Ο Τσίπρας, οι... αγαπητικοί των εργαζομένων και ένα νομοσχέδιο

185

Ας το ομολογήσουμε όλοι εμείς «οι νεοφιλελέδες θατσερικοί μενουμευρώπηδες», έστω και με βαριά καρδιά: ο σκληρός, ο αδυσώπητος, ο ιδεολογικός, ο πολιτικός αγώνας, που έδωσε εδώ και ένα μήνα ο Αλέξης Τσίπρας και οι υπόλοιποι αγαπητικοί των εργαζομένων «στα μαρμαρένια αλώνια του εργασιακού νομοσχεδίου» της ανάλγητης κυβέρνησης των χουντακούληδων, στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία! Υπερψηφίστηκαν με θηριώδεις πλειοψηφίες τα περισσότερα άρθρα του!

Του Χρήστου Υφαντή

Αποδείχθηκε ότι οι απανταχού Τσιπραίοι είχαν εκπονήσει ένα μυστικό σχέδιο να εκθέσουν τον Κυριάκο (και τη Μαρέβα) ψηφίζοντας τα περισσότερα (και σημαντικότερα) άρθρα του νομοσχεδίου, ώστε να τον αναγκάσουν να τα εφαρμόσει κι επειδή ο Κούλης έλεγε ψέματα και δεν το θέλει, να ξεφτιλιστεί!

Πρόκειται για τεράστια νίκη των δυνάμεων της αριστεράς και του επαγγελματικού φιλεργατισμού (εργατοπατέρες τους έλεγαν παλιότερα), οι αγαπητικοί (κοινώς νταβατζήδες) των μεροκαματιάρηδων έκαναν καλά τη δουλειά τους, ο Κούλης απομονώθηκε πολιτικά και το εργατικό κίνημα θα μεταφέρει τους αγώνες στους δρόμους για να καταργήσει το νόμο (έπαψε να είναι νομοσχέδιο) που οι νταβατζήδες υπερψήφισαν!!!

Μη γελάτε καθόλου, η κατάσταση είναι σοβαρή, αυτά υποστηρίζει, πάνω – κάτω, η πολιτική επισκόπηση της ομάδας πολιτικού σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ την επομένη της ψήφισης του σχεδίου νόμου της Νέας Δημοκρατίας.

Τώρα, που είδαν ακριβώς «τον Μητσοτάκη απομονωμένο στη Βουλή» και «το εργατικό κίνημα που θα καταργήσει στο δρόμο τις αντεργατικές διατάξεις του νομοσχέδιου» ο Θεός κι η ψυχούλα τους το ξέρουν!

Στα σοβαρά τώρα! Από τη διαδικασία της συζήτησης και ψήφισης του νομοσχεδίου για τα εργασιακά στη Βουλή καταδείχτηκε απολύτως πως οι τύποι που κατοικοεδρεύουν πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου έχουν λαλήσει πολιτικά!

Οι προσεγγίσεις που επιχειρούν στη σημερινή πραγματικότητα και οι απόπειρες να διαμορφώσουν την πολιτική ατζέντα με βάση τις προτεραιότητες τους οδηγούν κατευθείαν στο πολιτικό (ου μην και στο κανονικό) ψυχιατρείο, είναι αδύνατο να αναγνωστούν με βάση τις πάγιες αρχές της πολιτικής επιστήμης ή της επιστήμης της πολιτικής, είναι ανερμάτιστες και βαθύτατα προβληματικές.

Τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ όλο το προηγούμενο (πριν τη συζήτηση στη Βουλή) χρονικό διάστημα, πριν, καλά –καλά, διαβάσει τις διατάξεις του νομοσχεδίου; Το δαιμονοποίησε με βάση τα εργαλεία και τις αναλύσεις ενός παλαιολιθικού μαρξισμού του 19ου αιώνα, επιχείρησε να ερμηνεύσει (και να ανατρέψει) την ψηφιακή επανάσταση με το σφυροδρέπανο του λενινισμού, ανέσυρε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας όλες τις παραδοσιακές ιδεοληψίες των γκρουπούσκουλων του αριστερού εξωκοινοβουλευτισμού και «νομιμοποίησε» πολιτικά τον σταλινικό ακτιβισμό των Κουτσουμπαίων του Περισσού «ο αγώνας θα δοθεί στους καταπέλτες των πλοίων, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και άλλα ανάλογα, χιλιοειπωμένα και γραφικά.

