Europa: Quo Vadis

Ι. Στην Ευρώπη αναπτύχθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Εδώ γεννήθηκαν: Kαπιταλισμός, φιλελευθερισμός, Βιομηχανική Επανάσταση.

ΙΙ. Οι Ευρωπαϊκές χώρες αποφάσισαν να συνενώσουν τις δυνάμεις τους. Υπεγράφη, έτσι, η σύμβαση της Ρώμης το 1957.  Ακολούθησε η σύμβαση του Maastricht το 1991. Τέθηκαν έτσι οι βάσεις για υγιή ανάπτυξη των επί μέρους κρατών. Ορίσθηκε ανώτατο όριο ετησίου ελλείμματος το 3% του ακαθαρίστου προϊόντος (ΑΠ) κάθε χώρας, ανώτατο δε όριο του αθροίσματος των ελλειμμάτων το 60% ομοίως επί του αυτού μεγέθους (ΑΠ).

Τέλος, έγινε και προσπάθεια για θέσπιση Ευρωπαϊκού Συντάγματος.

●● Η κατ΄εξοχήν κρίσιμη αυτή προσπάθεια απέτυχε (!!!). Το χειρότερο ήδη: Η οικονομική πειθαρχία δεν τηρείται. Η Γαλλία υπήρξε θεμελιώδης στην ίδρυση της Ένωσης. Εν τούτοις πνίγεται, σ΄ελλείμματα και χρέη, όμοια είναι η δημοσιονομική εικόνα στις περισσότερες χώρες.

ΙΙΙ. Η δημοσιονομική πειθαρχία δεν τηρείται. Τα τελευταία δεκαπέντε (15) χρόνια δεν σημειώνεται ανάπτυξη.

●● Δεν αναπτύσσεται ούτε η Γερμανία, η άλλοτε ατμομηχανή της Ευρώπης.

●● Οι νέοι εγκαταλείπουν την Ευρώπη. Καταφεύγουν στις ΗΠΑ ή (και) την Ασία.

●● Στη διεθνή χρηματιστηριακή αγορά προ εικοσαετίας οι ευρωπαϊκές  αξίες κάλυπταν το 18% των συναλλαγών. Ήδη το ποσοστό συρρικνώθηκε στο 10%.

●● Χώρες όπως η Ουγγαρία, η Σλοβενία και η Πολωνία αυτονομούνται.

●● Ο κάτοικος των ΗΠΑ ερωτώμενος για την ιθαγένειά του, απαντά: Αμερικανός ο αντίστοιχος Ευρωπαίος: επικαλείται την χώρα καταγωγής του (!!!).

IV. Οι Valery Giscard d’Estaing και Helmut Schimidt υπήρξαν μαχητές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εντεύθεν, έγιναν και συνειδητοί απόστολοι της Εν. Ευρώπης.

Εν τούτοις με θλίψη καταλήγουν αρνητικά ως προς την επιτυχία του εγχειρήματος.

Ο τίτλος του βιβλίου τους είναι χαρακτηριστικός: Europa La derniere chance de  l’Europe. Ήτοι:  Η εσχάτη ευκαιρία για την ίδια την Ευρώπη.

                                                                    Γεώργιος Κ. Στεφανάκης

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις