Ο φονιάς του ήρωα Σολωμού δίπλα στον Ερντογάν

110

Ο Κενάν Ακίν, διεθνώς καταζητούμενος για την άνανδρη και εν ψυχρώ δολοφονία του Σολωμού Σολωμού, φόρεσε το αμήχανο χαμόγελο του και πόζαρε ανάμεσα στον Τούρκο Πρόεδρο και τον ψευδοπρόεδρο Ερσίν Τατάρ, στο πικ νικ που στήθηκε στα ερείπια της Αμμοχώστου.

Οι φονιάδες μιας ελληνικής πόλης και ο φονιάς ενός Έλληνα. Το σκηνικό αν και μακάβριο, ενδεικτικό της τουρκικής νοοτροπίας. Στον τόπο του εγκλήματος.

Λίγα βήματα πιο πέρα, το οδόφραγμα της Δερύνειας, στα κράσπεδα της Αμμοχώστου. Εκεί που τον Αύγουστο του 1996, ο Σολωμού τράβηξε την τελευταία ρουφηξιά από το τσιγάρο του και την τελευταία ανάσα της ζωής του, αντικρίζοντας την πόλη που του στέρησαν.

Κρυμμένος πίσω από έναν τοίχο, ο Κενάν Ακίν, έβγαλε το πιστόλι του. Δεν τόλμησε να αντικρίσει τον Σολωμό στα μάτια. Πάτησε τη σκανδάλη και ξανακρύφτηκε πίσω από τους Τούρκους στρατιώτες. Εδώ και 24 χρόνια, κάνει ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Κρύβεται πίσω από τους Τούρκους στρατιώτες και αναζητεί τον οίκτο, αρνούμενος να παραδεχθεί την ανανδρία του. Αφού απόλαυσε τις τιμές «ήρωα», που του απέδωσαν οι όμοιοι του, πασχίζει πλέον να πείσει ότι δεν ήταν αυτός που πυροβόλησε.

«Θα τον πυροβολούσα ξανά, αν γύριζα το χρόνο πίσω…» είχε εξομολογηθεί σε μια κρίση δολοφονικής ειλικρίνειας, το 2009 στον Παναγιώτη Σαββίδη και το «Πρώτο Θέμα». Τότε ακόμα, δεν είχε συναίσθηση του μεγαλείου της πράξης του Σολωμού και την αθλιότητα της δικής του ύπαρξης. Το αντιλήφθηκε ή προσποιείται πως το αντιλήφθηκε κάποια στιγμή, αλλά οι δικαιολογίες απλώς μεγεθύνουν την ευτέλεια του.

Όπως δεν κοίταξε τον Σολωμό έτσι δεν μπορεί να αντικρίσει κατάματα, ούτε καν τον εαυτό του στον καθρέφτη. Αργότερα υιοθέτησε νέο αφήγημα υποστηρίζοντας πως δήθεν ποτέ δεν παραδέχθηκε την δολοφονία. «Είπα ότι, όποιος και αν ήταν εκεί θα πυροβολούσε. Δεν πυροβόλησα εγώ»... Το ξέρει πως δεν πείθει αλλά ίσως αισθάνεται πως θα εξιλεωθεί.

Το πιστόλι του φονιά

Ο Κενάν Ακίν, έποικος από τη Τουρκία, αξιωματικός του τουρκικού στρατού και πράκτορας των μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ), έκανε πολιτική καριέρα στο ψευδοκράτος με ένα βασικό «προσόν». Ως στυγνός δολοφόνος βαφτίστηκε ήρωας, γιατί πυροβόλησε και σκότωσε ένα άοπλο παιδί. «Βουλευτής», «υπουργός» και παράγοντας σε ένα πειρατικό κράτος το οποίο αναγνωρίζει μόνο αυτός που το δημιούργησε.

Το 2012 μιλώντας στην εκπομπή 60 λεπτά του τηλεοπτικού καναλιού «Σίγμα», παραδέχθηκε πως την ημέρα της δολοφονίας του Σολωμού Σολωμού βρισκόταν όντως στο οδόφραγμα της Δερύνειας, γιατί ήταν κοντά το σπίτι του στην Αμμόχωστο.

Το πιστόλι το είχε πάντα μαζί του γιατί το αγαπούσε και το αγαπάει και πάντα οπλοφορεί. Τόνισε ότι οπλοφορεί «νόμιμα», ξεχνώντας ότι μιλούσε για νομιμότητα, σε ένα ψευδοκράτος που δεν υπάρχει κανένας νόμος.

Βρέθηκε «τυχαία», έβγαλε το όπλο, πήρε θέση βολής, σημάδεψε τον Σολωμό... αλλά δεν πυροβόλησε. Αν δεν ήταν τόσο τραγικό θα ήταν αστείο.

