Ξεκίνησε η σφαγή μεταξύ των «τάσεων» του ΣΥΡΙΖΑ στο δρόμο για την κομματική κυριαρχία

464

Δοκίμιο για την ορθή και αποδεκτή λειτουργία των «τάσεων» στο κόμμα (ΣΥΡΙΖΑ) δημοσιοποίησε την Κυριακή στην ΑΥΓΗ ο εκ των λογογράφων του Αλέξη Τσίπρα Θανάσης Καρτερός και στο κόμμα έγινε ο κακός χαμός!

Η αναγκαιότητα των επισημάνσεων και, το σημαντικότερο, η παράγραφος με την οποία κατέληγε ο συντάκτης προειδοποιώντας τις υπαρκτές ή τις μελλοντικές τάσεις σχετικά με τις προσδοκίες του κόμματος από τη λειτουργία τους έβαλαν φωτιά στο κομματικό σκηνικό, καθώς πολλά από τα στελέχη τους εξέλαβαν τη λογική «άντε να δούμε τι θα κάνετε όλοι εσείς», ως ευθεία πρόκληση και καθαρή απόπειρα παρέμβασης «στα εσωτερικά τους».

Του Χρήστου Υφαντή

Είναι γεγονός πως ο κ. Καρτερός ούτε γλαύκα εις τας Αθήνας εκόμισε, ούτε ανακάλυψε την Αμερική με όσα αισθάνθηκε την ανάγκη να επισημάνει. Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο έκρυθμη, ώστε να μην χρειάζεται ειδικό ταλέντο για να ανακαλύψει κανείς κρυμμένα μυστικά ή να πιθανολογήσει εξελίξεις.

Οι τάσεις, για τις οποίες τόσο περήφανος εμφανίζεται ο Τσίπρας, είναι καθαρές, οργανωμένες φράξιες εντός του κομματικού μηχανισμού. Έχουν (οι δύο από αυτές τουλάχιστον) διακριτή ιδεολογία, παράλληλη πολιτική δραστηριότητα, σαφή ιεραρχική δομή και ξεκάθαρο πολιτικό πλαίσιο που απέχει από το επίσημο του κόμματος. Όσες προσπάθειες και αν καταβάλλονται για να μειωθεί η ένταση του φαινομένου δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα, καθώς, όπως όλα δείχνουν, οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και καμία εσωκομματική διαδικασία στο δρόμο προς ένα μελλοντικό συνέδριο δεν πρόκειται να τις ανατρέψει.

Στον ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζονται για ένα δίμηνο «και βάλε» μεγάλων, καθοριστικών ίσως, ανατροπών στους συσχετισμούς δύναμης μεταξύ των διάφορων αλληλοσπαρασσόμενων τάσεων μέσω της πασίγνωστης και παραδοσιακής όσο και η αριστερά, μεθόδου ελέγχου των ψηφοφοριών στις Οργανώσεις Μελών (ΟΜ).

Διαδικασία που συνόδευε πάντα τη λειτουργία των τάσεων και η οποία είναι τόσο κομματικά ελκυστική, ώστε να την χρησιμοποιούν αφειδώς όλες οι τάσεις, ειδικά όταν η δυναμική τους τις φέρνει προς της εξουσίας στον κομματικό μικρόκοσμο.

Κανείς δεν ξεχνάει στον χώρο της αριστεράς ότι η μέθοδος του ελέγχου των ψηφοφοριών έφερε στο παρελθόν μερικά τερατώδη αποτελέσματα και διαστρέβλωσε σε απόλυτο, σχεδόν, βαθμό την κομματική ισορροπία όταν αφέθηκε να την ελέγχουν ιδεοληπτικοί τζιχαντιστές της κυρίαρχης κομματικά ομάδας, οι οποίοι δεν ορρωδούσαν προ ουδενός.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο είναι νωπή ακόμη στη συλλογική μνήμη η μη εκλογή του Φώτη Κουβέλη από την Οργάνωση της Καλλιθέας (κυριαρχούσε αριθμητικά η τάση Τσίπρα) ως εκπροσώπου για το συνέδριο της διάσπασης και χρειάστηκε να ανακαλυφθεί ένα είδος «αριστερής Golden Card» για να μπορεί να πάρει μέρος στις εργασίες του ο ένας από τους δύο υποψήφιους για τη θέση του προέδρου του κόμματος. Για τέτοια αισχρή αντιμετώπιση της μειοψηφίας μιλάμε.

