Για το παραδοσιακό χωριό Βρίσα της Λέσβου, ο χρόνος έχει σταματήσει την 12η Ιουνίου 2017, όταν το χτύπησε σεισμός 6,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, αφήνοντας πίσω του μια γυναίκα νεκρή και ένα ολόκληρο χωριό θαμμένο στα χαλάσματα.
Ενάμιση χρόνο μετά, το χωριό με τα πέτρινα κτίσματα έχει εγκαταλειφθεί από τους κατοίκους του, πλην ελαχίστων που πηγαίνουν εκεί καθημερινά για να ελέγχουν τις περιουσίες τους, ενώ οι υποσχέσεις της κυβέρνησης από τα χείλη του υπουργού Υποδομών κ. Χρήστου Σπίρτζη, ότι «η Βρίσα θα ξαναχτιστεί και θα γίνει πρότυπο χωριό», έχουν μείνει στα λόγια.
Σπίτια που έχουν χαρακτηριστεί κόκκινα και κατεδαφιστέα παραμένουν στη θέση τους, τα κίτρινα δεν έχουν επισκευαστεί ακόμη, τα παιδιά κάνουν τα μαθήματά τους σε λυόμενα και το μόνο που δίνεται με κάποια καθυστέρηση είναι το επίδομα ενοικίου στους ανθρώπους που ξεσπιτώθηκαν, όταν τα 6,3 Ρίχτερ χτύπησαν το χωριό.
Οι σεισμόπληκτοι της Βρίσας βρίσκονται εδώ και ενάμιση χρόνο σε έναν διαρκή «πόλεμο» με δεκάδες προβλήματα εξαιτίας της γραφειοκρατίας, της ασυνεννοησίας μεταξύ υπουργείου Υποδομών και Πολιτισμού, αλλά και της υποστελέχωσης, λόγω των φονικών καταστροφών σε Μάνδρα και Μάτι, της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Φυσικών Καταστροφών (ΔΑΕΦΚ).