Χωρίς «κορωνο-ομόλογο» και τύπωμα ευρώ έρχεται η διάλυση της Ευρωζώνης

458
Γερμανία: Η κυβέρνηση «συμμερίζεται» τη γνωμάτευση της Bουλής για το Mνημόνιο Τουρκίας- Λιβύης

Θέμα χρόνου για την... αμετανόητη Μέρκελ και τη Γερμανία αποτελεί η εκπόνηση ενός επεκτακτικού σχεδίού πολλών τρισεκατομμυρίων ευρώ και "αμοιβαιοποήσης" του χρέους, πριν είναι πολύ αργά για την Ευρωζώνη.

Ουσιαστικά, μόνο οι Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ και οι Ολλανδοί του Ρούτε εξακολουθούν να εκφράζουν την αντίθεση τους σε ένα "κορωνο-ομόλογο". Αν συνεχίσουν στον ίδιο καμβά, τότε ανοίγει ο δρόμος για έξοδο της Ιταλίας και τότε ουδείς μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι η συνέχεια. Ήδη, καταγράφεται σοβαρότατο ρήγμα ανάμεσα στου Χριστιανοδημοκράτες-Χριστιανοκοινωνιστές και τους Σοσιαλιστές.

Την ώρα που ο κυνικός Τραμπ μετράει χιλιάδες θύματα και έχει ανακοινώσει ένα επεκτατικό πρόγραμμα 2 τρισ. δολαρίων, η Γερμανία καθυστερεί τις αποφάσεις στην Ευρώπη. Τα κρούσματα και τα θύματα από τον κορωνοϊό στην ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας, αυξάνονται με σημαντικούς ρυθμούς και είναι δεδομένο ότι αυτό θα μεταφραστεί σε βαθιά ύφεση, από τη στιγμή που η οικονομία της είναι λίγο πριν τη... διασωλήνωση. Από τη στιγμή μάλιστα που δεν γνωρίζουμε τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες σε σχέση με την έκταση, το μέγεθος και τη διάρκεια του κορωνοϊού, φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή η Ευρώπη είναι ανίκανη να αντιδράσει ώστε να "στεγανοποιήσει" τις τεράστιες διαρροές που εμφανίζονται στο οικοδόμημα της.

Ήδη, η Μέρκελ είναι στη γωνία και η υπόλοιπη Ευρώπη με επικεφαλής τους Μακρόν, Κόντε και Σάντσεθ διαμορφώνουν την ατζέντα της επόμενης μέρας, ώστε να διαχειριστούν μια "βόμβα" μεγατόνων, η οποία θα συντρίψει την πραγματική οικονομία στον δεύτερο, τρίτο και τέταρτο πυλώνα της Ευρωζώνης. Οποιαδήποτε άλλη λύση, θα φέρει μνημόνια διαρκεία και ως εκ τούτου θα μιλάμε για μια Ευρώπη της διάλυσης και της εξαθλίωσης των λαών. Ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ αντιτίθεται στο ενδεχόμενο "κορωνο-ομολόγου", αναφέροντας ωστόσο, ότι για να λειτουργήσει ένα τέτοιο σχέδιο, θα απαιτηθεί η ίδρυση ενός νέου μηχανισμού.

Νέο "Σχέδιο Μάρσαλ"

Ουδείς αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη δεν τολμάει να διανοηθεί λύσεις ανάλογες με το 2009, όταν είχε καταρρεύσει η Lehman Brothers και άρχισαν να μπαίνουν σε μνημόνια χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Κύπρος, λόγω της κρίσης χρέους που ξέσπασε.

Η συμφορά του κορωνοϊού έχει καταργήσει πλέον τα μνημόνια και όλες οι χώρες της Δύσης, θα αναγκαστούν να λάβουν δραστικές αποφάσεις και δρακόντεια μέτρα, που θα περιλαμβάνουν κρατικοποιήσεις εταιρειών ώστε να αποτραπεί η χρεοκοπία τους. Ουσιαστικά, αν δεν υπάρξει ένα νέο "Σχέδιο Μάρσαλ", τότε η Ευρωζώνη είναι καταδικασμένη σε πολυκερματισμό ή και διάλυση, με αποτέλεσμα ο μεγάλος χαμένος να είναι η ίδια η Γερμανία. Ταυτόχρονα προ ημερών, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, σηματοδότησε την έναρξη μιας διαδικασίας δραστικής μείωσης των εισαγωγών και ανασυγκρότησης της εγχώριας παραγωγής της χώρας του, στέλνοντας μήνυμα προς τη Γερμανία για να... συνέλθει.

