Θλίψη έχει σκορπίσει στα Ιωάννινα η είδηση του θανάτου της 16χρονης Νικολέτας, μαθήτριας του Γενικού Λυκείου Κατσικά. Η κοπέλα έφυγε πρόωρα από τη ζωή ύστερα από έναν δύσκολο αγώνα. 

Η απώλειά της έχει βυθίσει στη θλίψη την οικογένειά της, τους φίλους, τους συμμαθητές και τους εκπαιδευτικούς της, που δυσκολεύονται να αποχαιρετήσουν ένα κορίτσι που, όπως περιγράφουν, ξεχώριζε για το χαμόγελο, τη δύναμή και το θάρρος και του.

Συγκινητικά είναι τα μηνύματα που δημοσιοποίησαν τα σχολεία με τα οποία συνδέθηκε η 16χρονη, τιμώντας τη μνήμη της και αναδεικνύοντας την προσωπικότητά της. Η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων, Σταματούλα Λογοθέτη, εξέφρασε τη βαθιά της οδύνη για την απώλεια, επισημαίνοντας ότι «η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές όλων μας».

Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η ανακοίνωση του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου ΖΠΑ Ιωαννίνων, το οποίο αποχαιρετά τη Νικολέτα με ένα κείμενο γεμάτο αγάπη και θαυμασμό. Οι εκπαιδευτικοί επιλέγουν να θυμούνται το φωτεινό χαμόγελο, την αισιοδοξία και τη δύναμη που μετέδιδε στους ανθρώπους γύρω της. Την ημέρα της τελετής, σεβόμενοι την επιθυμία της μητέρας της, δεν φόρεσαν μαύρα, θέλοντας να τιμήσουν τη μνήμη της με χρώματα.

Η ανακοίνωση του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου ΖΠΑ Ιωαννίνων

«ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΑΣ, ΕΙΣΑΙ ΦΩΣ!»

Το 1ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο ΖΠΑ αποχαιρετά ένα ξεχωριστό κορίτσι, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις καρδιές όλων μας.

Πέρασε μία εβδομάδα από την ημέρα που το σχολείο μας αποχαιρέτησε τη Νικολέτα μας. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν απομακρύνονται από την καθημερινότητά μας, παραμένουν ζωντανοί μέσα στις σκέψεις, στις αναμνήσεις και κυρίως, στις καρδιές μας.

Η Νικολέτα δεν ήταν απλώς ένα κορίτσι που αγαπήσαμε. Ήταν ένα κορίτσι που μας έμαθε πολλά, χωρίς ίσως η ίδια να το είχε συνειδητοποιήσει. Το χαρούμενο κορίτσι με το φωτεινό χαμόγελο, το θαρραλέο κορίτσι με το ανεξάρτητο πνεύμα, που ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές έβρισκε τη δύναμη να χαμογελά, να προχωρά και να δίνει κουράγιο στους ανθρώπους γύρω του.

Η Νικολέτα μας δεν ήταν μόνο αποδέκτης αγάπης και δύναμης. Ήταν και η ίδια πηγή δύναμης για τους άλλους.

Η στάση της απέναντι στις δυσκολίες αποτελεί για όλους μας ένα σπουδαίο μάθημα θάρρους, αξιοπρέπειας και ψυχικής δύναμης. Μας δίδαξε πως γενναιότητα δεν σημαίνει να μην υπάρχουν δυσκολίες, αλλά να βρίσκεις τη δύναμη να τις αντιμετωπίζεις και ακόμη και μέσα από αυτές, να εμπνέεις τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα σου.

Την ημέρα της τελετής, δεν φορέσαμε μαύρα, όπως μας είχε ζητήσει η μαμά της. Γιατί η Νικολέτα μας είναι χρώμα! Είναι φως! Είναι χαμόγελο! Είναι ζωή! Και έτσι θέλουμε να τη θυμόμαστε: με τα χρώματα της αγάπης, της αισιοδοξίας και της ελπίδας που η ίδια σκόρπισε γύρω της.

Μία εβδομάδα μετά, τα λόγια ίσως να μην αρκούν για να εκφράσουν όσα νιώθουμε. Μένουν, όμως, η αγάπη, ο θαυμασμός, η περηφάνια και οι πολύτιμες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί της.

Το σχολείο σου, οι δάσκαλοί σου, η κ. Σοφία, η κ. Ελευθερία, η κ. Ρένα, η κ. Κάτια, ο κ. Γιώργος, ο κ. Μάριος, η κ. Αγγελική, η κ. Μαρία και όλοι όσοι είχαμε την τύχη να σε γνωρίσουμε, υποκλινόμαστε στο θάρρος σου και στη δύναμή σου.

Νικολέτα μας, θα έχεις πάντα μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά της σχολικής μας κοινότητας.

Καλό ταξίδι στο φως, Νικολέτα μας…

Γιατί εσύ ήσουν και θα είσαι ΦΩΣ!

