Σκευωρία Novartis: Διευρύνεται η έρευνα για τα έργα και τις ημέρες του «Ρασπούτιν»

183

Κάθε 24ωρο που περνάει η βεντάλια της υπόθεσης της σκευωρίας της Novartis συνεχώς διευρύνεται καθώς έρχονται στο φως νέα στοιχεία που δημιουργούν δεκάδες καινούρια ερωτήματα και ρίχνουν νέες βαριές σκιές.

Εχθές η Βουλή παραπέμψε ενώπιον της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο για τέσσερα αδικήματα σύμφωνα με την πρόταση που κατατέθηκε από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας.

Το κείμενο που υπογράφεται από 30 βουλευτές της κυβερνητικής παράταξης και στηρίζεται κυρίως στις καταθέσεις του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Αγγελή και της πρώην επικεφαλής της εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένης Ράικου που περιγράφουν τον παραθεσμικό μηχανισμό του Ρασπούτιν.

Ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος πρέπει να ελεγχθεί για την τέλεση των εξής αδικημάτων:

1) Ηθική αυτουργία στο αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας κατά φυσική αυτουργία και άμεση συνέργεια δικαστικών λειτουργών (αρ. 46 παρ. 1 σε συνδυασμό με άρθρο 239 ΠΚ): («υπάλληλος στα καθήκοντα του οποίου ανάγεται η δίωξη ή η ανάκριση αξιόποινων πράξεων

α) αν μεταχειρίστηκε παρανόμως εκβιαστικά μέσα για να πετύχει οποιαδήποτε εγγραφή ή προφορική κατάθεση κατηγορούμενου, μάρτυρα ή πραγματογνώμονα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή, εφόσον η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα κατά το άρθρο 137Α και

β) αν εν γνώσει του, εξέθεσε σε δίωξη ή τιμωρία κάποιον αθώο ή παρέλειψε να διώξει κάποιον υπαίτιο, τιμωρείται με κάθειρξη έως 10 έτη και χρηματική ποινή αν πρόκειται για κακούργημα και με φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών και χρηματική ποινή, αν πρόκειται για πλημμέλημα»).

2) Πρόκληση και προσφορά για την τέλεση εγκλήματος (άρθρο 186 παρ 1 και 2 ΠΚ : «1. όποιος δίνει ή υπόσχεται αμοιβή σε άλλον για να τελέσει ορισμένο κακούργημα καθώς και όποιος αποδέχεται αυτή την προσφορά και αναλαμβάνει την τέλεση του. Τιμωρείται με φυλάκιση έως 3 έτη ή χρηματική ποινή, αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη.

2. όποιος δίνει ή υπόσχεται αμοιβή σε άλλον για να τελέσει ορισμένο πλημμέλημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον 3 ετών, καθώς και όποιος αποδέχεται αυτή την προσφορά και αναλαμβάνει την τέλεσή του τιμωρείται με χρηματική ποινή ή παροχή κοινωφελούς εργασίας αν η πράξη δεν τιμωρείται βαρύτερα με άλλη διάταξη».

3) Ηθική αυτουργία σε παράβαση καθήκοντος και παράβαση καθήκοντος.

4) Ηθική αυτουργία σε ψευδορκία.

Στα αδικήματα αυτά μπορεί να προστεθούν και άλλα εφόσον αναδειχθούν μέσα από την έρευνα της προανακριτικής επιτροπής, η οποία έχει τις ίδιες αρμοδιότητες με αυτές των εισαγγελικών λειτουργών.

Με βάση τα όσα προβλέπονται η Βουλή θα πρέπει μέχρι τις 20 Οκτωβρίου να συζητήσει σε ολομέλεια τη σχετική πρόταση. Σε αυτή τη συζήτηση μπορεί να προσέλθει και να τοποθετηθεί και ο κ. Παπαγγελόπουλου ή να στείλει σχετικό υπόμνημα.

Η απόφαση λαμβάνεται με μυστική ψηφοφορία και απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία (τουλάχιστον 151 βουλευτές).

Είναι προφανές ότι η διερεύνηση της υπόθεσης, πέραν του ερωτήματος εάν διαπράχθηκαν αδικήματα «στο πλαίσιο» των υπουργικών καθηκόντων του κ. Παπαγγελόπουλου ή «με την ευκαιρία» της άσκησης των καθηκόντων, θα κινηθεί σε δύο κατευθύνεις.

