Ο τρόμος Τσίπρα για τις κάλπες και το σενάριο «2+4»

452

Όσο περισσότερο βεβαιώνονται πως το σενάριο είναι στο τραπέζι, τόσο περισσότερο θα αναφέρονται στο σενάριο της κάλπης, ώστε να... το αποφύγουν

Σαν... έτοιμοι από καιρό, πολλοί στην Κουμουνδούρου έβγαλαν το ίδιο συμπέρασμα πριν καν στεγνώσει το μελάνι με το οποίο γράφτηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης: ότι, δηλαδή, είναι «εκλογικό σχήμα» και πως ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται να... «δραπετεύσει» μόλις «σκάσουν» τα αδιέξοδα την επόμενη μέρα της πανδημίας. Η ανάλυση όλων είχε ως κοινή συνισταμένη αφενός την ένταξη στο κυβερνητικό σχήμα 11 βουλευτών με ευρεία γεωγραφική «κατανομή», αφετέρου ότι το κυβερνητικό σχήμα αριθμεί σχεδόν 60 άτομα και μοιάζει περισσότερο να υπηρετεί εσωκομματικούς συσχετισμούς, παρά την ανάγκη αποτελεσματικότητας της κυβέρνησης.

Η στήλη αφήνει ασχολίαστη την διαπίστωση περί «απόδρασης» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, καθώς οι 15 μονάδες διαφοράς μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ μιλούν από μόνες τους. Ωστόσο, δεν μπορεί να αφήσει ασχολίαστη τη διαρκή επίκληση των εκλογών από την Κουμουνδούρου, καθώς, πίσω απ’ αυτή κρύβεται ο μεγάλος τρόμος που διατρέχει οριζόντια την κομματική ιεραρχία του ΣΥΡΙΖΑ, από την κορυφή ως τα στελέχη των νομαρχιακών επιτροπών.

Στην πολιτική είναι γνωστή η τακτική να λέει κανείς κάτι πολλές φορές για να το «κάψει». Βεβαίως, άλλες φορές, όταν κάτι αναφέρεται συνέχεια, μετατρέπεται σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία - αλλά αυτό είναι μία άλλη, μεγάλη συζήτηση. Προσώρας, πάντως, στην  Κουμουνδούρου προβλέπουν εκλογές για να τις «κάψουν». Και όσο περισσότερο βεβαιώνονται πως το σενάριο είναι στο τραπέζι, τόσο περισσότερο θα αναφέρονται στο σενάριο της κάλπης, ώστε να... το αποφύγουν.

Όπως προαναφέρθηκε, ο μέγας τρόμος των εκλογών διατρέχει οριζόντια όλη την κομματική ιεραρχία: ωστόσο, όσο ανεβαίνουμε στους πάνω ορόφους της Κουμουνδούρου, τόσο εντονότερος γίνεται αυτός ο φόβος, καθώς ο πρώτος που εκτιμά ότι έχει να χάσει τα περισσότερα είναι ο Αλέξης Τσίπρας, που «τρέμει» το σενάριο «2 συν 4». Είναι, άλλωστε, γνωστό πως σε κάθε εκλογική μάχη κρίνεται κυρίως και πρωτίστως ο εκάστοτε αρχηγός και μετά ο... οργανωτικός γραμματέας του κόμματος. Και επειδή ο Αλέξης Τσίπρας έχει υποστεί ήδη τρεις ήττες, (αυτοδιοικητικές, ευρωεκλογές, εθνικές), από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, είναι εξαιρετικά δύσκολο να μπορέσει να παραμείνει στη θέση του - και γενικώς στην πολιτική σκηνή - αν οι ήττες γίνουν τέσσερις ή ακόμη και πέντε.

Και εξηγούμαι: το σενάριο «2 συν 4», που έχει αρχίσει να «ζεσταίνεται» στο Μέγαρο Μαξίμου, προβλέπει τα εξής: μόλις τελειώσει η πανδημία και ολοκληρωθεί ο μαζικός εμβολιασμός, αλλά και ενόσω θα έχουν αρχίσει να «τρέχουν» στην πραγματική οικονομία τα κονδύλια του ταμείου ανάκαμψης που θα περιορίσουν την ζημιά από την πολύμηνη καραντίνα, να παραδεχθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης πως ο κορωνοϊός άλλαξε τα πάντα και να ζητήσει εκ νέου «εντολή ανοικοδόμησης της χώρας». Στην περίπτωση αυτή, ειδικά αν πάει σχετικά καλά ο τουρισμός το προσεχές καλοκαίρι, ο πρωθυπουργός θα έχει πολλές πιθανότητες να διασφαλίσει το φθινόπωρο του 2021 μία νέα λαϊκή εντολή με άνετη πλειοψηφία: βεβαίως, επειδή στις επόμενες εκλογές θα ισχύσει η απλή αναλογική και προφανώς η ΝΔ δεν θα πάρει... 45%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα έχει κάθε λόγο να οδηγήσει τη χώρα σε δεύτερη αναμέτρηση - εξπρές (όπως είχε γίνει το 2012) προκειμένου να «κάψει» την απλή αναλογική και να εξασφαλίσει μεγέθυνση των ποσοστών του και αυτοδυναμία ίσως... ανετότερη και από τη σημερινή!

Στην περίπτωση, λοιπόν, αυτή, θα έχει διαμορφωθεί μία αλγεινή κατάσταση για τον Αλέξη Τσίπρα: οι τρεις ήττες που έχει ήδη υποστεί από τον Κυριάκο Μητσοτάκη θα γίνουν τέσσερις ή πέντε και θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον ίδιο να παραμείνει στο πολιτικό παιχνίδι. Το βάρος της ήττας θα είναι τέτοιο, που θα αναγκαστεί να αποχωρήσει από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τα όνειρά  του για «ολική επαναφορά» στο Μέγαρο Μαξίμου θα πάνε περίπατο. Επίσης, δεν θα μπορέσει ποτέ να βελτιώσει το ιστορικό του αποτύπωμα, καθώς όσοι συνομιλούν μαζί του γνωρίζουν ότι έχει μεγάλες βλέψεις για τη «δεύτερη φορά Αριστερά».

Και, ακόμη κι αν αγνοήσει όλα τα παραπάνω και θελήσει να μείνει στο τιμόνι του κόμματος, με το επιχείρημα ότι «εγώ σας πήρα από το 3% και σας έκανα κυβέρνηση και δικαιούμαι όσες ευκαιρίες θέλω», τα πράγματα θα είναι ιδιαζόντως σύνθετα: κι αυτό διότι, για να διασφαλίσει ότι παίρνει «παράταση» από  τον ΣΥΡΙΖΑ και δεν κλείνει απότομα ο πολιτικός του κύκλος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει τόσες συμμαχίες και υποχωρήσεις, που ουσιαστικά θα έχει υπογράψει συνδιαχείριση με όλους τους «κορυφαίους», (Βούτση, Φλαμπουράρη, Δραγασάκη κ.α.), όλους τους «τασάρχες» (Τσακαλώτο, Παππά, κ.α.) και προβεβλημένα στελέχη που επηρεάζουν τη βάση του κόμμματος, όπως ο Παύλος Πολάκης, ο Χρήστος Σπίρτζης κ.α. Δεν θα είναι πλέον αρχηγός, δηλαδή, αλλά «πρώτος μεταξύ ίσων», όπως διαρκώς τού υπενθυμίζει δημοσίως, αλλά και κατ’ ιδίαν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Δημοσιεύτηκε στο «Καρφί»