Το ελληνικό σκάφος-drone που κατασκεύασε το Πολεμικό Ναυτικό παρουσιάστηκε στα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, στο Κέντρο Εκπαίδευσης «ΠΑΛΑΣΚΑΣ».

Στο επίκεντρο ο «Πυρπολητής» που αποτελεί έργο του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, με τη σχεδίαση, την ανάπτυξη και την κατασκευή του να έχουν πραγματοποιηθεί από στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού. Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις δυνατότητες πολλαπλών αποστολών που διαθέτει, καθώς μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο για συλλογή πληροφοριών και θαλάσσια επιτήρηση, όσο και για επιχειρήσεις κρούσης εναντίον στόχων επιφανείας.

Με μήκος μόλις πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα που ξεπερνά τους 40 κόμβους, δηλαδή περίπου τα 74 χιλιόμετρα την ώρα, ο «Πυρπολητής» αποτελεί ένα μικρό αλλά ταχύ μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, διαθέτει υψηλή αυτονομία, ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες που υποστηρίζουν την πλοήγηση και την επιχειρησιακή αξιοποίησή του. 

Ακόμα, προβλέπεται η περαιτέρω εξέλιξη των δυνατοτήτων αυτόνομης λειτουργίας του, με τις σχετικές δοκιμές να βρίσκονται, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, σε προχωρημένο στάδιο.

Οι δυνατότητες του «Πυρπολητή»

Το βασικό χαρακτηριστικό του «Πυρπολητή» είναι ότι δεν περιορίζεται στον ρόλο ενός συμβατικού μέσου θαλάσσιας επιτήρησης.

Οι αποστολές για τις οποίες έχει σχεδιαστεί περιλαμβάνουν τη συλλογή πληροφοριών, την επιτήρηση και αναγνώριση θαλάσσιων περιοχών, καθώς και επιχειρήσεις αντιεπιφανείας. Επιπλέον, προβλέπεται η αξιοποίησή του σε αποστολές μονής κατεύθυνσης κρούσης (One Way Attack).

Σε αυτή την περίπτωση, το μη επανδρωμένο σκάφος χρησιμοποιείται ως μέσο προσβολής στόχου, χωρίς να απαιτείται πλήρωμα επί του σκάφους. Η συγκεκριμένη δυνατότητα εντάσσεται στη γενικότερη τάση ανάπτυξης μη επανδρωμένων συστημάτων που μπορούν να αναλάβουν αποστολές υψηλού κινδύνου, περιορίζοντας την έκθεση του προσωπικού.

Η συνδυασμένη αξιοποίηση αισθητήρων, συστημάτων επικοινωνίας και δυνατοτήτων πλοήγησης αποτελεί βασικό στοιχείο της επιχειρησιακής του φιλοσοφίας.

Δένδιας: Περισσότερες αποστολές με μη επανδρωμένα συστήματα

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας αναφέρθηκε στη δυνατότητα του νέου σκάφους να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί και να αναγνωρίζει στόχους, αλλά και να αναλαμβάνει αποστολές επίθεσης εναντίον πλοίων.

Παράλληλα, ο υπουργός έθεσε στο επίκεντρο την προοπτική αξιοποίησης μη επανδρωμένων και αυτόνομων συστημάτων σε αποστολές που σήμερα απαιτούν την παρουσία επανδρωμένων μονάδων.

Η ενσωμάτωση τέτοιων μέσων θα μπορούσε να συμβάλει στην αποδέσμευση προσωπικού από ορισμένες αποστολές επιτήρησης και περιπολίας, περιορίζοντας τις απαιτούμενες ημέρες παραμονής των πληρωμάτων στη θάλασσα και επιτρέποντας την αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων σε άλλες επιχειρησιακές ανάγκες.

Καθοριστικό ρόλο για την πρακτική εφαρμογή αυτής της προσέγγισης θα έχουν η αξιοπιστία των συστημάτων, η αυτονομία τους, η διασύνδεση με τις μονάδες του Στόλου και η ολοκλήρωση των απαιτούμενων δοκιμών.

Το όνομα

Η ονομασία του νέου σκάφους παραπέμπει στα πυρπολικά που χρησιμοποιήθηκαν από τους Έλληνες ναυτικούς κατά την Επανάσταση του 1821. Τα ιστορικά πυρπολικά ήταν μικρά σκάφη που χρησιμοποιούνταν για επιθέσεις εναντίον μεγαλύτερων εχθρικών πολεμικών πλοίων. Η τακτική βασιζόταν στην προσέγγιση του στόχου και στην πρόκληση πυρκαγιάς, ενώ το πλήρωμα απομακρυνόταν πριν από την ανάφλεξη.

Αυτή η ιστορική αναφορά συνδέεται με τη φιλοσοφία του σύγχρονου συστήματος: ένα μικρό σκάφος που μπορεί να αναλάβει αποστολές εναντίον μεγαλύτερων ναυτικών στόχων, χωρίς να μεταφέρει πλήρωμα.

Η διαφορά βρίσκεται στην τεχνολογία. Στη θέση των παραδοσιακών μέσων βρίσκονται πλέον τα ηλεκτρονικά συστήματα, οι αισθητήρες, οι επικοινωνίες και οι δυνατότητες μη επανδρωμένης πλοήγησης.

Το Πολεμικό Ναυτικό αποκτά νέες δυνατότητες

Στο πλαίσιο της παρουσίασης αναδείχθηκαν τα μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας (USV) και τα αυτόνομα υποβρύχια οχήματα (AUV) που διατίθενται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με σύγχρονα θαλάσσια συστήματα, τα οποία υποστηρίζουν ένα ευρύ φάσμα αποστολών, από την επιτήρηση και τη συλλογή πληροφοριών έως τον εντοπισμό ναρκών και τις επιχειρήσεις κρούσης.