Όσο, οι Γερμανοί δεν καταλαβαίνουν τη ζημιά οπυ θα υποστούν, καθώς οι εξαγωγές τους αντιστοιχούν στο 50% του ΑΕΠ τους, τόσο πιο μεγάλη θα είναι η συμφορά που θα τους βρει. Όταν η δεύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, η Γαλλία μετράει σχεδόν δύο χιλιάδες θύματα από τον κορωνοϊό, η Ιταλία πάνω από 12.000 και η Ισπανία κοντά στις 10.000, τόσο η επόμενη μέρα για τους Γερμανούς θα είναι "μαύρη". Και κάτι τέτοιο είναι απόλυτα φυσιολογικό να συμβεί, καθώς ζωτικής σημασίας οικονομίες θα έχουν βρεθεί στα πρόθυρα διάλυσης.

Η Άνγκελα Μέρκελ, θα συνειδητοποιήσει πολύ γρήγορα ότι τα πρωτογενή πλεονάσματα της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρωζώνης, είναι τα ελλείμματα των χωρών του ευρωπαϊκού νότου. Αν οι Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία παραλύσουν, τότε η Γερμανία θα ψάχνει να βρει πελάτες, με δεδομένο ότι οι ΗΠΑ θα έχουν περιχαρακωθεί περισσότερο στην εσωτερική παραγωγή και η Κίνα, θα δοκιμάζεται εμπορικά αλλά και σε επίπεδο διεθνούς εικόνας, από τη στιγμή που αποτελεί τη βασική αιτία εξάπλωσης της συμφοράς του κορωνοϊού.

Η Γερμανία να θυμηθεί το 1953

Πριν από 67 χρόνια και συγκεκριμένα στις 27 Φεβρουαρίου του 1953, με τη Συμφωνία του Λονδίνου, οι δανειστές της Γερμανίας, αναγνώρισαν ότι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που η ίδια προκάλεσε, δεν μπορούσε να αποπληρώσει τα χρέη.

Τι έγινε τότε; Διαγράφτηκε το 50% του χρέους των Γερμανών σε πάρα πολλές χώρες και για το υπόλοιπο 50% έγινε αναδιάρθρωση, η οποία έφτασε σχεδόν τα 60 χρόνια! Είναι ενδεικτικό ότι η Γερμανία εξόφλησε την τελευταία δόση του δανείου τους προς την Ελλάδα, το 2010, δηλαδή τη χρονιά που μπήκαμε στο μνημόνιο για το οποίο μας έχουν δανείσει μέσω της επενδυτικής τράπεζες KfW με το ποσό των €60 δισ.! Τραγική ειρωνεία. Το χρέος που διαγράφτηκε ή αναδιαρθρώθηκε αφορούσε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ελλάδα και πολλές ακόμη.

Το βασικό μέρος της συμφωνίας ήταν πολύ απλό, καθώς τα χσρέη που είχαν δημιουργηθεί από το 1938 και μετά δεν περιελάμβαναν σύνθετα ζητήματα αποτίμησης νομισμάτων ή επιτοκίων, και οι μόνες σχετικές πλευρές ήταν οι τέσσερις κυβερνήσεις. Από την άλλη πλευρά, υπήρχε και το χρέος που δημιουργήθηκε μετά τη λήξη του πολέμου και περιελάμβανε σύνθετα ζητήματα και πλήθος δεσμεύσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι μεγάλο μέρος του χρέους αντανακλά ομόλογα που εκδόθηκαν από γερμανικές κρατικές οντότητες και αγοράστηκαν από ιδιώτες επενδυτές αλλού. Άλλα χρέη αφορούν σε δανεισμό από γερμανικές επιχειρήσεις, ενώ άλλο μέρος του χρέους αφορούσε τα διάφορα νομίσματα των χωρών, τα οποία ωστόσο είχαν υποτιηθεί και χρειαζόταν να προηγηθούν σοβαρές τεχνικές ρυθμίσεις. Η ουσία είναι ότι με τη Συμφωνία του Λονδίνου, μπήκαν οι βάσεις για την ανασυγκρότηση της Γερμανίας, η οποία με διαγραμμένο το μισό χρέος και πλήρως αναδιαρθρωμένο το υπόλοιπο μισό, για πολλές δεκαετίες κατάφερε να κυριαρχήσει μέσα από το μεγαλύτερο μεταπολεμικό βιομηχανικό θαύμα που πέτυχε.

