Συντετριμμένος εμφανίστηκε ο γνωστός ηθοποιός, Τάσος Χαλκιάς, μετά την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε το Πόρτο Γερμενό, δηλώνοντας πως οι κόποι μίας ζωής δεν υπάρχουν πια. Ο ίδιος μίλησε για την απώλεια του σπιτιού του, αλλά και για τις ευθύνες που βαραίνουν όσους διαχειρίζονται την περιοχή.
«Να σου πω τους κόπους ζωής μέσα σε 2 λεπτά δεν τους λέω. Γιατί δε γίνεται, είναι γελοίο. Ναι είναι οι κόποι μίας ζωής, οι οποίοι δεν είναι πια. Το θέμα είναι ότι ζούμε σε έναν πολύ όμορφο τόπο, τον οποίο τον γνωρίζουν και αυτοί που τον διοικούν και αυτοί που τον εξουσιάζουν, αλλά δεν τον αγαπούν διολου. Και επειδή δεν τον αγαπούν τον τόπο αυτό, όσοι από εμάς τον αγαπάνε και προσπαθούμε να φτιάξουμε μία γωνιά για τα παιδιά μας, για το μέλλον τους για την ωραία τοποθεσία, για το ωραίο τοπίο κτλ έρχεται μία ώρα σαν κι αυτή όπου κάπου που στήναμε κάποιοι μία ανεμογεννήτρια, αφήσανε μία παράληψη, κάτι καλώδια, άλλη αιτία κάθε φορά.», είπε μεταξύ άλλων.
Ο Τάσος Χαλκιάς περιέγραψε τη βαθιά σχέση του με την περιοχή: «Είμαι εδώ 54 χρόνια, ήμουν παιδάκι και γέρασα. Ο γιος μου εδώ γεννήθηκε κι εδώ πρωτόπαιξε. Η κόρη μου το ίδιο. Τι να πρωτοπω και τι να πρωτοκάνω;»
Ο ηθοποιός μίλησε για τη συνολική καταστροφή που υπέστη η τοπική κοινωνία: «Βέβαια, όπως θα βλέπετε γύρω γύρω, αμέσως πάνω από εμένα ο φίλος μου ο Γρηγόρης έχασε κι αυτός το σπίτι του, ο φίλος μου ο Μιχάλης παραδίπλα έχασε κι εκείνος το σπίτι του, ο Βήχος ευτύχως ήταν τυχερός δεν το έχασε, ο Παγώνης το ίδιο, δεν το έχασε. Και; Περισσότερα από 200 σπίτια ιδιωτών, 3-4 μικροξενοδοχειάκια και καναδυό επιχειρήσεις εδώ μέσα χαθήκανε. Εδώ κάθε χρόνο πλωρώνουμε κερατιάτικα γιατί η περιοχή μία καταγράφεται δασική μία καταγράφεται ως αστική και κάθε φορά πληρώναμε κάποιο πρόστιμο για τη μεταφορά αυτή του νόμου. Μέσα στα δύο χρόνια γινότανε αυτή η αλλαγή. Αυτά τα έχουμε χρυσοπληρώσει.»
Ολοκληρώνοντας, ο Τάσος Χαλκιάς εξέφρασε τη βαθιά απογοήτευσή του: «Αυτή τη στιγμή δεν έχω κανένα συναίσθημα, δεν θέλω να εκφράσω το κύριο συναίσθημά μου».