Ένα ακόμη δείγμα απροκάλυπτης ιδεολογικής βίας, με πρωταγωνιστές γνωστά και άγνωστα απομεινάρια σταλινικής νοσταλγίας, έλαβε χώρα τις προηγούμενες ημέρες στον Βόλο.
Του Διονύση Κ. Καραχάλιου
Τα γεγονότα έχουν ως εξής:
Πριν από τρεις μήνες, η Ισραηλιτική Κοινότητα Βόλου ζήτησε από τον συγγραφέα και αρθρογράφο της «Καθημερινής» Σάκη Μουμτζή να είναι ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση, που επρόκειτο να γίνει την 1η Φεβρουαρίου, για τη μνήμη του Ολοκαυτώματος.
Ο Σάκης Μουμτζής δέχθηκε ασμένως την τιμητική πρόταση και μετά από ένα μήνα έστειλε, όπως είχε συμφωνηθεί, στην Ισραηλινή Κοινότητα, τον τίτλο της ομιλίας του ( «Η Κόλαση του Δάντη στο Άουσβιτς»), για να τυπωθεί η πρόσκληση από την συνδιοργανώτρια Περιφέρεια Θεσσαλίας.
Όμως, λίγες ημέρες πριν από την εκδήλωση, δύο σωματεία «αγωνιστών του ΕΑΜ—ΕΛΑΣ» (ναι! Υπάρχουν ακόμη σωματεία «αγωνιστών» του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, υποθέτω από 100 ετών και πάνω τα μέλη τους, που προφανώς σφύζουν από «δημοκρατικά» αισθήματα…) ζήτησαν να μην είναι ο Σάκης Μουμτζής ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, διότι, στα ιστορικά βιβλία του, δεν αναγνωρίζει το αντιστασιακό έργο αυτών των οργανώσεων!
Στη συνέχεια, οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς Μαγνησίας (που αθροιστικά δεν εκπροσωπούν πλέον ούτε το 5% της κοινής γνώμης), επανέλαβαν το αίτημα, προειδοποιώντας ότι δεν θα παραστούν στις εκδηλώσεις. Υπό αυτές τις πιέσεις, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και εκλεγείς κατά βάση με την στήριξη της Αριστεράς και την εκμετάλλευση των μεγάλων πλημμυρών του 2023 στην περιοχή, ζήτησε τελικά την ανάκληση της συμμετοχής του ομιλητή…
Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος (ΚΙΣΕ), παρενέβη δημόσια, εκφράζοντας βαθιά απογοήτευση για την ανάκληση του Σάκη Μουμτζή, τονίζοντας ότι η Ημέρα Μνήμης δεν προσφέρεται για πολιτικές σκοπιμότητες και ότι ο αποκλεισμός ενός προσκεκλημένου ομιλητή στέλνει ανησυχητικό μήνυμα. Όμως, υπό το κράτος της σταλινοφασιστικής τρομοκρατίας της Αριστεράς, το ΚΙΣΕ δεν εισακούστηκε και η εκδήλωση για την «Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος» έγινε, όπως την θέλησε η Αριστερά, «ολοκαύτωμα της σταλινοφασιστικής νοοτροπίας» της…
Αξίζει να σημειωθούν και τα εξής:
Στο πλαίσιο των αντιδράσεων για τον Σάκη Μουμτζή, έβαλε την δική του «αριστουργηματική» πινελιά και ο, γνωστός άλλοτε συνεργάτης του Κώστα Σημίτη και στη συνέχεια πραιτοριανός του Τσίπρα, ομότιμος καθηγητής της Ιστορίας, Αντώνης Λιάκος. Για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται, αρκεί να σας θυμίσω ότι συμμετείχε στην παρουσίαση της «Ιθάκης» του Τσίπρα και έγραψε στο facebook ότι, «η έκρηξη ενδιαφέροντος για το βιβλίο δείχνει ότι υπάρχει μεγάλη δίψα συζήτησης και ανάγκη αναστοχασμού για την περίοδο της κρίσης»!...
Αυτός λοιπόν ο βαθυνούστατος διανοητής, που, ασφαλώς, σ’ ένα σοβιετικού τύπου καθεστώς, θα κατελάμβανε δικαιωματικά τουλάχιστον θέση αρχιλογοκριτή, με απεριόριστες αρμοδιότητες, εξαπέλυσε, στο αγαπημένο του facebook, έναν ακατανόητο οχετό εναντίον του Σάκη Μουμτζή, αποκαλώντας τον «τοξικό κειμενογράφο της Θεσσαλονίκης» και δικαιώνοντας πλήρως τους φωνασκούντες «αγωνιστές», ισχυριζόμενος ότι, «αυτοί οι άνθρωποι θεώρησαν ότι τους φτύνουν κατάμουτρα με την συγκεκριμένη επιλογή. Και αντέδρασαν. Και καλά έκαναν. Ήταν μια πράξη αξιοπρέπειας της κοινωνίας της πόλης.
