Ι. Είναι Θεμελιώδης Αρχή ότι, η ζήτηση αυξάνει την αξία ενώ, αντίθετα, η προσφορά, πιέζει προς τα κάτω.
ΙΙ. Λίγο πριν την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1944, οι δυνάμεις που προεξοφλούσαν την νίκη, αποφάσισαν στον Bretton Woods των ΗΠΑ να οργανώσουν την μεταπολεμική οικονομική τάξη.
Κεντρικής σημασίας νόμισμα καθιερώθηκε το δολλάριο ΗΠΑ. Και αυτό γιατί συμφωνήθηκε πως κάθε δολλάριο θα είναι διαρκώς ανταλλάξιμο προς 35 ουγγιές χρυσού. Έτσι το δολλάριο καθιερώθηκε (!!!).
III. Όμως οι αμερικανικές δαπάνες, μάλιστα οι πολεμικές στο Βιετνάμ, οδήγησαν σ΄εκτύπωση χαρτονομισμάτων πολύ περισσότερων από το κάλυμμά τους σε χρυσό.
●● Έτσι ο Πρόεδρος Nixon το 1971 δήλωσε την προσωρινή άρση της μετατρεψιμότητας του δολλαρίου.
●●● Το προσωρινό έγινε οριστικό.
IV. Ο πανέξυπνος υπουργός Henry Kissinger συμφώνησε με την Σαουδική Αραβία οι αγορές πετρελαίου να γίνονται αποκλειστικά σε δολλάρια. Η συμφωνία επεκτάθηκε και στις λοιπές χώρες του Περσικού Κόλπου.
Τελικά: καθιερώθηκε η αγορά πετρελαίου παγκοσμίως να πραγματοποιείται σε δολλάρια. Έτσι οι ΗΠΑ υποκατέστησαν ως κάλυμμα του νομίσματός τους, τον χρυσό με κάτι εξ ίσου πολύτιμο: .
●●● Η ζήτηση, λοιπόν, του δολλαρίου διατηρήθηκε αυξημένη διεθνώς.
V. Ήδη, όμως, οι συνθήκες αλλάζουν. Η κρίση στα στενά του Ormuz επιταχύνει την μεταβολή.
● Η Κίνα αγοράζει από την Ρωσία πετρέλαιο σε . Και η Ινδία σε . Η Ρωσία, εν γένει, συναλλάσσεται σε .
●●● Το δολλάριο χάνει την μοναδικότητά του ως παγκοσμίου μέσου συναλλαγών και μέτρου αξιών.
VI. Όμως, μείωση της ζήτησης πάντα συνεπάγεται και πτώση της αξίας.
●●● Ίδωμεν (!!!).
Γεώργιος Κ. Στεφανάκης