Κάπου, ανάμεσα στο μπέρδεμα αυτό, η επαναστατική γυμναστική της Κουμουνδούρου ξεκίνησε να μπερδεύει τα υποκείμενα του νομοσχεδίου κι επειδή ο αγωνιστικός λογαριασμός δεν έβγαινε με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα (η επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ είναι όση και στα πανεπιστήμια) επιστρατεύθηκε η συνδικα-ληστική (!!!) νομενκλατούρα του δημοσίου, την οποία ουδόλως αφορούσε το νομοσχέδιο.

Εκεί, ακριβώς, χάθηκε το παιχνίδι, εξέλιξη που επιβεβαιώθηκε από την παγερή αδιαφορία των εργαζομένων στις απεργιακές εκκλήσεις των βολεμένων εργατοπατέρων του δημόσιου τομέα. Η κατατεθειμένη άρνηση του συνόλου σχεδόν, των εργαζομένων να συρθούν από τις αριστερές ιδεοληψίες και να δηλώσουν υποταγή στους Κουτσουμπαίους κατάργησε στους δρόμους όχι το νομοσχέδιο, αλλά τις αρνήσεις που διατυπώθηκαν, αφαιρώντας όλο το απαραίτητο οξυγόνο από τις δήθεν παλλαϊκές κινητοποιήσεις.

Η χαριστική βολή δόθηκε από το ίδιο το νομοσχέδιο και την μεγαλειώδη ντρίμπλα του Μητσοτάκη να περιλάβει σε αυτό με θετική διατύπωση την πλήρη εγγύηση του οχταώρου, του πενθημέρου και της σαραντάωρης εργασίας σε εβδομαδιαία βάση. Ήταν τόσο πετυχημένη η ντρίμπλα που ο ΣΥΡΙΖΑ ζαλισμένος από τις εξελίξεις καταψήφισε τη θετική διατύπωση στο νόμο της διάταξης που υποτίθεται ότι καταργείται με το νόμο!!! Μπάχαλο!!!

Είναι ξεκάθαρο πλέον: τα παλληκάρια που περιφέρονται πολιτικά πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου δεν μπορούν! Έχουν λαλήσει πολιτικά, είναι παντελώς ανίδεοι, άσχετοι, ανίκανοι, αδαείς και άχρηστοι να αναγνώσουν, έστω, τις παγίδες που «η χουντακούλη» ρίχνει στο δρόμο τους και πέφτουν σε αυτές χωρίς να καταλάβουν καν τι συμβαίνει.

Είναι τρομακτικό για την ποιότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, αλλά συμβαίνει και όσο το παραμερίζουμε ή το αγνοούμε τόσο γιγαντώνεται. Η αξιωματική αντιπολίτευση βιώνει πολιτικά την νηπιακή της ηλικία, αγνοεί την γραφή και την ανάγνωση, προσεγγίζει μόνο αισθητικά την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα, στην ουσία είναι φτερό στον άνεμο. Όταν καταντάς (περί κατάντιας πρόκειται) να σε περιφέρει από άρθρο σε άρθρο, από ντρίμπλα σε ντρίμπλα και από παγίδα σε παγίδα ο πρωθυπουργός και παραμένεις ψυχρά ανίκανος να απαντήσεις επί της ουσίας σε αφηγήματα που ο ίδιος κατασκεύασες και τώρα σε εκδικούνται δεν έχει καμία απολύτως τύχη.

Ο Μητσοτάκης διάγει μια ευτυχή περίοδο της κυβερνητικής του θητείας και έχει κάθε λόγο να μνημονεύει ως χορηγό του τον Τσίπρα, άλλωστε ο Κυριάκος δεν υπήρξε ποτέ αχάριστος, πάντα μνημόνευε αυτούς που τον στηρίζουν!!!