Παρόμοιες επετείους πρέπει να τις διαφυλάσσουμε σαν τα μάτια μας. Γιατί το ζήτημα δεν είναι πώς έγινε το έγκλημα που μνημονεύουμε, αλλά πώς κοιτάμε αδιάφοροι κι ανήμποροι τα εγκλήματα που γίνονται μπρος στα μάτια μας. Και δεν χρειαζόμαστε τους σημερινούς υμνητές των εγκλημάτων σε τέτοιες επετείους»!...
Με απλά λόγια, ο «υμνητής» του Τσίπρα θεωρεί τον Σάκη Μουμτζή «υμνητή εγκλημάτων», απλά και μόνον επειδή δεν συμφωνεί μαζί του στον χαρακτηρισμό κοινών δολοφόνων του ΕΛΑΣ και του «Δημοκρατικού Στρατού» σε «αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης»!...
Αλλά δεν ήταν μόνον ο Λιάκος, που εξέφρασε, με τον προαναφερόμενο τρόπο, την «δημοκρατική» του αντίληψη και τα «φιλελεύθερα» αισθήματά του. Τον συναγωνίστηκε και μια εξ ίσου «προοδευτικιά» διανοούμενη, η Βασιλική Λάζου, η οποία, κατά το βιογραφικό της, «διδάσκει θέματα νεότερης και σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και επιμελείται την έκδοση του Hot Doc History της εφημερίδας Documento» (εγγύηση δημοκρατικότητας και πνευματικής ελευθερίας…). Υπήρξε δε και υποψήφια «βουλεύτρια» του ΣΥΡΙΖΑ στην Φθιώτιδα, γεγονός που ασφαλώς δικαιολογεί τις ultra προχωρημένες απόψεις της…
Ελάλησε λοιπόν η ευαίσθητη πανεπιστημιακός και απεφάνθη:
«81 χρόνια μετά, πληροφορούμαστε την επιλογή του Σάκη Μουμτζή ως κεντρικού ομιλητή στην εκδήλωση μνήμης για το Ολοκαύτωμα στον Βόλο — ενός προσώπου που εδώ και χρόνια αποδομεί δημόσια το ΕΑΜικό κίνημα, υιοθετώντας τη μετεμφυλιακή αναθεωρητική αφήγηση περί «εγκληματικής Αριστεράς» και παρουσιάζοντας το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ όχι ως λαϊκό αντιστασιακό κίνημα, αλλά ως «παράμετρο του εμφυλίου». Αυτό δεν είναι απλώς άποψη. Είναι πολιτική και ιστορική διαστρέβλωση. Και μετατρέπεται σε συκοφαντία, όταν αξιοποιείται για να σβήσει τον ρόλο της Αντίστασης στη διάσωση των Εβραίων, ειδικά σε μια πόλη όπου τα γεγονότα είναι γραπτά, μαρτυρημένα και θεσμικά αναγνωρισμένα.
Η επιλογή του Μουμτζή αποτελεί πολιτική πρόκληση. Γιατί η μνήμη του Ολοκαυτώματος — μια από τις πιο ιερές και ανυποχώρητες μνήμες του 20ού αιώνα — δεν μπορεί να τιμάται από ανθρώπους που υποτιμούν, λειαίνουν και ξαναγράφουν την ιστορία του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος που έσωσε ανθρώπινες ζωές, και μάλιστα Εβραίων της Ελλάδας».
Δεν χρειάζονται ιδιαίτερα σχόλια, όταν την σκέψη της ως άνω πανεπιστημιακού δονείται από τον πόνο της για την «δημόσια αποδόμηση του ΕΑΜικού κινήματος»! Στον πνευματικό ορίζοντα της εν λόγω κυρίας, θέση έχουν μόνον όσοι εξυμνούν το μεγαλείο του ΕΑΜ και τοποθετούν τα στελέχη του και τους «αγωνιστές» του δίπλα στον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη… Ίσως και λίγο παραπάνω, αν λάβουμε υπ’ όψη μας ότι δύσκολα θα ευαισθητοποιούνταν με το ίδιο πάθος για ήρωες που δεν ανήκαν στις τάξεις του ΕΛΑΣ και του «Δημοκρατικού» Στρατού!...
Τέλος, γνωστός για την αριστερόστροφη σκέψη του και το μένος του εναντίον όλων όσους χαρακτηρίζει περιφρονητικά ως «αντικομμουνιστές», ο ομότιμος καθηγητής του ΑΠΘ, ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης, προσέτρεξε και αυτός στο πλευρό των «αγωνιστών», αλλά και της προαναφερομένης κας Λάζου:
«Σχεδόν έναν αιώνα από τα τότε γεγονότα, έρχεται η παρούσα ηγεσία της ισραηλιτικής κοινότητας του Βόλου συνεπικουρούμενη από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο της Ελλάδας να διηγηθεί μια νέα κατασκευασμένη αφήγηση για το τι έγινε τότε. Στην επέτειο της μνήμης της Σοάχ (του εβραϊκού Ολοκαυτώματος) κάλεσε γνωστό φανατικό αντικομμουνιστή ως κεντρικό ομιλητή στην σχετική εκδήλωση. Ο εν λόγω, Σάκης Μουμτζής, επιδεικνύει έναν εμφυλιακό ή μετεμφυλιακό φανατισμό ενάντια στο ΕΑΜ, στον ΕΛΑΣ, στο ΚΚΕ και στο μεγάλο Απελευθερωτικό κίνημα του Λαού μας στον καιρό της ξένης κατάκτησης. Δεν είναι ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος που επιδίδεται σε ετούτο το εγχείρημα. Σε τελευταία ανάλυση και στον καιρό της Κατοχής υπήρχαν Έλληνες ναζί, ΕΑΣΑΔ και Τάγματα Ασφαλείας. Λογικό είναι το παρελθόν να έχει αφήσει κάποια ίχνη...