Υπό την έννοια αυτή, η Γερμανία θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτική αυτή τη στιγμή, καθώς και η ίδια βιώνει χιλιάδες κρούσματα και θανάτους, ενώ ο κορωνοϊός της... επιφυλάσσει οδυνηρές εκπλήξεις σε επίπεδο οικονομίας και επιχειρήσεων μέσα στους επόμενους μήνες. Ήδη, η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία της, η Lufthansa, έχει καθηλώσει τα αεροπλάνα της, οι αυτοκινητοβιομηχανίες έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους, η βαριά βιομηχανία είναι... διασωληνωμένη, το λιανικό εμπόριο παραπαίει και ο τουρισμός της πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.

Έρχεται σφαλιάρα, αν...

Η γερμανική οικονομία, πολύ σύντομα, θα βρεθεί ενώπιον μιας απίστευτης οικονομικής πραγματικότητας που όμοια της είχε να συαντήσει από το 1944-45, όταν η μισή χώρα ισοπεδώθηκε και η πολεμική της μηχανή διαλύθηκε, ως αποτέλεσμα της αλαζονείας του σφαγέα Αδόλφου Χίτλερ.

Για τη Γερμανία είναι θέμα χρόνου να περιοριστεί θεαματικά η ζήτηση και να βουλιάξουν οι εξαγωγές, αφού οι βασικοί πελάτες της θα μετράνε εκατόμβες νεκρών και θεαματική υποχώρηση της ζήτησης. Σε επόμενο στάδιο, οι εξαθλιωμένοι ευρωπαίοι, δεν θα έχουν τη δυνατότητα αγοράς γερμανικών προϊόντων, ενώ ήδη το κάψιμο της σημαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ιταλία, δείχνει και το πώς θα διμαορφωθεί η επόμενη μέρα, όταν όλοι οι ηγέτες θα καθίσουν στο ίδιο τραπέζι. Άλλωστε στην προ ημερών τηλεδιάσκεψη των ευρωπαίων ηγετών έγινε ο... κακός χαμός, μιας και η Μέρκελ έλεγε τα... δικά της, αδυνατώντας να κατανοήσει ότι τα πλήγματα σε Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία προϊδεάζουν και για τη δική της ζημιά.

Αν οι Γερμανοί νομίζουν ότι μετά τον κορωνοϊό θα υπάρχει ένα αντίστοιχο περιβάλλον σαν αυτό με τη Lehman Brothers και τα μνημόνια που ακολούθησαν, τότε είναι βαθιά νυχτωμένοι. Μια πανδημία ήρθε για να κλονίσει την κυριαρχία της χώρας στην Ευρωζώνη και να σηματοδοτήσει τη διαμόρφωση μιας νέας στρατηγικής. Αν νομίζει η Γερμανία ότι μπορεί να καταφέρει να επιβάλλει τη δική της άποψη, όταν ολόκληρη η υπόλοιπη Ευρώπη μετράει θύματα και... βράζει, τότε θα βρεθεί προ εξαιρετικά οδυνηρών εκπλήξεων. Όσο νωρίτερ καταλάβουν στο Βερολίνο, ότι ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Γερμανίας μπορεί να επιβεβαιωθεί μέσα από ένα γενναίο πρόγραμμα "αμοιβαιοποίησης" του χρέους, παροχής εγγυήσεων, έκδοσης χρήματος και επεκτατικών δημοσιονομικών πολιτικών, τόσο το καλύτερο για όλους. Εδώ που τα λέμε, οι πληροφορίες που θέλουν τη γερμανική κυβέρνηση να αποφασίζει την παροχή εγγυήσεων για την έκδοση εταιρικών ομολόγων, είναι ο προπομπός για να φτάσουμε σε όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω, έτσι ώστε να αποτραπεί η κατάρρευση...