Το ποίημα της Κυριακής: Οκτώβριος

Ο Οκτώβρης ήρθε αθόρυβα,

με φως που γέρνει λίγο νωρίτερα

και φύλλα που αφήνονται στον άνεμο

σαν σκέψεις που δεν έγιναν ποτέ λέξεις.

Η πόλη μυρίζει βροχή και νοσταλγία,

τα απογεύματα μικραίνουν,

κι οι δρόμοι κρατούν ακόμη

τη ζέστη από καλοκαίρια που έφυγαν.

Υπάρχει κάτι στον Οκτώβρη

που μοιάζει με αποχαιρετισμό,

μα ίσως είναι μόνο η φύση

που μας μαθαίνει να αφήνουμε.

Κι ανάμεσα σε σύννεφα και φως,

σε όσα χάθηκαν κι όσα θα ’ρθουν,

ο χρόνος βρίσκει τον ρυθμό του

κι η ψυχή μαθαίνει ξανά

να κατοικεί στις αλλαγές

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος 

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις