Στο «ραντεβού με την Ιστορία», που έκλεισε ο ίδιος, ήταν συνεπής. Αλλά, όπως έλεγε ο Αμερικανός συνθέτης Χάρολντ Ρομ: «Το πρόβλημα όταν είσαι συνεπής στα ραντεβού είναι ότι δεν βρίσκεται κανείς εκεί να σε περιμένει». Τον Αλέξη Τσίπρα πάντως δεν τον περίμενε η Ιστορία. Ουδέν ιστορικό συνέβη στο Θησείο.

Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος

Δεν τον περίμεναν μεγάλα πλήθη «μπαρτσελονικά» και οι ιντερνετικοί ωσεί παρόντες ήταν λίγο πάνω από 22.000, όπως δημοσιεύθηκε. Το ημίφως έκρυβε τα αραιωμένα και άσπρα μαλλιά: ο μέσος όρος ηλικίας των ακροατηρίων του παραμένει υψηλός.

Ήταν εκεί μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ του Λεκανοπεδίου – όχι ολόκληρος. Έλειπαν επίσης οι βουλευτές του, που θα τον ακολουθήσουν. Υπάκουσαν με δουλοπρέπεια —αντίστοιχη του «Πάλλας»— στην υπόδειξη να απουσιάσουν.

Η σκηνική παρουσία και η απουσία του «σπίρτου»

Όταν ο πρώην Πρωθυπουργός ανέβηκε στην εξέδρα, πρέπει να δοκίμασε την έκπληξη του Όρσον Ουέλς: «Πώς είναι δυνατόν να είστε τόσοι λίγοι και εγώ να είμαι τόσοι πολλοί;».

Δεν τον περίμενε καν ο… εαυτός του. Υπήρχε ελάχιστος Τσίπρας μέσα στον Τσίπρα. Εξαιρετική σκηνική παρουσία και συγκροτημένος λόγος, με επικοινωνιακή άνεση περφόρμερ στη σκηνή. Αλλά από το παλιό «σπίρτο», μηδέν.

Δεν ενθουσίαζε και δεν είχε τίποτε καινούριο να πει. Το «πρόγραμμα των εφτά δεσμεύσεων» ήταν συνοπτική επανάληψη ευχολογίων.

Η συγκέντρωση δεν είχε παλμό και στο supporting, δύο καλοί ηθοποιοί πάσχιζαν να δώσουν πνοή σε απλοϊκά σκετσάκια, με ατάκες όπως: «Χωρίς τον Τσίπρα το Μνημόνιο θα έπαιρνε σύνταξη στην Ελλάδα». Τι μου λες;

Το αμφιλεγόμενο λογότυπο «ΕΛΑΣ»

Η θεατρική αποκάλυψη του πολυαναμενόμενου λογότυπου απογοήτευσε: ΕΛΑΣ! Ήταν σαν να τους έκανε πλάκα!

Απέχει από την προσδοκία διακριτής και εμπροσθοβαρούς πολιτικής ταυτότητας. Απλή σύνθεση χονδροειδών συμβολισμών. Συρραφή όρων, που δεν βγάζει —πολιτικό— νόημα.

Ως ΕΛΑΣ αναφέρεται η χώρα στην καθαρεύουσα – από ακροδεξιούς κυρίως. Ηχητικά, η Ελληνική Αστυνομία και το θρυλικό ένοπλο τμήμα της ΕΑΜικής αντίστασης. Οι συνειρμοί και με τα τρία ταυτοχρόνως είναι σχιζοφρενικοί.

Το «Ελληνική» είναι αυτονόητο, από «Συμπαράταξη» δεν υπάρχει ούτε δείγμα μέχρι τώρα και το «Αριστερή» -εκτός από δραματικά αυτοαναφορικό- μοιάζει με τρικ παράκαμψης του όρου «Αριστερά».

Η επίκληση της Ιστορίας και το «νέο» ΠΑΣΟΚ

Παρ’ ότι, κατά τον Τσακαλώτο, «ο Τσίπρας θεωρεί ότι η ιστορία της Αριστεράς τελείωσε γι’ αυτόν», παρουσίασε το κόμμα του ως… φορέα της κληρονομιάς του ΕΑΜ, της ΕΔΑ, του ΣΥΡΙΖΑ και του… ΠΑΣΟΚ!

Με αναφορές σε ό,τι πιο ηρωικό βρήκε πρόχειρο ο λογογράφος: από τον Βελεστινλή ως τον Μανδηλαρά.

Κληροδοσία από τις γενιές του «1-1-4», του Πολυτεχνείου και της Μεταπολίτευσης, δεν αναφέρθηκε —παρ’ ότι είχαν φυσική εκπροσώπηση στη συγκέντρωση.

Η ομιλία του ήταν ευπρεπώς σκηνοθετημένη, αλλά δεν είχε τι να αναδείξει, εκτός από τον ίδιο. Δεν υπήρξαν τολμηρές ιδέες, μεγάλο όραμα, ούτε καν κεντρικό σύνθημα.

Τελικά θα καταφύγουν στον Παπακωνσταντίνου: «Ελλάς, Ελλάς, τι θα γίνει φίλε μου με εμάς;». Έλα ντε…

Το στοίχημα της παρουσίασης του κόμματος χάθηκε πρωτίστως γιατί ο Τσίπρας προσπάθησε να είναι κάποιος άλλος.

Η επίδειξη της «Διακήρυξης», όπως το 1974 στο «Κινγκ Πάλλας», και το κοριτσάκι στην εξέδρα, όπως το 1985 στο Σύνταγμα, δεν τον κάνουν Ανδρέα Παπανδρέου. Τι τους θέλει τους ιστορικούς παραλληλισμούς;

Στις πρώτες θέσεις της ιδρυτικής πράξης του ΠΑΣΟΚ ήταν ο Καράγιωργας, ο Σημίτης, ο Χαραλαμπόπουλος, η Ακρίτα, η Φλέμινγκ, ο Λαλιώτης… Τώρα ο Τεμπονέρας, ο Μπίστης, η Λινού και ο Σαουλίδης, που έφαγε πόρτα στο συνέδριο του Ανδρουλάκη.

Από αυτή την άποψη, η ιδιοποίηση της ιστορίας του ΠΑΣΟΚ, κόντρα… στο ΠΑΣΟΚ, έχει διαστροφικά στοιχεία. Απόγνωση του πνιγμένου που ψάχνει σανίδες επιβίωσης…

Το πολιτικό παρασκήνιο και η επόμενη κάλπη

Πρακτικά αυτό που επιχειρεί ο Τσίπρας δεν είναι η συσπείρωση της Κεντροαριστεράς, αλλά η διάσπασή της.

Η χαρά του Μητσοτάκη. Όπως την αναδεικνύει ο Άδωνις —διαλέγοντας ως αντίπαλο τον «θυμωμένο» Ανδρουλάκη και όχι τον «ταλαντούχο» Τσίπρα.

Στο Μέγαρο Μαξίμου τους αρκεί απλώς να μην είναι μαζί.

Στο Θησείο περίσσεψαν οι απουσίες… Αλλά από τα συμφραζόμενα προέκυπτε ότι, ως επικεφαλής του δικού του κόμματος, ο Τσίπρας αναγνωρίζει πως οι ψηφοφόροι της ένδοξης περιόδου 2012-19 προήλθαν από το ΠΑΣΟΚ.

Ματαίως όμως θα τους αναζητήσει στην επόμενη κάλπη. Κορόιδα δεν ξαναπιάνονται…