Πέρα από το «φιλικό προσωπείο» των συζητήσεων των δύο πιο ισχυρών ηγετών του κόσμου, ο διεθνής τύπος καταγράφει και τις διαφορές μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων. Κερδισμένη η Ελλάδα.
Μεγάλη κερδισμένη της συνάντησης των δύο πιο ισχυρών ανδρών του κόσμου στο Πεκίνο ήταν η… Ελλάδα. Η αναφορά του Κινέζου πρωθυπουργού στην «παγίδα του Θουκυδίδη» και στον ανταγωνισμό αρχαίας Σπάρτης και Αθήνας έκανε το γύρο του κόσμου και σίγουρα κάποια εκατομμύρια άνθρωποι θα αναρωτήθηκαν τι συνέβαινε πριν 2.500 χρόνια στην τότε Ελλάδα. Μια Ελλάδα εξάλλου που ιστορικά καθιερώνεται και ως φάρος του παγκόσμιου πολιτισμού.
Του Αθανάσιου Χ. Παπανδρόπουλου
Όσο για τον Θουκυδίδη, ίσως μετά την αναφορά του Χι Ζιπίνγκ, προκαλέσει και την περιέργεια του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος θα μπορούσε να αντλήσει κάποιες ιδέες από την πορεία του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Τούτων λεχθέντων, ο Αμερικανός πρόεδρος ξεκίνησε την τελευταία του ημέρα στο Πεκίνο με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην οποία ανέφερε ότι ο Σί Τζινπίνγκ τον συνεχάρη για τις «πολλές τεράστιες επιτυχίες» του και ότι «οι σχέσεις μεταξύ των δύο μεγαλύτερων δυνάμεων του κόσμου ήταν καλές και συνεχίζουν να βελτιώνονται», σύμφωνα με το Channel News Asia.
«Ωστόσο, παραμένουν σημαντικές διαφορές όσον αφορά το Ιράν, την Ταϊβάν και άλλα ζητήματα», πρόσθεσε το τηλεοπτικό δίκτυο της Σιγκαπούρης.
Στην πραγματικότητα, κάτω από το «φιλικό» της προσωπείο, η σύνοδος κορυφής «χτύπησε στον ρυθμό των εντάσεων, των παραπόνων και των υποψιών που έχουν συσσωρευτεί πρόσφατα», υποστήριξε, η ισπανική «El Pais».
Αυτά κυμαίνονται «από τους αμερικανικούς τεχνολογικούς περιορισμούς -τους οποίους η Κίνα αντιλαμβάνεται ως προσπάθεια περιορισμού της ανάπτυξης της- έως την ικανότητα του Πεκίνου να ασκεί πίεση περιορίζοντας τις εξαγωγές σπάνιων γαιών και άλλων ορυκτών απαραίτητων για την αμερικανική βιομηχανία», εξηγεί η ισπανική εφημερίδα.
Για να πειστεί κανείς για αυτές τις ένταση αρκεί να συγκρίνει τις δηλώσεις που εξέδωσαν η Κίνα και οι Ηνωμένες Πολιτείες στο τέλος της συνάντησης και που αποκαλύπτουν έντονες αντιθέσεις στις προτεραιότητες κάθε πλευράς, παρατηρεί η «South China Morning Post».
«Η Ουάσινγκτον επικεντρώνεται στο εμπόριο, τη φαιντανύλη και το Ιράν, ενώ το Πεκίνο δίνει έμφαση στην Ταϊβάν, στη σταθεροποίηση των διμερών σχέσεων και στον έπαινο του Ντόναλντ Τραμπ για τον Προέδρο Σι Τζινπίνγκ», συνοψίζει η εφημερίδα με έδρα το Χονγκ Κονγκ.
«Μια συνάντηση, δύο αφηγήσεις, δύο εκδοχές επιτυχίας», αντηχεί η εφημερίδα «The Straits Times». «Τόσο το Πεκίνο όσο και η Ουάσινγκτον φαίνεται να έχουν βγει από τη συνάντηση Τραμπ-Ξι ισχυριζόμενες πρόοδο.
Ωστόσο, οι επίσημες αφηγήσεις τους αποκαλύπτουν εκπληκτικά αποκλίνουσες απόψεις για το τι είχε τη μεγαλύτερη σημασία» - τόσο για τους ηγέτες τους όσο και για τους πολίτες τους.
«Και οι δύο πλευρές έφυγαν με αρκετό υλικό για να παρουσιάσουν αυτή τη σύνοδο κορυφής ως νίκη στην εθνική κοινή γνώμη, χωρίς να εκτεθούν σε κριτική για την προδοσία των εθνικών συμφερόντων», αναλύει η εφημερίδα της Σιγκαπούρης.
Το Ιρανικό Ζήτημα
Το ιρανικό ζήτημα ειδικότερα, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα της διαφοράς στην προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών. Στην έκθεσή του, ο Λευκός Οίκος περιέγραψε τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα «ως ευθυγραμμισμένες στην ανάγκη να ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ και να διατηρηθούν απαλλαγμένα από ιρανικά διόδια», σημειώνουν οι «News York Times».
Και σε συνέντευξη του στο «Fox News», ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι «ο Κινέζος ηγέτης Σι Τζινπίνγκ είχε προσφερθεί να βοηθήσει στη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας μέσω των Στενών του Ορμούζ».
«Ο Πρόεδρος Σι θα ήθελε να δει μια συμφωνία να υλοποιείται. Θα ήθελε να επιτευχθεί μια συμφωνία. Και πράγματι έκανε μια προσφορά. Είπε: "Αν μπορώ να βοηθήσω σε οτιδήποτε, θα χαρώ να βοηθήσω" » , δήλωσε ο Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο «η ίδια η περιγραφή της κινεζικής κυβέρνησης για τη συνάντηση δεν αναφέρει άμεσα το Ιρανικό ζήτημα», επισημαίνει το Time.
Απλώς σημειώνει, με αόριστες διατυπώσεις, ότι οι δύο πρόεδρο, «αντάλλαξαν απόψεις για σημαντικά διεθνή και περιφερειακά ζητήματα, όπως η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, η ουκρανική κρίση και η κορεατική χερσόνησος», σύμφωνα με την China Daily.
Αντίθετα, η αναφορά του Λευκού Οίκου αγνοεί εντελώς «την επιμονή του Πεκίνου ότι το ζήτημα της Ταϊβάν, εάν αντιμετωπιστεί λανθασμένα, θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο ολόκληρη την σινοαμερικανική σχέση», επισημαίνει η Straits Times.
«Αμερικανοί αξιωματούχοι και πολιτικού φοβόντουσαν ότι ο κ. Τραμπ θα ενέδιδε στις πιέσεις του κ. Σι και θα παρέκκλινε από την πολιτική του απέναντι στην Ταϊβάν», αλλά υπό το φως της περίληψης του Λευκού Οίκου, «φαίνεται ότι αυτό δεν συνέβη».