Κόμματα και μεταναστευτικό

202
papadopoulos-tasos-1.jpg

Το τηλεοπτικό show καλά κρατεί στη χώρα μας. Από την μια είδαμε την αθλιότητα Βαρουφάκη, που κατέθεσε στη Βουλή στικάκι προϊόν υποκλοπής από τις συνεδριάσεις του Eurogroup το πρώτο εξάμηνο του 2015, και από την άλλη την επιστράτευση της ΕΡΤ, προκειμένου με ρεπορτάζ να μας πείσουν ότι φυλάσσονται με συνεχείς περιπολίες, τόσο τα θαλάσσια σύνορα στο ανατολικό Αιγαίο, όσο και αυτά στον Έβρο.

Ο μεν Βαρουφάκης γλυτώνει την ποινική δίωξη, μια και οι υποκλοπές έγιναν εκτός συνόρων, όμως δεν παύουν αυτές, να εκθέτουν την Ελλάδα διεθνώς στους ευρωπαίους εταίρους μας στην ευρωζώνη, η δε κυβέρνηση που επιδιώκει να κατευνάσει την θύελλα διαμαρτυριών των κατοίκων των νησιών, με επιδείξεις, που θυμίζουν παρελάσεις στη θάλασσα.

Του Τάσου Παπαδόπουλου

Η αποτελεσματικότητα των δράσεων της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό θα κριθεί από τον δραστικό περιορισμό των ροών μέσω της έντονης αστυνόμευσης των θαλασσίων συνόρων και από τον τρόπο που θα διαχειριστεί τις επιστροφές, είτε στην Τουρκία είτε στις χώρες προέλευσης.

Τώρα σε ότι αφορά τα κλειστά κέντρα. Η Ελλάδα οφείλει πέραν των άλλων να απαιτήσει από τους ευρωπαίους να στείλουν εδώ και τώρα ανθρώπους να συνδράμουν, τους ήδη υπάρχοντες, στην εξέταση των αιτημάτων ασύλου, προκειμένου οι έξοδοι να μην γίνονται με το σταγονόμετρο, αλλά να υπερτερούν των εισόδων.

Μόνο έτσι θα περάσει το μήνυμα στην απέναντι πλευρά, ότι αυτοί που έρχονται ξοδεύουν άδικα και κινδυνεύουν διασχίζοντας με τα φουσκωτά το Αιγαίο, μια και σε χρόνο σύντομο θα επιστρέψουν στην Τουρκία.

Παράλληλα όσοι εκ των λεγόμενων ΜΚΟ κάνουν συνεννοήσεις με τους απέναντι, να θεωρούνται ως διακινητές και να τιμωρούνται αναλόγως.

Μας λένε ότι οι παραβατικοί θα απελαύνονται. Τους είδαμε στη Μενάνδρου να σκοτώνονται μέρα μεσημέρι. Και φυσικά δεν εμφανίστηκαν χθες οι συμμορίες που διακινούν ναρκωτικά, λαθραία τσιγάρα και αγοραίο έρωτα.

Περίμενε άραγε η κατά τα άλλα οργανωμένη κοινωνία να σφαχτούν μεταξύ τους, για να αποφασίσει να κινηθεί δυναμικά;

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε σε τηλεοπτική του συνέντευξη ότι δρουν στην Αθήνα 4.000 αλλοδαποί. Τι θα κάνει άραγε γι’ αυτούς που κινούνται ως οργανωμένες συμμορίες και ληστεύουν τους πολίτες; Ποιος θα πραστατεύσει το δικαίωμα του πολίτη να ζει και να κινείται στην πόλη του με ασφάλεια;

Εκπρόσωπος των αστυνομικών, μέσω της τηλεόρασης, μας πληροφόρησε ότι υπάρχουν 40.000 αλλοδαποί, που δεν είναι καταγεγραμμένοι πουθενά.

Το είδαμε εξάλλου και σε πρόσφατες συλλήψεις προσώπων, που η αστυνομία έχει καταγράψει στον καθένα με 4-5 ονόματα, άλλα τόσα επίθετα και αρκετές χώρες προέλευσης.

Κυβέρνηση και κόμματα της αντιπολίτευσης οφείλουν, αντί να τα ρίχνουν ο ένας στον άλλο, να σκύψουν με σοβαρότητα στο πρόβλημα και να κινηθούν όλοι με μια φωνή τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος.

Οι δεύτεροι αντί να πυροβολούν την κυβέρνηση έχουν υποχρέωση εκ του λειτουργήματός τους να κάνουν προτάσεις.

Ρεαλιστικές και σοβαρές. Να βοηθήσουν να αντιμετωπισθεί ένα ακανθώδες πρόβλημα για την ελληνική κοινωνία, αντί να μας λένε τι δεν έκανε ο ένας ή ο άλλος.

Έχουν υποχρέωση να περιδιαβούν τα όμορα κόμματα της Ευρώπης και να εξηγήσουν πειστικά το ελληνικό πρόβλημα. Παράλληλα η κυβέρνηση να απαιτήσει από τους ισχυρούς της ΕΕ, να μπλοκάρουν μέσω του νέου ευρωπαϊκού προϋπολογισμού τα κονδύλια προς τις χώρες του Visegrad, με απώλειες σημαντικών εσόδων, αν συνεχίσουν την τακτική απόρριψης κάθε συζήτησης που αφορά την φιλοξενία προσφύγων στις χώρες τους.

Το πρόβλημα της παραμονής τόσων ανθρώπων στα νησιά έχει να κάνει με την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, που πέρασαν άνευ αντιρρήσεων, τόσο ο Έλληνας Επίτροπος αρμόδιος για την μετανάστευση, όσο και η τότε κυβέρνηση, που απαγορεύει τις επιστροφές μεταναστών, που μετακινήθηκαν στην ενδοχώρα.

Με αυτό τον τρόπο αναγκάζουν την Ελλάδα υπό την πίεση των τοπικών κοινωνιών στα νησιά, να τους προωθεί στην ηπειρωτική χώρα, και με αυτή την έννοια, να χάνει το δικαίωμα της επιστροφής στην Τουρκία.

Η έλλειψη συνεργασίας των τουρκικών αρχών στην ανακοπή της πορείας των φουσκωτών προς την Ελλάδα, που στην συντριπτική πλειοψηφία τους δεν προέρχονται από την εμπόλεμη Συρία, έχει στόχο αφενός να απαλλαγεί από αυτούς και αφετέρου να προσθέσει στη χώρα μας μουσουλμανικό πληθυσμό, που έχει εργολαβικά αναλάβει να προστατεύει.

Το γεγονός ότι η Τουρκία κρατάει τους Σύριους εντός των συνόρων της σε οργανωμένες δομές δίπλα από τα σύνορα γίνεται εκ του πονηρού.

Θέλει να τους μετακινήσει στη ζώνη του βορά της Συρίας που κατέχει, με την ανοχή Ρωσίας και ΗΠΑ, με σκοπό να εκτοπίσει τους κουρδικούς πληθυσμούς από αυτές τις περιοχές.

Κι όλα αυτά με λεφτά της Γερμανίας και ενδεχομένως της ΕΕ, που θα δοθούν στον Ερντογάν για να τους κτίσει σπίτια.

Παράλληλα οι πληροφορίες αναφέρουν ότι 60.000 τζιχαντιστές από την Συρία, οι Τούρκοι τους έχουν μεταφέρει στη Λιβύη για να πολεμήσουν στο πλευρό του Σάρατζ εναντίον του Χαφτάρ.

Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν παίζει σε πολλά ταμπλό και καταφέρνει να κερδίζει, άλλοτε εκβιάζοντας και άλλοτε προβάλλοντας είτε την γεωπολιτική της ισχύ, είτε την οικονομική της δύναμη.

Ανάλογα άλλωστε κινήθηκαν οι προκάτοχοί του και στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με την λεγόμενο ουδετερότητα, σε όλη την διάρκεια του, και μόλις όταν είδε που γέρνει η πλάστιγγα, τάχθηκε εκ του ασφαλούς στο πλευρό των συμμάχων.

Με αυτή την έννοια το προσφυγικό, είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και σε αυτό το πλαίσιο οφείλουν να το εντάξουν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Γι’ αυτό χρειάζεται σοβαρότητα, και όχι καραγκιοζιλίκια τύπου Βαρουφάκη…