Σάρκα και οστά αρχίζει να αποκτά η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να αποδομήσει τον σκληρό πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής, όπως αυτός εκφράζεται από τις εξαιρετικά επιτυχημένες παρεμβάσεις της στην ψηφιακή πολιτική των μεγάλων μεταρρυθμίσεων στο κράτος, την αναμφισβήτητη αξία των οποίων έχει αποδεχθεί ολόκληρη η κοινωνία… «πλην Συριζαίων».
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΥΦΑΝΤΗ
Αιχμή του δόρατος, για να απονευρωθούν οι επιτυχίες που καθημερινά σχεδόν καταγράφονται, με τελευταία την επιλογή του αρμόδιου υπουργού Κυριάκου Πιερρακάκη στη θέση του προέδρου του Global Strategy Group του ΟΟΣΑ, εμφανίζεται να έχει επιλεγεί ο δημόσιος τομέας και η εγχώρια δημοσιοϋπαλληλία σε όλες τις εκφράσεις της.
Η εικόνα ενός κρίσιμου για την αριστερά χώρου, όπως είναι το κράτος στην ευρεία του έννοια, να απειλείται στην ουσία του από τις κατακτήσεις της νέας εποχής και τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό δεν αρέσει καθόλου.
Όσα μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί, ώστε να εισέλθει η κρατική μηχανή στην ψηφιακή εποχή, και όσα προαναγγέλονται και αναμένονται στον τομέα των μεταρρυθμίσεων έχουν σημάνει συναγερμό στο βαθύ κράτος του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, που έμαθε τόσα χρόνια να σιτίζεται, άνευ του παραμικρού κόστους, στο πρυτανείο, να κουνάει το χέρι στην κοινωνία, να επαγγέλλεται « κοινωνικά ευαίσθητος» και να υπερασπίζεται μέχρι θανάτου το δημόσιο μαγαζάκι του.
«Πρωτοπόρα» δύναμη αυτού του συνδικαλιστικού κινήματος οι αριστεροί συνδικαλιστές, όσοι, δηλαδή, αντιλαμβάνονται καλύτερα από όλους τις μεγάλες αλλαγές που προοιωνίζεται η είσοδος της τεχνολογίας στη δομή και στη λειτουργία της κρατικής μηχανής και αισθάνονται άμεσα την απειλή που διατυπώνεται απέναντι στην πολιτική επικυριαρχία τους για δεκαετίες από τις προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις.
Οι πρώτες αντιδράσεις στην απόπειρα να εισαχθούν οι ψηφιακές κατακτήσεις της σύγχρονης εποχής σε τομείς του ελληνικού δημοσίου όπου βασιλεύει, δεκαετίες τώρα, η ρεμούλα, η συναλλαγή, η πλήρης άρνηση παροχής και των στοιχειωδέστερων υπηρεσιών και η ανεξέλεγκτη, η ζωώδης γραφειοκρατία, ξεκίνησαν να εμφανίζονται ήδη.
Οι συνδικα-ληστές του δημόσιου τομέα άρχισαν να ανιχνεύουν την πιθανότητα να βγουν στο κλαρί για να αποτρέψουν με κάθε τρόπο να εισβάλλουν στο χώρο τους οι ψηφιοποιημένες υπηρεσίες, έχουν δε ανακαλύψει ήδη και τον λόγο: ο Πιερρακάκης και οι «παρανοϊκές» επιδόσεις του στην ψηφιοποίηση του κράτους απειλούν, μέσω της μεταρρυθμιστικής δυναμικής, το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα, υπονομεύουν την παγιωμένη για δεκαετίες συνδικαλιστική λειτουργία και νοοτροπία, όπως η αριστερά την έχει κατακτήσει και επιβάλλει και επιτείνουν την περιθωριοποίηση του δημόσιου συνδικαλισμού, επειδή οδηγούν στη μείωση των προσλήψεων.
Στο μυαλό της συνδικαλιστικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς γενικότερα η προσέγγιση στο μέλλον που επιχειρεί η κυβέρνηση αρχίζει να αποκτάει διαστάσεις απειλής για το «νεοκομμουνιστικό μαγαζάκι» που έχει στηθεί, χωρίς το παραμικρό κόστος, στο δημόσιο τις δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση, χάρις στο οποίο έχει βολευτεί κόσμος και κοσμάκης και έχουν εξελιχθεί ακόμη και πολιτικές καριέρες. Οι προσλήψεις και όσα φέρνουν μαζί τους κινδυνεύουν να ακυρωθούν, ο πολιτικός χώρος που συγκροτούν θα μειωθεί δραματικά.