Στην απόδειξη ότι όντως ο κ. Παπαγγελόπουλος έκανε παρεμβάσεις και ασκούσε πιέσεις σε δικαστικούς λειτουργούς σε μια προσπάθεια να επηρεάσει την έκβαση μιας πολύκροτης δικαστικής έρευνας και στην παράλληλη τεκμηρίωση ότι όντως στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δικαστικής έρευνας υπήρξαν σοβαρά παραπτώματα από τη μεριά των εισαγγελικών λειτουργών, ότι δηλαδή παραβίασαν και αυτοί και το καθήκον τους και καταχράστηκαν την εξουσία που έχουν, έτσι ώστε να τεκμηριωθεί η ηθική αυτουργία του κ. Παπαγγελόπουλου.

Με αυτή την έννοια είναι σαφές σημαντικό ρόλο θα παίξουν τα στοιχεία και από την παράλληλη διερεύνηση της υπόθεσης που κάνει η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου και όπου έχουν ήδη υπάρξει καταθέσεις.

Η ΝΔ δείχνει να πιστεύει ότι «σφίγγει ο κλοιός» γύρω από τον κ. Παπαγγελόπουλο και ότι θα μπορέσουν να υποστηριχτούν οι κατηγορίες ώστε στο τέλος να υπάρξει καταδίκη.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αυτόματα, αλλά απαιτεί στοιχεία και αποδείξεις, κάτι που συχνά σε αυτού του είδους τις πρακτικές που άπτονται των «παρασκηνίων» ή των «διαδρόμων» της εξουσίας δεν είναι πάντα τόσο εύκολο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, τουλάχιστον σε επίπεδο δημόσιων δηλώσεων, δείχνει να επιμένει ότι τα σχετικά στοιχεία δεν υπάρχουν και ότι πρόκειται για παρωδία παραπομπής.

Την ίδια ώρα το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανεβάζει τους τόνους μιλάει για παρωδία, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει ότι το σκάνδαλο Novartis με υπαρκτές πολιτικές ευθύνες που τεκμηριώνονται και από τη το γεγονός ότι η Εισαγγελία Διαφθοράς ζήτησε την άσκηση δίωξης κατά του κ. Λοβέρδου.

Από την πλευρά του ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος μετά την γνωστοποίηση του κατηγορητηρίου, δήλωσε τα εξής: «Σήμερα κορυφώθηκε η πολιτική στοχοποίηση και η προσπάθεια εξουδετέρωσης μου. Οι φαύλοι δεν θα μου συγχωρέσουν ποτέ ότι ήμουν, είμαι και θα παραμείνω σφοδρός πολέμιος τους» αναφέρει σε γραπτή του δήλωση ο κ. Παπαγγελόπουλος και συνεχίζει: «Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας, σε πλήρη αντίθεση με τη θέση του αρχηγού της ότι τους πολιτικούς αντιπάλους τους κρίνει ο λαός, επιχειρεί απροκάλυπτα και εκδικητικά την πολιτική μου δίωξη».

Εκ νέου ο τέως αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης αμφισβητεί τα όσα του καταλογίζουν δυο εν ενεργεία εισαγγελικοί λειτουργοί, ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Αγγελής και η εισαγγελέας Εφετών και πρώην επικεφαλής της εισαγγελίας Διαφθοράς Ελένη Ράικου.

Μάλιστα, επιφυλάσσεται, όπως επισημαίνει, να αποκαλύψει στη Βουλή, τη Δικαιοσύνη και τον ελληνικό λαό τους αληθινούς σκευωρούς.

Την ίδια στιγμή θα εξακολουθήσει να υπάρχει το ερώτημα εάν ο κ. Παπαγγελόπουλος όντως έκανε αυτά που του καταλογίζονται, το έκανε αυτοβούλως ή αυτό εντασσόταν σε ένα συνολικότερο κυβερνητικό σχεδιασμό οπότε το ερώτημα των ευθυνών του Αλέξη Τσίπρα θα επανέρχεται διαρκώς, έστω και σε πολιτικό επίπεδο, εφόσον η κυβερνητική πλειοψηφία αποφάσισε να ότι δεν θα αναζητήσει ποινικές ευθύνες για αυτόν.

Πάντως, ως προς τη συνολική λειτουργία των θεσμών έχει ιδιαίτερη σημασία να αποκαλυφθούν όλες οι πλευρές τις υπόθεσης.

Αυτό αφορά τόσο το ίδιο το σκάνδαλο, συμπεριλαμβανομένων των ευθυνών πολιτικών προσώπων, γιατί η κοινωνία χρειάζεται να μάθει εάν υπήρξαν αθέμιτες πρακτικές για τη διόγκωση της φαρμακευτικής δαπάνης και από ποιους, όσο και το εάν και κατά πόσο υπήρξε συνειδητός πολιτικός σχεδιασμός για ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής.

Και οι δύο διαστάσεις πρέπει να εξεταστούν στις πραγματικές διαστάσεις και στο πραγματικό πολιτικό και θεσμικό τους βάθος.