Στο σκεπτικό της εν λόγω απόφασης, μεταξύ άλλων, αναφέρεται πως «ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών δεσμεύεται από την παραγγελία ανωτέρων του για άσκηση ποινικής δίωξης και υποχρεούται να ενεργήσει σύμφωνα με αυτή, ανεξάρτητα από την εκτίμηση που ο ίδιος έχει αναφορικά με το υλικό της προκαταρκτικής εξέτασης που προηγήθηκε. Δεν μπορεί να ενεργήσει διαφορετικά».
Ακόμα, σε άλλο σημείο του σκεπτικού υπογραμμίζεται ότι «με βάση τις ανωτέρω σκέψεις δεν υπάρχει ακυρότητα της από 8/7/2020 παραγγελίας του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ευάγγελου Ζαχαρή και συνακόλουθα της από 14/7/2020 άσκησης ποινικής δίωξης του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της».
Δείτε τα έγγραφα:
Oι αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου, Λάμπρος Σοφουλάκης και Ευάγγελος Ζαχαρής, πραγματοποίησαν έρευνα για τους χειρισμούς της εισαγγελίας Διαφθοράς στην υπόθεση Novartis.
Στις 8 Ιουλίου ο Ευάγγελος Ζαχαρής παρέδωσε το πόρισμά του ζητώντας την άσκηση ποινικής δίωξης κατά της Ελένης Τουλουπάκη για συνολικά οκτώ αδικήματα.
Μεταξύ άλλων, ο Λάμπρος Ζαχαρής επισήμανε ότι η εισαγγελέας Διαφθοράς το 2018 έστειλε στη Βουλή δικογραφία σε βάρος των δέκα πολιτικών προσώπων «εκθέτοντάς τους εν γνώσει της σε δίωξη και τιμωρία με κατασκευασμένα και ψευδή στοιχεία τα οποία συνέλεξε».
Μια ημέρα νωρίτερα, ο Λάμπρος Σοφουλάκης είχε δώσει το δικό του ξεχωριστό πόρισμα προτείνοντας την αρχειοθέτηση της υπόθεσης Τουλουπάκη.
Από την πλευρά της η εισαγγελέας Διαφθοράς ζήτησε την ακύρωση της δίωξής της υποστηρίζοντας ότι το πόρισμα του Λάμπρου Σοφουλάκη προηγήθηκε χρονικά του πορίσματος Ζαχαρή.
Ωστόσο, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών απέρριψε το αίτημα της Ελένης Τουλουπάκη εξηγώντας μεταξύ άλλων ότι:
«Η παραγγελία για διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης προς τους δύο αναφερόμενους αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου ήταν μια και ενιαία. Αυτοί μπορούσαν να ενεργήσουν είτε από κοινού είτε κατά μόνας χωρίς ο ένας να έχει οριστεί ως επίκουρος του άλλου. Αυτό άλλωστε έπραξαν καθώς καταθέσεις από μάρτυρες δόθηκαν είτε προς τον έναν είτε προς τον άλλον, αμφότεροι δε στο τέλος εκτίμησαν το σύνολο του αποδεικτικού υλικού που είχε συγκεντρωθεί καθ’ αυτόν τον τρόπο.
Με την σύνταξη του πορίσματος του Λάμπρου Σοφουλάκη που έκρινε ότι οι ενέργειες της αιτούσαν ήταν σύννομες και η δικογραφία έπρεπε να αρχειοθετηθεί, δεν ολοκληρώθηκε η προκαταρκτική εξέταση, καθώς θα έπρεπε να έχει καταλήξει σε συμπέρασμα και ο Ευάγγελος Ζαχαρής έχοντας τα ίδια ως άνω δικαιώματα κατά το άρθρο 32 ΚΠΔ. Επομένως με το 7-7-2020 πόρισμα του Λάμπρου Σσοφουλάκη δεν υπήρξε αρχειοθέτηση της δικογραφίας, ώστε η 8-7-2020 παραγγελία του Ευάγγελου Ζαχαρή για άσκηση ποινικής δίωξης να λειτουργεί ως ανάσυρση της δικογραφίας (και να απαιτούνται νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία).
Μόνο μετά και την δική του εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, που αποτυπώθηκε στην από 8.7.2020 παραγγελία για άσκηση ποινικής δίωξης, ολοκληρώθηκε η προκαταρκτική εξέταση που είχε ανατεθεί στους δύο αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου.
Δεν υπήρχε ζήτημα χρονικής προτεραιότητας στην ολοκλήρωση της προκαταρκτικής εξέτασης, με την έννοια ότι όποιος κατέληγε πρώτος στην εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού θα είχε και την εξουσία να αποφασίσει μόνο του για την περαιτέρω δικονομική πορεία της υπόθεσης, είτε με την αρχειοθέτηση είτε με την παραγγελία για άσκηση ποινικής δίωξης.
Αντίθετα χρειαζόταν η κρίση και των δύο, είτε από κοινού (εάν υπήρχε συμφωνία ως προς την δικαιοδοτική τους εκτίμηση) είτε κατά μόνας (όπως και συνέβη) για να περατωθεί η προκαταρκτική εξέταση».