Η εξέλιξη δεν είναι χωρίς ερμηνεία. Αντίθετα, συνιστά μια κλασσική αντίδραση σύγχρονου λουδιτισμού απέναντι στον επικείμενο εκσυγχρονισμό των δομών του δημοσίου, μόνο που αυτή τη φορά οι αρνητές δεν αντιμετωπίζουν την κλασσική ατμομηχανή ή ένα αναγνωρίσιμο αργαλειό, αλλά μια παγκόσμια ψηφιακή επανάσταση που είναι άχρωμη, άοσμη και άγευστη και δεν αναγνωρίζεται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δουλεύει ήδη στην κατεύθυνση αυτή «πόρτα-πόρτα» στο δημόσιο. Επενδύει στην νεοελληνική κοινωνική ιδεοληψία για ένα μεγάλο και διαρκώς διογκούμενο κράτος, άρα στην προοπτική των διορισμών που το κράτος αυτό απαιτεί και προσδοκά να εισπράξει από τις συντεχνιακές αντιδράσεις κομματικά οφέλη, σε μια περίοδο που η πολιτική επιρροή του εμφανίζεται, στις καλύτερες των περιπτώσεων, στάσιμη.
Μέλη και στελέχη αλλά και πολιτικά επηρεαζόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ ομάδες συμφερόντων έχουν ξεκινήσει την αποδόμηση των αλλαγών που υπόσχεται η ψηφιακή εποχή, προς το παρόν ζυμώνουν στην κοινωνία τον εγγενή αρνητισμό τους προβάλλοντας το «μεγάλο κακό» που θα προκύψει αν το κράτος ψηφιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και την αρνητική επιρροή που θα έχει η εξέλιξη αυτή «στα παιδιά μας που δεν θα βρίσκουν δουλειά στο δημόσιο να έχουν το κεφαλάκι τους ήσυχο».
Στη συλλογιστική τους δεν προβλέπεται η παραμικρή πιθανότητα να στηριχθούν οι αλλαγές, η προσφορά των οποίων στην εγκαθίδρυση ενός νέου τύπου κράτους περισσότεροι παραγωγικού και φιλικού προς τον πολίτη κρίνεται σημαντική. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει, η εγχώρια αριστερά ξεκίνησε να υπερασπίζεται τη χειρότερη μορφή γραφειοκρατίας, την αριστερή γραφειοκρατία, που έλκει την υπεροχή της από τις τραγικότερες περιόδους του αλήστου μνήμης υπαρκτού σοσιαλισμού και εμφανίζεται καθαγιασμένη από την νεοκομμουνιστική θεολογία στα μάτια όσων απολαμβάνουν των προνομίων της.
Ο αγώνας της στασιμότητας των βολεμένων με τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο γήπεδο του ευρέως κράτους τώρα ξεκινάει και προμηνύεται εξαιρετικά σκληρός, το σύστημα της εγχώριας γραφειοκρατίας δεν πρόκειται εύκολα να παραιτηθεί από «κεκτημένα» δεκαετιών, ούτε να επιτρέψει στο ψηφιακό κράτος να επικρατήσει αβρόχοις ποσίν.
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΥΦΑΝΤΗ
Αιχμή του δόρατος, για να απονευρωθούν οι επιτυχίες που καθημερινά σχεδόν καταγράφονται, με τελευταία την επιλογή του αρμόδιου υπουργού Κυριάκου Πιερρακάκη στη θέση του προέδρου του Global Strategy Group του ΟΟΣΑ, εμφανίζεται να έχει επιλεγεί ο δημόσιος τομέας και η εγχώρια δημοσιοϋπαλληλία σε όλες τις εκφράσεις της.
Η εικόνα ενός κρίσιμου για την αριστερά χώρου, όπως είναι το κράτος στην ευρεία του έννοια, να απειλείται στην ουσία του από τις κατακτήσεις της νέας εποχής και τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό δεν αρέσει καθόλου.
Όσα μέχρι σήμερα έχουν υλοποιηθεί, ώστε να εισέλθει η κρατική μηχανή στην ψηφιακή εποχή, και όσα προαναγγέλονται και αναμένονται στον τομέα των μεταρρυθμίσεων έχουν σημάνει συναγερμό στο βαθύ κράτος του κρατικοδίαιτου συνδικαλισμού, που έμαθε τόσα χρόνια να σιτίζεται, άνευ του παραμικρού κόστους, στο πρυτανείο, να κουνάει το χέρι στην κοινωνία, να επαγγέλλεται « κοινωνικά ευαίσθητος» και να υπερασπίζεται μέχρι θανάτου το δημόσιο μαγαζάκι του.
«Πρωτοπόρα» δύναμη αυτού του συνδικαλιστικού κινήματος οι αριστεροί συνδικαλιστές, όσοι, δηλαδή, αντιλαμβάνονται καλύτερα από όλους τις μεγάλες αλλαγές που προοιωνίζεται η είσοδος της τεχνολογίας στη δομή και στη λειτουργία της κρατικής μηχανής και αισθάνονται άμεσα την απειλή που διατυπώνεται απέναντι στην πολιτική επικυριαρχία τους για δεκαετίες από τις προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις.
Οι πρώτες αντιδράσεις στην απόπειρα να εισαχθούν οι ψηφιακές κατακτήσεις της σύγχρονης εποχής σε τομείς του ελληνικού δημοσίου όπου βασιλεύει, δεκαετίες τώρα, η ρεμούλα, η συναλλαγή, η πλήρης άρνηση παροχής και των στοιχειωδέστερων υπηρεσιών και η ανεξέλεγκτη, η ζωώδης γραφειοκρατία, ξεκίνησαν να εμφανίζονται ήδη.