Ο δημοκρατικός -ή απλά λογικός- κόσμος του Βόλου ξεσηκώθηκε μπροστά στην σχεδιαζόμενη ύβρη. Η ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ο Σύλλογος Ιστορίας και Μνήμης της Εθνικής Αντίστασης και άλλοι φορείς της αντέδρασαν στα σχεδιαζόμενα όπως και η Περιφέρεια Θεσσαλίας, η οποία είναι συνδιοργανωτής των εκδηλώσεων μνήμης. Η συμμετοχή του κου Μουμτζή ακυρώθηκε.
Η εξέλιξη αυτή σήμανε συναγερμό σε ολόκληρο το στρατόπεδο της δεξιάς, της εθνικοφροσύνης και των κυβερνητικών παραγόντων. Πρωτοστάτησε ο ίδιος ο κος Μουμτζής με κείμενο στο Liberal με τίτλο «Ο αριστερόστροφος φασισμός». Σε αυτό επιτίθεται προσωπικά στην συνάδελφο ιστορικό στο ΑΠΘ κα Βασιλική Λάζου και δηλώνει: «Είναι επιτρεπτό θορυβώδεις μειοψηφίες να ελέγχουν το τι θα λέγεται και το τι θα απαγορεύεται; Είναι δυνατόν η Αριστερά, με την απειλή τραμπουκισμών, να ορίζει τον δημόσιο λόγο; Και κάτι ακόμα: δικαιούνται οι φλοτίλες (sic) να θέλουν να φιμώσουν, και να το πετυχαίνουν, μια φωνή που σταθερά στέκεται δίπλα στους Ισραηλίτες και τους Ισραηλινούς;…»
Και μόνον το γεγονός ότι ο Μαργαρίτης, με την «αυθεντία» της στρατευμένης σκέψης του, επιχειρεί να «διδάξει» στους Εβραίους τα γεγονότα του … Ολοκαυτώματος (!!!), αρκεί για να γίνει αντιληπτό το ασήκωτο βάρος της διανοίας του... Όλα τα άλλα απλώς επιβεβαιώνουν ότι, οκτώ δεκαετίες μετά την συντριβή στο Γράμμο και στο Βίτσι και 45 χρόνια μετά την παταγώδη κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», η σταλινική σκέψη εξακολουθεί νά γοητεύει μυαλά και συνειδήσεις και ο μανιακός φανατισμός να μην έχει όρια…
Δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μου, κάποια αντίδραση, από πανεπιστημιακές συγκλήτους, σχετικά με την σταλινοφασιστική λογική και τον σκοταδισμό, που επιχείρησαν και – τελικά- πέτυχαν να επιβάλουν, άνθρωποι που οι σπουδές τους, η διδασκαλία τους και η κοινωνική τους προσφορά εστιάζεται στην υπεράσπιση αποτυχημένων δογμάτων, σκουριασμένων αντιλήψεων και παραληρηματικών ψευδαισθήσεων…
Και οι οποίοι επικεντρώνουν την επιστημονική τους δράση, αφ΄ ενός μεν στην διαιώνιση του ταξικού μίσους και στην δικαίωση της κομμουνιστικής ανταρσίας και, αφ’ ετέρου, στην επιβολή ενός ολοκληρωτικού πνεύματος, με βάση την αντίληψη ότι οποιαδήποτε ιδέα ή σκέψη ενοχλεί τις φαντασιώσεις τους και τις βεβαιότητές τους είναι κατακριτέα και εξ ορισμού φασιστική…
Θρασείς και αμετανόητοι νοσταλγοί του Στάλιν και του Ζαχαριάδη επιδίδονται σε συστηματική ιδεολογική τρομοκρατία, απλά και μόνον επειδή «δεν γουστάρουν» τις απόψεις, που ενοχλούν την ασίγαστη μονομανία τους και τον μονολιθικό φανατισμό τους…
Με απλά λόγια, οι ξεδιάντροποι φασίστες του πνεύματος, με την σταλινική ψυχοσύνθεση, φροντίζουν, συστηματικά και επίμονα, να απλώνουν την ιδεολογική τους τρομοκρατία στην ελληνική κοινωνία… Και αν κρίνουμε από τις ελάχιστες αντιδράσεις σ’ αυτά τα αρρωστημένα συμπτώματα, που εκφυλίζουν την δημοκρατία και εκχυδαΐζουν την ελευθερία, είναι προφανές ότι, μέχρι στιγμής, αυτοί οι ασύστολοι και αχαλίνωτοι τρομοκράτες, επικρατούν…