Έχω πολλές φορές αναφερθεί στον φθοροποιό ρόλο που έχει παίξει διαχρονικά στην πολιτική μας ζωή ο σταυρός προτίμησης στις εκλογές. Έχω εξηγήσει πως αποτελεί τον προθάλαμο της πολιτικής διαφθοράς. Διότι εθίζει τον πολίτη στην εξαγορά των πολιτικών από τους εκλογείς τους.
Η απόσταση του "κάνε μου το ρουσφέτι για να σε ψηφίσω" μέχρι του "κάνε μου αυτή την εξυπηρέτηση και πάρε τόσα", είναι πάρα πολύ μικρή. Η εξασφάλιση της λαϊκής ψήφου φαίνεται σαν απλή ανταμοιβή προσωπικών εξυπηρετήσεων που κάνουν οι πολιτικοί προς άτομα της εκλογικής τους περιφέρειας. Όταν υπάρχουν διαθέσιμα τα εργαλεία τέτοιων εκβιασμών είναι δυνατόν να μην χρησιμοποιηθούν;
Του Ανδρέα Ανδριανόπουλου
Γιατί λοιπόν εντυπωσιαζόμαστε από τις εκπληκτικές ρεμούλες που έγιναν με επίκεντρο τις αγροτικές επιδοτήσεις και τον ΟΠΕΚΕΠΕ; Ακούσαμε στις υποκλαπείσες συνδιαλέξεις έναν βουλευτή να ομολογεί πως δεν θα μπορούσε καν να εμφανισθεί σε ένα χωριό, της Κρήτης νομίζω, αν δεν κάλυπτε την κατάσταση! Όχι βέβαια λόγω ντροπής για την κομπίνα, αλλά λόγω αγανάκτησης και οργής των παρανομούντων εκλογέων του...
Μοναδικός τρόπος να αποκοπεί ο πολιτικός από τα ρουσφέτια, τις παρανομίες και τις εξωφρενικές καμιά φορά εξυπηρετήσεις είναι είτε η κατάργηση του σταυρού προτίμησης με την εισαγωγή της εκλογικής λίστας, είτε, ακόμα καλύτερα, μέσω της εισαγωγής του μονοεδρικού συστήματος εκλογής βουλευτών. Δηλαδή, κάθε εκλογική περιφέρεια μία έδρα και εκλογή ενός μόνο βουλευτή.
Το κάθε κόμμα δηλαδή θα έχει έναν υποψήφιο και θα εκλέγεται αυτός που θα έρχεται πρώτος. Έτσι οι επιλογές θα είναι καθαρά πολιτικές χωρίς την παραμικρή ανάμιξη εξυπηρετήσεων και ρουσφετιών.
Έτσι οι βουλευτές θα ασχολούνται με τα βασικά τους πολιτικά καθήκοντα και δεν θα εμπλέκονται με τα γρανάζια του κράτους και την δημόσια διοίκηση. Το μονοεδρικό μάλιστα σύστημα έχει και δύο ακόμη σοβαρά πλεονεκτήματα. Σε περίπτωση διαφωνίας βουλευτή με το κόμμα του αυτός παραιτείται και γίνεται άμεσα επαναληπτική εκλογή.
Όπου οι εκλογείς πλέον αποφασίζουν αν είχε δίκιο αυτός η κομματική νομενκλατούρα για την διαφωνία. Επίσης στο μονοεδρικό σύστημα και οι αρχηγοί των κομμάτων διεκδικούν την λαϊκή ψήφο. Εκτίθενται στην περιφέρειά τους και οφείλουν να έλθουν πρώτοι για να μπουν στη Βουλή. Έτσι μετριέται και η προσωπική τους απήχηση στο εκλογικό σώμα.
Το μονοεδρικό σύστημα επίσης οδηγεί συνήθως σε σταθερές μονοκομματικές κυβερνήσεις. Διότι ο εκλογέας ψηφίζει είτε για κυβέρνηση είτε για αντιπολίτευση. Δεν εκλέγει βουλευτές που στη συνέχεια είναι ελεύθεροι να αξιοποιήσουν την ψήφο του όπως επιθυμούν και να φέρουν στην εξουσία μία παράταξη που πιθανώς ο ψηφοφόρος τους σφόδρα αντιπαθεί.
Το σύστημα αυτό έτσι είναι περισσότερο δημοκρατικό και πιό αντιπροσωπευτικό. Μαζί με την καταπολέμηση ουσιαστικά της διαφθοράς και των κάτω από το τραπέζι συναλλαγών μια τέτοια μεταρρύθμιση θα εξυγιάνει την πολιτική και θα διασώσει το κύρος των πολιτικών.
Στον αστερισμό των δασμών και πάλι οι αγορές
Ο εμπορικός διάδρομος Zangezur
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