Οι συνδικα-ληστές του δημόσιου τομέα άρχισαν να ανιχνεύουν την πιθανότητα να βγουν στο κλαρί για να αποτρέψουν με κάθε τρόπο να εισβάλλουν στο χώρο τους οι ψηφιοποιημένες υπηρεσίες, έχουν δε ανακαλύψει ήδη και τον λόγο: ο Πιερρακάκης και οι «παρανοϊκές» επιδόσεις του στην ψηφιοποίηση του κράτους απειλούν, μέσω της μεταρρυθμιστικής δυναμικής, το δημοσιοϋπαλληλικό κίνημα, υπονομεύουν την παγιωμένη για δεκαετίες συνδικαλιστική λειτουργία και νοοτροπία, όπως η αριστερά την έχει κατακτήσει και επιβάλλει και επιτείνουν την περιθωριοποίηση του δημόσιου συνδικαλισμού, επειδή οδηγούν στη μείωση των προσλήψεων.
Στο μυαλό της συνδικαλιστικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς γενικότερα η προσέγγιση στο μέλλον που επιχειρεί η κυβέρνηση αρχίζει να αποκτάει διαστάσεις απειλής για το «νεοκομμουνιστικό μαγαζάκι» που έχει στηθεί, χωρίς το παραμικρό κόστος, στο δημόσιο τις δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση, χάρις στο οποίο έχει βολευτεί κόσμος και κοσμάκης και έχουν εξελιχθεί ακόμη και πολιτικές καριέρες. Οι προσλήψεις και όσα φέρνουν μαζί τους κινδυνεύουν να ακυρωθούν, ο πολιτικός χώρος που συγκροτούν θα μειωθεί δραματικά.
Η εξέλιξη δεν είναι χωρίς ερμηνεία. Αντίθετα, συνιστά μια κλασσική αντίδραση σύγχρονου λουδιτισμού απέναντι στον επικείμενο εκσυγχρονισμό των δομών του δημοσίου, μόνο που αυτή τη φορά οι αρνητές δεν αντιμετωπίζουν την κλασσική ατμομηχανή ή ένα αναγνωρίσιμο αργαλειό, αλλά μια παγκόσμια ψηφιακή επανάσταση που είναι άχρωμη, άοσμη και άγευστη και δεν αναγνωρίζεται.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δουλεύει ήδη στην κατεύθυνση αυτή «πόρτα-πόρτα» στο δημόσιο. Επενδύει στην νεοελληνική κοινωνική ιδεοληψία για ένα μεγάλο και διαρκώς διογκούμενο κράτος, άρα στην προοπτική των διορισμών που το κράτος αυτό απαιτεί και προσδοκά να εισπράξει από τις συντεχνιακές αντιδράσεις κομματικά οφέλη, σε μια περίοδο που η πολιτική επιρροή του εμφανίζεται, στις καλύτερες των περιπτώσεων, στάσιμη.
Μέλη και στελέχη αλλά και πολιτικά επηρεαζόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ ομάδες συμφερόντων έχουν ξεκινήσει την αποδόμηση των αλλαγών που υπόσχεται η ψηφιακή εποχή, προς το παρόν ζυμώνουν στην κοινωνία τον εγγενή αρνητισμό τους προβάλλοντας το «μεγάλο κακό» που θα προκύψει αν το κράτος ψηφιοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό και την αρνητική επιρροή που θα έχει η εξέλιξη αυτή «στα παιδιά μας που δεν θα βρίσκουν δουλειά στο δημόσιο να έχουν το κεφαλάκι τους ήσυχο».
Στη συλλογιστική τους δεν προβλέπεται η παραμικρή πιθανότητα να στηριχθούν οι αλλαγές, η προσφορά των οποίων στην εγκαθίδρυση ενός νέου τύπου κράτους περισσότεροι παραγωγικού και φιλικού προς τον πολίτη κρίνεται σημαντική. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει, η εγχώρια αριστερά ξεκίνησε να υπερασπίζεται τη χειρότερη μορφή γραφειοκρατίας, την αριστερή γραφειοκρατία, που έλκει την υπεροχή της από τις τραγικότερες περιόδους του αλήστου μνήμης υπαρκτού σοσιαλισμού και εμφανίζεται καθαγιασμένη από την νεοκομμουνιστική θεολογία στα μάτια όσων απολαμβάνουν των προνομίων της.
Ο αγώνας της στασιμότητας των βολεμένων με τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο γήπεδο του ευρέως κράτους τώρα ξεκινάει και προμηνύεται εξαιρετικά σκληρός, το σύστημα της εγχώριας γραφειοκρατίας δεν πρόκειται εύκολα να παραιτηθεί από «κεκτημένα» δεκαετιών, ούτε να επιτρέψει στο ψηφιακό κράτος να επικρατήσει αβρόχοις ποσίν.
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
