Το μίζερο κράτος που δεν θέλει επενδύσεις

Μεγάλες επενδύσεις καθυστερούν αντιμέτωπες με το ελληνικό κράτος που διστάζει να συγκρουστεί με μικρά και μεγάλα ντόπια συμφέροντα. Επιχειρηματικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά. Τελευταίο παράδειγμα επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων της κινεζικής Cosco στον Πειραιά.

Κοσκινίζονται και ξανακοσκινίζονται για να ικανοποιηθούν όσοι φοβούνται τον ανταγωνισμό των Κινέζων. Αντί να ανεβάσουμε το παιχνίδι μας ξοδεύουμε τις δυνάμεις μας ώστε να εμποδίσουμε τους άλλους. Εξασφαλίζουμε έτσι την περιθωριοποίησή μας, τη μιζέρια.

Του Στέφανου Μάνου*

Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε. Η Cosco σε ελάχιστα χρόνια άλλαξε τον Πειραιά. Τον έκανε ανταγωνιστικό.

Αν κάτι έπρεπε να ενδιαφέρει την πολιτεία είναι να μη μονοπωλήσουν τις λιμενικές υπηρεσίες της Ελλάδας Κινεζικά συμφέροντα. Η λύση είναι η ύπαρξη δεύτερου λιμανιού, ανταγωνιστικού του Πειραιά.

Παλαιότερα είχα εκφράσει τη γνώμη ότι τέτοιο λιμάνι θα μπορούσε να δημιουργηθεί στο Λαύριο σε συνδυασμό με επεκτάσεις της Αττικής οδού, του σιδηροδρομικού δικτύου και εξυπηρέτησης των ακτοπλοϊκών γραμμών. Ένα τέτοιο megaproject θα ενδιέφερε ασφαλώς την Ε.Ε. και μεγάλους επενδυτές.

Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε ΙΙ. Διώχνουμε τις ξένες επενδύσεις όταν, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, αυτές θα φέρουν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας.

Καθημερινά ανακοινώνονται αποφάσεις μεγάλων βιομηχανιών (λόγω της αβεβαιότητας που προκαλεί το Brexit) ότι θα κλείσουν μεγάλες μονάδες με χιλιάδες εργαζόμενους στη Μεγάλη Βρετανία.

Δεν θα έπρεπε κάποιος, ο ίδιος ο πρωθυπουργός ενδεχομένως, να προσπαθήσει να τις προσελκύσει στην Ελλάδα; Η Honda θα κλείσει το εργοστάσιο της στο Swindon όπου κατασκευάζεται το Civic με 3.500 εργαζόμενους μέχρι το 2021.

Η Nissan ματαίωσε τα σχέδια της να φτιάξει στην Αγγλία το καινούργιο X-Trail SUV. Στους προκαταβολικά παραιτημένους "...αυτά δεν γίνονται..." επισημαίνω ότι το Μαρόκο και η Τυνησία έχουν μια γρήγορα αναπτυσσόμενη αεροναυπηγική βιομηχανία.

Στη Τυνησία παράγονται μέρη και υποκατασκευές για τα Airbus 320 και 330. Απασχολούνται περί τους 18.000 και το 70% της παραγωγής εξάγεται.

Στο Μαρόκο, ο τρίτος μεγαλύτερος κατασκευαστής αεροπλάνων παγκοσμίως μετά την Airbus και Boeing, η Καναδέζικη Bombardier, έχει επενδύσει και κατασκευάζει μεγάλα τμήματα αεροπλάνων και σύντομα ολόκληρα τα αεροπλάνα. Αναρωτιέμαι γιατί μπορούν αεροναυπηγικές βιομηχανίες στη Τυνησία και στο Μαρόκο και όχι εδώ;

Δυστυχώς δεν μαθαίνουμε και δεν θέλουμε να μάθουμε.

*Πρώην υπουργός