Μάτι: Συνεχίζεται ο γολγοθάς - Δυόμιση μήνες μετά, συμπολίτες μας μαθαίνουν να περπατούν από την αρχή

34

Οι εγκαυματίες από τις φωτιές της 23ης Ιουλίου στο Μάτι ζουν έναν Γολγοθά. Συγκλονιστικές είναι οι μαρτυρίες των ανθρώπων που νοσηλεύτηκαν επί δύο και πλέον μήνες στις εντατικές και πλέον μαθαίνουν να περπατούν από την αρχή.

Δυόμιση μήνες μετά την εθνική τραγωδία, οι άνθρωποι που τραυματίστηκαν και είδαν δικούς τους ανθρώπους να χάνονται στις φλόγες, προσπαθούν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

Στο ισόγειο διαμέρισμα μιας πολυκατοικίας στην Ηλιούπολη ο 86χρονος Ιωάννης Κωστόπουλος μαθαίνει να περπατάει από την αρχή.

Κάθε ημέρα επί μία ώρα επαναλαμβάνει μηχανικά τις ίδιες αργές κινήσεις υπό την καθοδήγηση φυσιοθεραπευτή. Έχει εγκαύματα στο 30% στο σώματός του.

Στα χέρια, στο κεφάλι, στο λαιμό, στα αυτιά και στα πόδια. Τραύματα που απέκτησε στις 23 Ιουλίου όταν προσπάθησε, αλλά δεν κατόρθωσε, να σώσει τη σύζυγό του από τη φωτιά που σάρωσε το Κόκκινο Λιμανάκι.

Ο κ. Κωστόπουλος ήταν ένας από τους δεκάδες εγκαυματίες που νοσηλεύθηκαν για πολύ καιρό στα νοσοκομεία της Αττικής μετά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Ο ίδιος πέρασε δύο μήνες σε κατάκλιση στο Λάτσειο Κέντρο Εγκαυμάτων, την πρότυπη μονάδα εξειδικευμένης φροντίδας που υπάγεται στο Θριάσιο Νοσοκομείο.

Έχουν συμπληρωθεί δύο εβδομάδες από τότε που έλαβε εξιτήριο. Η περιπέτειά του, όμως, δεν έχει τελειώσει.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Επιχειρήσεων Υγείας την 23η Ιουλίου και την επόμενη ημέρα 148 ενήλικες και 23 παιδιά που τραυματίστηκαν στη φωτιά στο Μάτι και την υπόλοιπη Ανατολική Αττική μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα ή ιδιωτικά οχήματα σε νοσοκομεία. Από αυτούς, παρέμειναν για νοσηλεία 55 ενήλικες και 12 παιδιά, ενώ οι υπόλοιποι αποχώρησαν άμεσα, αφού τους παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.

Δεκαπέντε άτομα πέθαναν κατά τη νοσηλεία τους. Σήμερα, οκτώ εγκαυματίες παραμένουν σε νοσοκομεία, εν των οποίων οι τρεις είναι διασωληνωμένοι σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.

Μια επώδυνη καθημερινότητα έχουν να διαχειριστούν αυτοί που επιστρέφουν στις οικίες τους, είτε στις πληγείσες περιοχές ή σε διαμερίσματα συγγενών ή φίλων.

«Το έγκαυμα είναι από τα πιο δύσκολα τραύματα. Δεν αναρρώνεις γρήγορα» λέει στην εφημερίδα «Καθημερινή» η Αρχοντία Κωστοπούλου που μαζί με άλλους συγγενείς της περιποιούνται καθημερινά τον πατέρα της. «Ενώ νομίζεις ότι έχει κλείσει, από κάτω υπάρχει πληγή.

Το έγκαυμα λειτουργεί από έξω προς τα μέσα, όπως μας έχουν πει. Χρειάζονται επιμονή και υπομονή για να γίνει κάποιος καλά».

Οι γονείς της έμειναν στην οδό Δρυάδων, στο Κόκκινο Λιμανάκι, κάτω από Μάτι, όταν η φωτιά περικύκλωσε το σπίτι τους.

Το αφρόντιστο γειτονικό τους οικόπεδο με την άναρχη βλάστηση θέριεψε τις φλόγες. Η 78χρονη Βασιλεία Κωστοπούλου δεν μπορούσε να μετακινηθεί χωρίς αναπηρικό αμαξίδιο. Ο καπνός και το θερμικό κύμα την έριξαν μπρούμυτα στην αυλή του σπιτιού.

Ο σύζυγός της προσπάθησε μάταια να τη σηκώσει και κάηκε σε αρκετά σημεία του σώματός του. Η σορός της γυναίκας του θα παρέμενε εκεί, σε κοινή θέα, για πάνω από 30 ώρες μέχρι να παραληφθεί από την Πυροσβεστική.

Ο κ. Κωστόπουλος εκείνη τη νύχτα μεταφέρθηκε πρώτα στο νοσοκομείο «Σωτηρία» από το γιο του που είχε φτάσει στην περιοχή για να βοηθήσει.

Από εκεί τον έστειλαν στον «Ευαγγελισμό» και τελικά νοσηλεύθηκε στο «Λάτσειο». Κατά τις διαδοχικές διακομιδές του η κόρη του λέει ότι της περιέγραφε με λεπτομέρειες τι είχε συμβεί.

Στο νοσοκομείο, όμως, υπό τις ισχυρές δόσεις φαρμάκων για να αντέξει τους πόνους, δεν ήταν το ίδιο διαυγής. Κάποιες ημέρες της νοσηλείας του είχε παραισθήσεις.

«Νόμιζε ότι έβλεπε τη μαμά μου στην πόρτα και τον έπιαναν τα κλάματα. »Να τώρα πέρασε η μαμά σου, τώρα κάθεται εκεί και με κοιτάζει», έλεγε» θυμάται η κόρη του, Αρχοντία Κωστοπούλου.