Στη Νικολέτα μας… Ένας αποχαιρετισμός γεμάτος αγάπη»

«Στη μαθήτριά μας που δεν γνωρίσαμε» – Το συγκλονιστικό αντίο του ΓΕΛ Κατσικά

Αντίστοιχα συγκινητικό είναι και το μήνυμα του Γενικού Λυκείου Κατσικά Ιωαννίνων «Μαρούλειο», όπου φοιτούσε η 16χρονη. Ο διευθυντής και ο Σύλλογος Διδασκόντων αποχαιρετούν τη μαθήτριά τους, εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους στην οικογένειά της. Παράλληλα, δημοσιοποιούν τον αποχαιρετιστήριο λόγο που συνέταξε και εκφώνησε στην πρωινή σχολική συγκέντρωση η εκπαιδευτικός Άννα Χόινα.

Με τίτλο «Στη μαθήτριά μας που δεν γνωρίσαμε», το κείμενο αποτυπώνει το παράπονο των εκπαιδευτικών που δεν πρόλαβαν να τη γνωρίσουν μέσα από τη σχολική καθημερινότητα, αλλά και το μάθημα ζωής που, όπως σημειώνουν, τους άφησε η σύντομη παρουσία της.

Η ανακοίνωση του Γενικού Λυκείου Κατσικά «Μαρούλειο»:

«Καλό ταξίδι, Νικολέτα…

Με βαθιά θλίψη και συγκίνηση, ο Διευθυντής και ο Σύλλογος Διδασκόντων του Ημερήσιου ΓΕΛ Κατσικά «Μαρούλειο» αποχαιρετούμε τη μαθήτριά μας, Νικολέτα, που έφυγε τόσο πρόωρα από τη ζωή, ύστερα από έναν δύσκολο αγώνα.

Η δύναμη με την οποία πάλεψε και η απώλειά της μας υπενθυμίζουν πόσο πολύτιμη, αλλά και πόσο εύθραυστη είναι η ανθρώπινη ζωή.

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της και στεκόμαστε με αγάπη και συμπαράσταση δίπλα στους δικούς της ανθρώπους.

Ακολουθεί ο συγκινητικός αποχαιρετιστήριος λόγος που συνέταξε και εκφωνήθηκε στην σημερινή πρωινή μας σχολική συγκέντρωση από την εκπαιδευτικό του σχολείου μας κα. Χόινα Άννα.

“Στη μαθήτριά μας που δεν γνωρίσαμε…

Αγαπητή μας Νικολέτα,

Είμαι μία από τους καθηγητές σου και είσαι η μαθήτριά μας που δεν γνωρίσαμε ποτέ.

Δεν σε είδαμε να κάθεσαι στο θρανίο σου, να μιλάς με τις φίλες σου, να κάνεις ό,τι κάνουν όλοι οι συνομήλικοί σου. Ποτέ δεν σου κάναμε μάθημα.

Δεν ήσουν σαν όλους τους άλλους εφήβους. Για σένα η ζωή έτρεξε πολύ γρήγορα, προσπέρασε πολλά στάδια κι έφτασε γρήγορα εκεί που θα συναντηθούμε κάποτε…

Μόνο, παιδί μου, να, με πιάνει ένα μεγάλο παράπονο — μου επιτρέπεις να σε λέω παιδί μου;

Δεν προλάβαμε να σου κάνουμε μάθημα. Να μας βαρεθείς, να σε ‘νευριάσουμε’ ή να μας αγαπήσεις έστω λίγο…

Βιάστηκες, αγαπητή μας Νικολέττα, και δεν προλάβαμε να σου πούμε ό,τι λέμε σε όλους τους μαθητές μας: Μην τρέχεις!

Εσύ ήσουν για άλλους ουρανούς. Για άλλους τόπους. Κάποιος σε διάλεξε να τρέξεις γρήγορα στη ζωή, να φτάσεις ψηλά, και δεν προφτάσαμε να σε πιάσουμε.

Κι έτσι έφυγες. Πέταξες γι’ αλλού.

Κι από εκεί που είσαι, μας κάνεις μάθημα τώρα, Νικολέτα.

Είμαστε εδώ μαζεμένοι, όσοι σ’ αγαπούν: οι συγγενείς σου, οι φίλοι σου, οι συμμαθητές σου, οι καθηγητές σου.

Και εσύ, ένα αγγελούδι 16 χρονών, στέκεσαι πάνω από μας και μας κάνεις το πιο σπουδαίο μάθημα:

Να μην γκρινιάζουμε για ασήμαντα, να εκτιμάμε όσα έχουν αξία, να μην ξοδεύουμε άσκοπα τη ζωή.

Αγαπητή μας Νικολέττα, θα φροντίσουμε, το μάθημα που μας έδωσες με όλη σου τη ζωή να μην το ξεχάσουμε ποτέ.

Αιωνία σου η μνήμη.”»

Τα μηνύματα των δύο σχολείων αποτυπώνουν το μέγεθος της απώλειας και τη βαθιά συγκίνηση όσων γνώρισαν τη Νικολέτα. Ένα κορίτσι μόλις 16 ετών, που μέσα από τις αναμνήσεις και τα λόγια των ανθρώπων της σχολικής κοινότητας θα συνεχίσει να έχει τη δική του ξεχωριστή θέση στις καρδιές τους.