Ουσιαστικά η αποψινή εκδήλωση συνιστά και την έναρξη του επίσημου διήμερου εορταστικού προγράμματος με την παρουσία των εκπροσώπων των ξένων χωρών που τιμούν τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821.
https://www.youtube.com/watch?v=jwRVQ0ZMq54
Η εκδήλωση ξεκίνησε από τον χώρο υποδοχής της Εθνικής Πινακοθήκης. Εκεί με φόντο το εντυπωσιακό, μεγάλων διαστάσεων έργο του Παναγιώτη Τέτση «Λαϊκή Αγορά» εκφωνήθηκαν οι λόγοι του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, της υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνας Μενδώνη και της διευθύντριας της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνας Λαμπράκη - Πλάκα.
Πινακοθήκης. Ένα μεγαλειώδες έργο, αφιερωμένο στην καθημερινή επικοινωνία των απλών ανθρώπων. Γιατί οι απλοί άνθρωποι έχτισαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Με κόπο, δάκρυα, ιδρώτα και, συχνά, αίμα. Αλλά πάντα με ελπίδα. Υψηλοί φίλοι της χώρας μου, ας απαντήσουμε, λοιπόν, με τη σειρά μας και εμείς στην Ιστορία. Μένοντας συνεργάτες και στην ειρήνη και στις νέες προκλήσεις που φέρνει για όλους μας το μέλλον».
Εξοχότατη Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας και κύριε Κοτσώνη,
Εξοχότατε Πρόεδρε της Κυπριακής Δημοκρατίας και κυρία Αναστασιάδη,
Υψηλότατε Πρίγκιπα της Ουαλίας και υψηλοτάτη Δούκισσα της Κορνουάλης,
Εξοχότατε Πρωθυπουργέ της Ρωσικής Ομοσπονδίας,
Κυρίες και κύριοι,
Με υπερηφάνεια και συγκίνηση σας καλωσορίζω στην Αθήνα. Στη 200ή επέτειο της ανεξαρτησίας της Ελλάδας και στα εγκαίνια ενός κοσμήματος της πρωτεύουσας και ολόκληρης της χώρας: Της νέας Εθνικής Πινακοθήκης. Ένα εμβληματικό πολιτιστικό τοπόσημο, που συναντά ένα ανεπανάληπτο ιστορικό ορόσημο. Κτήμα όχι μόνο των
Ελλήνων. Αλλά και των ξένων φίλων μας που συμμετέχουν στην εθνική μας επέτειο. Έστω και αν η πανδημία, τελευταία στιγμή, κράτησε αρκετούς απ’ αυτούς μακριά μας, όπως τον αγαπητό Πρόεδρο της Γαλλίας. Το σημερινό γεγονός στέλνει ένα ανανεωμένο μήνυμα δυναμισμού στην αυγή του τρίτου αιώνα ελευθερίας της Ελλάδας. Γιατί η Εθνική Πινακοθήκη δεν υπήρξε ποτέ ένα απλό αποθετήριο καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αλλά,
αντίθετα, ένας ζωντανός οργανισμός, που συμβάδισε με την πρόοδο του έθνους. Η ίδια η ιστορία της, άλλωστε, ακολουθεί τις περιπέτειες της χώρας. Μία διαδρομή που ξεκινά το 1829 στην Αίγινα, με τον Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια να συγκεντρώνει πίνακες ως πρώτο πυρήνα ενός μελλοντικού μουσείου.Και φτάνει στον μεγάλο σταθμό του το 1896. Όταν ο λόγιος και νομικός Αλέξανδρος Σούτζος κληροδοτεί στο Δημόσιο την προσωπική του συλλογή και όλη του την περιουσία για τη δημιουργία Εθνικής Πινακοθήκης.
Έτσι, το 1900 ανατέλλει το νέο ίδρυμα, με πρώτο διευθυντή τον ζωγράφο Γεώργιο Ιακωβίδη. Και καταλήγει στην οριστική του στέγη το 1975. Στο αρχιτεκτόνημα του Παύλου Μυλωνά και του Δημήτρη Φατούρου, ένα κλασικό δείγμα του αθηναϊκού μοντερνισμού.
Είναι μεγάλη μου τιμή, 12 χρόνια μετά την εκκίνηση των εργασιών για τη νέα Πινακοθήκη, αυτή να ανοίγει τις πόρτες της για πρώτη φορά μια μέρα πριν την επέτειο των 200 χρόνων από την εθνική παλιγγενεσία. Θέσαμε ένα ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα και το πετύχαμε. Χάρη στην επιμονή του Υπουργείου Πολιτισμού και στο ελληνικό φιλότιμο.