Στο δρόμο για το συνέδριο η διαδικασία αποτύπωσης της κομματικής επιρροής της κάθε τάσης είναι δεδομένο πως θα οδηγήσει σε τερατογεννέσεις και θα προκαλέσει τη συλλογική πολιτική συνοχή με αποκλεισμούς ακόμη και κορυφαίων στελεχών.

Ο Καρτερός ξέρει πολύ καλά τι θα συμβεί, είναι βέβαιος για τα τέρατα που θα γεννηθούν στο δρόμο για την κομματική κυριαρχία και προειδοποιεί, εμμέσως πλην σαφώς, για όσα προετοιμάζονται στο παρασκήνιο και αφορούν, κυρίως, στην τάση των προεδρικών.

Οι επονομαζόμενοι και «Τσιπραίοι» αντιμετωπίζουν ένα σοβαρότατο ζήτημα διάσπασης στη βάση ενός ηθικού (όπως δημοσιοποιείται) διαχωρισμού (οι «καλοί» με τον Κοτσακά και τον Ρήγα και οι «κακοί» με τον Παππά και τον Σπίρτζη), εξέλιξη που επηρεάζει αποφασιστικά την ηγετική ομάδα του κόμματος και προσθέτει δυναμική στην κορυφαία τάση των «53+».

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος τρίβει τα χέρια του και ετοιμάζεται να καθιερωθεί και τυπικά ως η κυρίαρχη κομματικά τάση (περί φράξιας πρόκειται) γεγονός που θα του επιτρέψει να ελέγχει αποφασιστικά τους κομματικούς αρμούς (για να θυμηθούμε και ολίγη από Περιστέρα). Στο πλάι του στοιχήθηκαν, αναγκαστικά ως ένα βαθμό, οι τρεις (Βούτσης, Φίλης, Σκουρλέτης) της παλιάς φρουράς του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ στην κρίσιμη στιγμή προσκολλήθηκε (παλιά του τέχνη κόσκινο) και ο αμφιλεγόμενος Δημήτρης Παπαδημούλης, που βρίσκει πάντα τρόπο «να τρουπώνει» στα ενδότερα της κάθε εξουσίας.

Ο Καρτερός τον Τσακαλώτο σημαδεύει με το άρθρο του, αυτόν και την παρέα του προειδοποιεί, από τους «53+» αναμένει να δηλώσουν πίστη στην κομματική νομιμότητα, όπως την εκφράζουν ο Αλέξης Τσίπρας, η Ζανέτ Τσίπρα, ο Γιώργος Τσίπρας και η Περιστέρα Μπαζιάνα – Τσίπρα.

Πόσο θα εισακουστεί θα φανεί σύντομα και σε κάθε περίπτωση εντός του Φεβρουαρίου όταν θα υπάρχει ασφαλές αποτύπωμα των νέων κομματικών ισορροπιών.

Πόσο οι διαδικασίες αυτές, τόσο «ελκυστικές» για την νεοκομμουνιστική αριστερά αφορούν στους πολίτες και στη χώρα είναι μια εξαιρετικά πονεμένη ιστορία, η οποία, όμως, δεν φαίνεται ότι επηρεάζει τους φανατικούς της κάθε πλευράς, οι οποίοι εξακολουθούν να ακονίζουν γιαταγάνια και να τα κουνάνε στον αέρα εφορμώντας κατά των αντίπαλων αριστερών ανεμόμυλων, ως άλλοι Δον Κιχώτες.