Όπου κι αν πάω θα με συλλάβουν

Μιλώντας στη τουρκική εφημερίδα «Μιλιέτ» το 2015 ο Κενάν Ακίν, εξέφραζε την οργή του, γιατί η Interpol την έχει στη λίστα με αυτούς που καταζητούνται διεθνώς και τον έχει επικηρύξει με 460.000 ευρώ. Για ακόμη μία φορά επανέλαβε τα όσα θα ήθελε να είχαν συμβεί, βγάζοντας από το κάδρο τον εαυτό του. «Το 1996» είπε, ήμουν βουλευτής. Ορισμένες ομάδες μοτοσικλετιστών οργάνωσαν μια επιχείρηση για να εισέλθουν στην «ΤΔΒΚ» (ψευδοκράτος).

Ήταν μια τρομοκρατική ενέργεια. Πήγα εκεί για να παρακολουθήσω. Εκείνη την ημέρα, ο Ελληνοκύπριος Σολωμός Σολωμού, προσπάθησε να κατεβάσει την τουρκική σημαία, έχοντας ένα τσιγάρο στο στόμα του. Παραδέχομαι πως ήμουν εκεί και φαίνεται και στις εικόνες που έδειξε η τηλεόραση. Αυτό ήταν αρκετό για την ελληνική πλευρά να μου φορτώσει τον φόνο του Σολωμού Σολωμού».

Ο Κενάν Ακίν αποτάθηκε στην Interpol ζητώντας να βγει από τη λίστα των ανθρώπων που καταζητούνται διεθνώς για εγκλήματα. Η απαίτηση του έπεσε στο κενό και από το 1996 περιφέρεται μεταξύ ψευδοκράτους, Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν. Δύο κράτη και ένα προτεκτοράτο, στα οποία οι διεθνείς υποχρεώσεις είναι περίπου εσωτερική υπόθεση της μαφίας που ασκεί εξουσία.

Ο Κενάν Ακίν υποστηρίζει πως αδίκως καταζητείται για την δολοφονία του Σολωμού γιατί δεν έγινε βαλλιστική εξέταση του όπλου του, από το οποίο όπως λέει, δεν βγήκε ποτέ σφαίρα.

«Ναι είμαι εθνικιστής και Τούρκος και έψαξαν έναν αποδιοπομπαίο τράγο και βρήκαν εμένα» λέει ο Ακίν. Μάλιστα δεν διστάζει να κάνει και μαθήματα σεβασμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας πως αυτό που υφίσταται παραβιάζει τις αρχές της Ευρώπης για την ελευθερία διακίνησης.

Και επειδή το θράσος, συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, υπερβαίνει και την κοινή λογική, επικαλείται την εικοσαετή «βουλευτική» του ιδιότητα στο παράνομο «κοινοβούλιο» του ψευδοκράτους, για να υποστηρίξει ότι δεν μπορούσε να ασκήσει τα καθήκοντα του αφού δεν είχε τη δυνατότητα να ταξιδέψει στο εξωτερικό και να ανταποκριθεί στις προσκλήσεις που δεχόταν!

«Θέλω να έχω την ελευθερία να ταξιδεύω. Ελπίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ξυπνήσει και θα αποκαταστήσει την αδικία», για να προσθέσει ότι ετοιμάζεται να προσφύγει στο ΕΔΑΔ... Πέρασαν πέντε χρόνια από τότε και ακόμα ετοιμάζεται...

Ο Ραούφ Ντενκτάς το 2009 σε μια συνέντευξη του είχε πει πως ο Σολωμού θα μπορούσε να είχε συλληφθεί ή θα μπορούσαν να τον σταματήσουν με πυροβολισμούς στον αέρα. «Δεν χρειαζόταν να σκοτωθεί. Σε τι ωφέλησε αυτό;

Δεν ήταν ένας ο δολοφόνος

Σύμφωνα με το τουρκικό περιοδικό «Ακτουέλ», την εντολή να ανοίξουν πυρ εναντίον Σολωμού Σολωμού είχε δώσει ο τότε διοικητής των λεγόμενων ειδικών δυνάμεων, Ερτάλ Εμανέτ, ο οποίος επίσης πυροβόλησε μαζί με τον Κενάν Ακίν. Τις πληροφορίες είχε δώσει Τεμά Ιρκάρτ, αρθρογράφος της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Γενί Ντουζέν», ο οποίος τον Αύγουστο του 1996, υπηρετούσε ως υπεύθυνος ποινικών υποθέσεων στην «αστυνομική διεύθυνσης Αμμοχώστου».

Ο Κενάν Ακίν σε συνέντευξη του, θέλοντας να φορτώσει αλλού την ευθύνη της δολοφονίας κατονόμασε τον Χαλίλ Σαντραζάμ ως τον άνθρωπο που είπε «το θέλω αυτό το σκυλί, πυροβολήστε» και έδωσε εντολή δολοφονίας του Σολωμού. Ο Σαντραζάμ υπηρετούσε τότε ως αξιωματικός στις τουρκοκυπριακές «δυνάμεις ασφαλείας».