Σχεδόν δύο αιώνες από τα πρώτα της αποκτήματα, η Εθνική Πινακοθήκη αποτελεί ένα θησαυροφυλάκιο 20.000 έργων.Η μόνιμη συλλογή της εκτίθεται για πρώτη φορά με τέτοια λαμπρότητα. Σε αυτήν αποτυπώνονται οι δρόμοι μέσα από τους οποίους η ζωγραφική της Νέας Ελλάδας επηρεάστηκε από όλα τα ρεύματα του μοντερνισμού, χωρίς
ωστόσο να απωλέσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παράδοσής της. Έτσι, ο Κόντογλου συνυπάρχει αρμονικά με τον Μόραλη. Και ο Λύτρας με τον Χατζηκυριάκο Γκίκα.
Αυτός ο πλούτος της Ελλάδας και του κόσμου θα απλώνεται, στο εξής, σε 21.000 τετραγωνικά μέτρα. Με χώρους έκθεσης και φύλαξης των πολύτιμων συλλογών. Με αμφιθέατρο και βιβλιοθήκη. Αλλά και με υπερσύγχρονα εργαστήρια συντήρησης.
Μέρος του κόστους καλύφτηκε από σημαντικές προσφορές, κυρίως του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Κι έτσι η χώρα δέχεται, σήμερα ένα ανεκτίμητο δώρο στα πρώτα της βήματα στη τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Αγαπητοί φίλοι,
Η νέα Εθνική Πινακοθήκη επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως «κιβωτού» της ελληνικής τέχνης με διεθνή ακτινοβολία. Αναδεικνύοντας, παράλληλα, και το μερίδιό της στον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Όμως, η επέτειος έναρξης του Αγώνα για Ελευθερία στρέφει το ενδιαφέρον μας ειδικά σε 35 έργα, φορτισμένα με Ιστορία. Όχι μόνο στην «Ελλάδα Ευγνωμονούσα» και στην «Υποδοχή του Λόρδου Βύρωνα» του Θεόδωρου Βρυζάκη. Ή στο «Μετά την Καταστροφή των Ψαρών» του Νικολάου Γύζη. Όλα έργα Ελλήνων, ανάμεσα στο 1858 και
στο 1898.Αλλά και στο «Επεισόδιο του Ελληνικού Αγώνα» του Ευγένιου Ντελακρουά, την τελευταία του προσφορά στο φιλελληνικό κίνημα. Και μία ακόμη κατάθεση υπερ της Επανάστασης δίπλα στην «Πυρπόληση τουρκικής ναυαρχίδας» του Ιβάν Αϊβαζόφσκι.
Γιατί η Ελλάδα της Εθνικής Επανάστασης είχε, τότε, δίπλα της, Γάλλους, Βρετανούς και Ρώσους φίλους. Λαούς που οδήγησαν τις κυβερνήσεις τους στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου και στις συνθήκες του Λονδίνου. Αυτές που κατοχύρωσαν την ελληνική ανεξαρτησία. Και εκείνοι οι δεσμοί, μαζί με της αδελφική μας σχέση με την Κύπρο, δεν λύθηκαν στο πέρασμα του χρόνου… Στους δύο αιώνες που ακολούθησαν, πολεμήσαμε στο πλευρό της «Αντάντ», στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και μαζί νικήσαμε το τέρας του Ναζισμού, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος, κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ιστορία, συνεπώς, μάς θέλει σταθερούς συμπολεμιστές στις μεγάλες μάχες της ανθρωπότητας.Και σήμερα, μας βρίσκει δίπλα-δίπλα, μπροστά στη «Λαϊκή Αγορά» του Τέτση, που κοσμεί την είσοδο της νέας
Πινακοθήκης. Ένα μεγαλειώδες έργο, αφιερωμένο στην καθημερινή επικοινωνία των απλών ανθρώπων. Γιατί οι απλοί άνθρωποι έχτισαν τη σύγχρονη Ελλάδα. Με κόπο, δάκρυα, ιδρώτα και, συχνά, αίμα. Αλλά πάντα με ελπίδα.Υψηλοί φίλοι της χώρας μου, ας απαντήσουμε, λοιπόν, με τη σειρά μας και εμείς στην Ιστορία. Μένοντας συνεργάτες και στην ειρήνη και στις νέες προκλήσεις που φέρνει για όλους μας το μέλλον.
Καλώς ήλθατε και πάλι στην Ελλάδα.