Σήμερα, ο ευρωπαϊκός κλάδος μετάλλων παρουσίασε τη νέα του εταιρική ταυτότητα σε εκδήλωση με υψηλούς προσκεκλημένους στις Βρυξέλλες. Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, Πρόεδρος της Ένωσης και Executive Chairman της METLEN, ανακοίνωσε τη μετονομασία της Eurometaux σε European Metals, έπειτα από σχεδόν 40 χρόνια.
Ειδικότερα, στη δήλωσή του σημείωσε: «Τα ευρωπαϊκά μέταλλα βρίσκονται στο επίκεντρο της επόμενης μέρας της ηπείρου, καθώς ενισχύουν την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια. Παράλληλα, τα μέταλλα αξιοποιούνται στα δίκτυα και τις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα data centers, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στις μεταφορές. Η Ευρώπη αν θέλει να διεκδικήσει ηγετική θέση στις καθαρές τεχνολογίες, θα πρέπει να σταματήσει να εισάγει πρώτες ύλες και, ταυτόχρονα, να εξάγει τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη, καθώς η μετονομασία της Ένωσής μας σε European Metals αποτυπώνει μια βαθύτερη εξέλιξη σε έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει, που είναι έτοιμος να προσαρμοστεί και που αντιμετωπίζει την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα όχι ως αφηρημένες έννοιες, αλλά ως βασικές αρχές λειτουργίας».
Η European Metals υφίσταται από το 1957 με διάφορες μορφές, και πιο πρόσφατα ως Eurometaux από το 1988. Η νέα επωνυμία αντανακλά την εξέλιξη της Ένωσης, ενισχύοντας τον ρόλο της ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με στόχο τη στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, ενισχύει τη θέση της Ένωσης σε ένα διεθνοποιημένο περιβάλλον, σε μια περίοδο αυξανόμενης εξάρτησης από πρώτες ύλες εκτός Ευρώπης και εντεινόμενων παγκόσμιων οικονομικών εντάσεων.
Ο κ. Μυτιληναίος, τέλος, πρόσθεσε: «Είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Μειώνουμε το αποτύπωμά μας. Ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι - εξελίσσονται.»
Αναλυτικά η ομιλία Μυτιληναίου:
Κυρίες και κύριοι,
Συναντιόμαστε σε μια στιγμή κατά την οποία οι κανόνες της παγκόσμιας οικονομίας ξαναγράφονται.
Όχι σταδιακά. Όχι ευγενικά. Αλλά μέσω σοκ, πίεσης και σκληρών επιλογών.
Η γεωπολιτική δεν αποτελεί πλέον θόρυβο στο παρασκήνιο. Πλέον διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές ροές, τις επενδυτικές αποφάσεις και την ίδια την επιβίωση της βιομηχανίας. Οι εφοδιαστικές αλυσίδες χρησιμοποιούνται ως μοχλός πίεσης. Η ενέργεια έχει καταστεί στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο. Και η βιομηχανική δυναμικότητα γίνεται ξανά αντιληπτή για αυτό που είναι: πηγή ισχύος.
Δεν πρόκειται για μια κανονική μετάβαση. Πρόκειται για ρήξη.
Σε στιγμές σαν κι αυτή, η σαφήνεια έχει σημασία. Διότι το να προσποιούμαστε ότι οι παραδοχές του χθες εξακολουθούν να ισχύουν είναι ο ταχύτερος τρόπος να μείνουμε πίσω.
Η Ευρώπη διαθέτει πολλά πλεονεκτήματα. Όμως έχουμε και τη συνήθεια να συγχέουμε την πρόθεση με το αποτέλεσμα. Είμαστε πολύ καλοί στις στρατηγικές, στα πλαίσια και στους στόχους — λιγότερο καλοί στο να τα μεταφράζουμε σε συνθήκες που επιτρέπουν στη βιομηχανία να επενδύει, να λειτουργεί και να ανταγωνίζεται.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα τις κρίσιμες πρώτες ύλες. Στην Ευρώπη, η Πράξη για τις Κρίσιμες Πρώτες Ύλες μας παρέχει κυρίως έναν κατάλογο — 34 υλικά, εκ των οποίων τα 17 χαρακτηρίζονται στρατηγικά — μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας παρέχει είναι ουσιαστική χρηματοδοτική στήριξη ή στρατηγική αποθεματοποίηση σε κλίμακα. Το πρόβλημα αναγνωρίζεται, αλλά δεν επιλύεται.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προσέγγιση ήταν πολύ διαφορετική. Ανέλυσαν τους κινδύνους εφοδιασμού, αναγνώρισαν τη χειραγώγηση των αγορών και κατανόησαν τι διακυβευόταν για τη βιομηχανική τους βάση. Και στη συνέχεια έδρασαν — δεσμεύοντας 12 δισ. δολάρια για τη δημιουργία στρατηγικού αποθέματος κρίσιμων ορυκτών, συνδυάζοντας δημόσια χρηματοδότηση με ιδιωτική συμμετοχή, ώστε να εξασφαλίσουν τον εφοδιασμό, να σταθεροποιήσουν τις αγορές και να προστατεύσουν τη μεταποιητική δραστηριότητα κατάντη.
