την ώρα που ο Πιερρακάκης ονειρεύεται ήδη το 6G και την τεχνητή νοημοσύνη!!!

Τα σέβη μου και καλές απεργίες με συμμετοχή 1% …

Υ.Γ.: Σοβαρά τώρα, πως την αντέξατε τόση ξεφτίλα;