Στην ακτή των διαλυτηρίων της Αλιάγα γράφτηκε η τελευταία σελίδα στην ιστορία του «Αίολος Κεντέρης», ενός από τα ταχύτερα και περισσότερο αναγνωρίσιμα πλοία που πέρασαν από την ελληνική ακτοπλοΐα.
Το άλλοτε επιβλητικό ταχύπλοο ρυμουλκήθηκε στην Τουρκία από το ρυμουλκό CORAL και οδηγήθηκε ανάμεσα σε δεκάδες παροπλισμένα σκαριά, προκειμένου να τεμαχιστεί και τα υλικά του να ανακυκλωθούν.
Οι εικόνες από την τελευταία διαδρομή του προκάλεσαν συγκίνηση στους φίλους της ναυτιλίας και σε χιλιάδες ταξιδιώτες που είχαν συνδέσει το πλοίο με τις γρήγορες μετακινήσεις προς τα νησιά του Αιγαίου.
Το πλοίο που συμβόλιζε την ταχύτητα
Το όνομά του συνδύαζε τον Αίολο, θεό των ανέμων στην ελληνική μυθολογία, με τον Ολυμπιονίκη των 200 μέτρων Κώστα Κεντέρη, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αποτελούσε το κορυφαίο ελληνικό σύμβολο ταχύτητας μέχρι που πιάστηκε ντοπαρισμένος.
Η NEL Lines επέλεξε την ονομασία για να αποτυπώσει τη φιλοσοφία του νέου της πλοίου: σημαντικά μικρότερη διάρκεια ταξιδιού και ταχύτερη σύνδεση των νησιών με τον Πειραιά.
Το «Αίολος Κεντέρης» ναυπηγήθηκε το 2001 στη Γαλλία, στις εγκαταστάσεις της Alstom Leroux Naval. Με μήκος περίπου 140 μέτρων, μπορούσε να μεταφέρει έως 1.742 επιβάτες και περίπου 450 οχήματα.
Η μέγιστη ταχύτητά του πλησίαζε τους 40 κόμβους, επίδοση εντυπωσιακή για τα δεδομένα της εποχής, η οποία άλλαξε προσωρινά τις ισορροπίες στην ελληνική ακτοπλοΐα.
Από το Βόρειο Αιγαίο στις Κυκλάδες
Τα πρώτα δρομολόγιά του πραγματοποιήθηκαν στη γραμμή Πειραιάς–Χίος–Μυτιλήνη, μειώνοντας αισθητά τον χρόνο μετάβασης προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου.
Στη συνέχεια πέρασε στις Κυκλάδες, εξυπηρετώντας τη σύνδεση Πειραιάς–Πάρος–Νάξος–Σαντορίνη.
Μετά την αντικατάσταση των μηχανών του, το 2006, η NEL Lines το επανέφερε δυναμικά στις γραμμές, παρουσιάζοντάς το ως το «κόσμημα του Αιγαίου».
Μέσα σε μία θερινή περίοδο μετέφερε περισσότερους από 120.000 επιβάτες, πραγματοποιώντας δεκάδες ταξίδια χωρίς καθυστερήσεις και εδραιώνοντας τη φήμη του ως ενός εξαιρετικά γρήγορου πλοίου.
Η ταχύτητα είχε βαρύ κόστος
Η εντυπωσιακή απόδοση συνοδευόταν από υψηλή κατανάλωση καυσίμων, αυξημένο κόστος συντήρησης και τεχνικές απαιτήσεις που περιόρισαν τη βιωσιμότητα της λειτουργίας του.
Προβλήματα προκαλούσαν και τα ισχυρά απόνερα που δημιουργούσε όταν κινούνταν με υψηλή ταχύτητα κοντά στις ακτές. Οι αντιδράσεις οδήγησαν στην επιβολή περιορισμών στην πορεία και στην ταχύτητά του σε ορισμένες περιοχές.
Το 2007 το πλοίο πωλήθηκε και εγκατέλειψε οριστικά την ελληνική ακτοπλοΐα. Μεταφέρθηκε στην Ερυθρά Θάλασσα, όπου εξυπηρέτησε τη γραμμή Σαφάγκα–Τζέντα, χωρίς όμως να αποκτήσει ξανά τον πρωταγωνιστικό ρόλο που είχε στο Αιγαίο.
Χρόνια εγκατάλειψης στη Σικελία
Μετά από διαδοχικές αλλαγές ιδιοκτησίας, το πλοίο κατέληξε το 2016 στην Αουγκούστα της Σικελίας.
Υπήρξαν σχέδια για την ένταξή του σε γραμμή που θα συνέδεε τη Σικελία με τη Μάλτα, αλλά δεν υλοποιήθηκαν. Το ταχύπλοο κατασχέθηκε λόγω οικονομικών εκκρεμοτήτων και παρέμεινε για χρόνια ακινητοποιημένο στο λιμάνι.
Χωρίς συντήρηση και με την κατάστασή του να επιδεινώνεται, η επιστροφή του στην ενεργό δράση έγινε σταδιακά οικονομικά και τεχνικά αδύνατη. Η μεταφορά του στα διαλυτήρια αποτέλεσε πλέον τη μοναδική επιλογή.
Με τη διάλυση του «Αίολος Κεντέρης» κλείνει ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της ελληνικής ναυτιλίας. Το πλοίο ταυτίστηκε με μια περίοδο κατά την οποία η ταχύτητα και η τεχνολογική καινοτομία θεωρούνταν το μέλλον της ακτοπλοΐας και, για λίγα χρόνια, έκανε τα νησιά του Αιγαίου να μοιάζουν πιο κοντά στην ηπειρωτική Ελλάδα.