Όταν άλλοι στηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, εξασφαλίζουν την ενεργειακή τους βάση και χρησιμοποιούν τα οικονομικά εργαλεία στρατηγικά, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καλή θέληση και στις διαδικασίες. Η συνάφεια σήμερα δεν διακηρύσσεται. Κερδίζεται — μέσω παραγωγής, επενδύσεων και υλοποίησης.
Εδώ είναι που η Ευρώπη πρέπει να επαναπροσανατολιστεί.
Όχι αντιδρώντας σε κάθε εξωτερική κίνηση, και όχι διαχειριζόμενη τις εντυπώσεις, αλλά ανασυγκροτώντας τα θεμέλια της ίδιας της οικονομίας της. Αφαιρώντας περιττά κόστη. Μειώνοντας τα εμπόδια. Δημιουργώντας προβλεψιμότητα για μακροπρόθεσμες επενδύσεις.
Διότι χωρίς ισχυρή βιομηχανική βάση, οι φιλοδοξίες της Ευρώπης — πράσινες, ψηφιακές ή στρατηγικές — παραμένουν θεωρητικές.
Υπάρχουν θετικές εξελίξεις. Το Σχέδιο Δράσης για τον Χάλυβα και τα Μέταλλα αναγνωρίζει ότι η βιομηχανική δυναμικότητα έχει σημασία. Το έργο του Επιτρόπου Séjourné για το Σχέδιο Δράσης RESourceEU και τον Νόμο για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή αντανακλά μια αυξανόμενη επίγνωση ότι η Ευρώπη πρέπει να κινηθεί ταχύτερα και πιο αποφασιστικά.
Η δέσμευση των 3 δισ. ευρώ για ώριμα έργα κρίσιμων πρώτων υλών είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση· ας διασφαλίσουμε ότι θα υλοποιηθεί και θα επεκταθεί. Το «Buy European» επίσης τυγχάνει θετικής υποδοχής, όπως και η προσπάθεια προστασίας των στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων της ΕΕ από ξένο έλεγχο.
Η δέσμευση του Επιτρόπου Šefčovič να αντιμετωπίσει τη διαρροή απορριμμάτων αλουμινίου είναι επίσης επίκαιρη. Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά σοβαρά για κυκλικότητα ενώ εξάγει τα ίδια τα υλικά που την καθιστούν εφικτή. Αν η ανακύκλωση είναι στρατηγική — και είναι — τότε η προστιθέμενη αξία πρέπει να παραμένει στην Ευρώπη. Είμαστε έτοιμοι να εργαστούμε εποικοδομητικά ώστε αυτό το μέτρο να είναι αποτελεσματικό και εφαρμόσιμο.
Αυτά τα βήματα έχουν σημασία. Αλλά θα επιτύχουν μόνο εάν ενταχθούν σε μια ευρύτερη μετατόπιση — από τη διαχείριση της παρακμής στη διευκόλυνση της ανταγωνιστικότητας.
Με έχετε ακούσει επανειλημμένως να ασκώ σκληρή αλλά δίκαιη κριτική στην Επιτροπή. Πιστεύω ότι τους τελευταίους 18 μήνες, με την ανεκτίμητη βοήθεια του καθηγητή Ντράγκι, η Πρόεδρος von der Leyen αναγνώρισε την ανάγκη η Ευρώπη να επανέλθει στον πραγματισμό και στην οικονομική ανάπτυξη, εγκαταλείποντας τη στρατηγική του ευσεβούς πόθου. Σήμανε τον συναγερμό και έδωσε εντολή. Αυτή η εντολή δεν φτάνει σε όλους! Απαιτείται σαφέστερη και αυστηρότερη στάση για την εφαρμογή της στρατηγικής ανταγωνιστικότητας.
Και αυτό με φέρνει στο ζήτημα που, περισσότερο από κάθε άλλο, καθορίζει αν η βιομηχανία θα παραμείνει ή θα αποχωρήσει: την ενέργεια.
Για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες, η πραγματικότητα επί του πεδίου δεν έχει αλλάξει. Παρά τις ανακοινώσεις, οι τιμές ενέργειας στην Ευρώπη παραμένουν διαρθρωτικά υψηλότερες από εκείνες των ανταγωνιστών μας. Δεν πρόκειται για προσωρινή διακύμανση. Πρόκειται για διαρθρωτικό μειονέκτημα.
Το κόστος ενέργειας δεν είναι αφηρημένη μεταβλητή. Καθορίζει πού θα κατευθυνθεί η επόμενη επένδυση, πού θα επεκταθεί η δυναμικότητα και πού θα λάβει χώρα η καινοτομία. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η Ινδία ανακοίνωσε νέα, μαζική δυναμικότητα αλουμινίου και οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με τα ΗΑΕ, προχωρούν επίσης σε νέο χυτήριο 750.000 τόνων! Αυτό αντιστοιχεί σχεδόν σε ολόκληρη τη δυναμικότητα που εξακολουθεί να λειτουργεί στην ΕΕ!!
Τα ίδια τα κράτη-μέλη το αναγνώρισαν αυτό όταν ζήτησαν από την Επιτροπή να επανέλθει με νέες προτάσεις τον περασμένο Οκτώβριο — μια σαφή παραδοχή ότι η τρέχουσα προσέγγιση δεν αποδίδει.
Ταυτόχρονα, η ασφάλεια εφοδιασμού δεν έχει βελτιωθεί. Πληρώνουμε περισσότερα και είμαστε λιγότερο βέβαιοι. Αυτός ο συνδυασμός είναι μη βιώσιμος.
Υπάρχουν σοβαρές προτάσεις, συμπεριλαμβανομένων στοχευμένων λύσεων για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Αυτό που λείπει είναι η ταχύτητα και η εφαρμογή. Όσο συζητάμε, τα κόστη αυξάνονται. Όσο περιμένουμε, οι επενδυτικές αποφάσεις λαμβάνονται αλλού.
Εάν αναμένεται τα ευρωπαϊκά μέταλλα να παραμείνουν στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να προσθέτουμε κόστος, αβεβαιότητα και πολυπλοκότητα — και στη συνέχεια να εκπλησσόμαστε όταν η παραγωγή μετεγκαθίσταται.
Η ίδια πραγματιστική προσέγγιση πρέπει να ισχύσει και για την κλιματική πολιτική. Η βιομηχανία μας στηρίζει την αποανθρακοποίηση και επενδύει σημαντικά για να την υλοποιήσει. Αλλά η φιλοδοξία πρέπει να παραμένει συνδεδεμένη με την τεχνική και οικονομική πραγματικότητα.
Οι επικείμενες επικαιροποιήσεις των σημείων αναφοράς του ΣΕΔΕ της ΕΕ καταδεικνύουν την πρόκληση. Τα benchmarks πρέπει να αντικατοπτρίζουν αυτό που είναι εφικτό σε πραγματικές βιομηχανικές λειτουργίες. Ειδικά για τις κρίσιμες πρώτες ύλες, κάθε αύξηση κόστους μέσω δογματικής και αντιεπιστημονικής μείωσης της δωρεάν κατανομής αποτελεί ακόμη ένα καρφί στο φέρετρο. Τέτοια νομοθεσία δεν μπορεί ποτέ να περάσει τον υποχρεωτικό έλεγχο ανταγωνιστικότητας της Προέδρου von der Leyen!
Δεν υπάρχουν συντομεύσεις.
Η πραγματική ανταγωνιστικότητα μετριέται από τα αποτελέσματα: αν οι επενδυτές επιλέγουν την Ευρώπη για το επόμενο εργοστάσιο, αν η Ευρώπη παράγει περισσότερα από όσα καταναλώνει και αν οι βιομηχανικές περιφέρειες παραμένουν ισχυρές και συνεκτικές.
Αυτό έχει σημασία πολύ πέρα από τα οικονομικά.
Οι κοινότητες που έχουν οικοδομηθεί γύρω από τη βιομηχανία είναι ανθεκτικές κοινότητες. Διατηρούν δεξιότητες, καινοτομία και κοινωνική σταθερότητα. Μόλις χαθούν, δεν αντικαθίστανται εύκολα.
Τα ευρωπαϊκά μέταλλα είναι κεντρικά για το μέλλον της Ευρώπης. Υποστηρίζουν την ενεργειακή μετάβαση, την ψηφιακή μετάβαση και την ασφάλεια της Ευρώπης. Βρίσκονται στα δίκτυα και στις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές και στα κέντρα δεδομένων, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στην κινητικότητα.
Η Ευρώπη δεν μπορεί να διεκδικεί ηγετικό ρόλο στις καθαρές τεχνολογίες ενώ εισάγει τα υλικά και εξάγει τις θέσεις εργασίας.
Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα έχει σημασία.
Η μετάβασή μας στα European Metals αντανακλά μια βαθύτερη εξέλιξη — μια βιομηχανία που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει και είναι έτοιμη να προσαρμοστεί· δεσμευμένη στην ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα, όχι ως συνθήματα αλλά ως λειτουργικές αρχές.
Είμαστε υπερήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Αποανθρακοποιούμε. Ανταγωνιζόμαστε παγκοσμίως. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαρές βιομηχανίες δεν μένουν στάσιμες — εξελίσσονται.
Σήμερα, τα European Metals αντικατοπτρίζουν αυτή την εξέλιξη. Ελάτε μαζί μου καθώς παρουσιάζουμε ένα νέο κεφάλαιο για τη βιομηχανία μετάλλων της Ευρώπης: European Metals.
Σας ευχαριστώ