Ο Τσίπρας μιλά για κανονικότητα, όμως η κοινωνία δεν ξεχνά το χάος

Η νέα δημόσια παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών προκάλεσε έντονες πολιτικές αντιδράσεις και άνοιξε ξανά τη συζήτηση για το ενδεχόμενο δυναμικής επιστροφής του στο πολιτικό προσκήνιο. Ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίστηκε με υψηλούς τόνους απέναντι στην κυβέρνηση, μιλώντας για «έλλειψη κανονικότητας» και αφήνοντας σαφείς αιχμές για το πολιτικό κλίμα στη χώρα.

Ωστόσο, πίσω από τη ρητορική περί «σταθερότητας» και «επιστροφής στην κανονικότητα», πολλοί θυμήθηκαν ότι ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας είχε συνδέσει την πολιτική του διαδρομή με μια από τις πιο ταραχώδεις περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Το πολιτικό comeback και οι παλιές σκιές

Ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε να εμφανιστεί ως παράγοντας θεσμικής ισορροπίας, δηλώνοντας ότι έχει «ευθύνη να επιστρέψει η σταθερότητα στη χώρα». 

Όμως, η συγκεκριμένη τοποθέτηση προκάλεσε ειρωνικά σχόλια ακόμη και σε πολιτικούς κύκλους που ανήκουν στον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο. Και αυτό γιατί η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να συνδέεται στη συλλογική μνήμη με τα capital controls, τη σύγκρουση με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, την υπερφορολόγηση και τελικά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου.

Η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να εμφανιστεί ως εγγυητής πολιτικής ομαλότητας μοιάζει με μια επιχείρηση πολιτικής επανατοποθέτησης χωρίς ουσιαστική αυτοκριτική.

«Δεν ζούμε σε κανονική χώρα» είπε ο Τσίπρας

Κατά την παρέμβασή του στους Δελφούς, ο πρώην πρωθυπουργός επιτέθηκε προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη, λέγοντας ότι «σε μια κανονική ευρωπαϊκή δημοκρατία ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί».

Η συγκεκριμένη φράση πυροδότησε νέο γύρο πολιτικής αντιπαράθεσης, με κυβερνητικά στελέχη να υπενθυμίζουν ότι ο ίδιος ο Τσίπρας κυβέρνησε με σκληρή πόλωση, διχαστικό λόγο και συνεχείς συγκρούσεις με θεσμούς και αντιπάλους.

Η κοινωνία όμως θυμάται

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι η επανεμφάνισή του. Είναι το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να θυμάται πολύ έντονα τη διακυβέρνηση του 2015.

Οι εικόνες με τις ουρές στα ATM, η αβεβαιότητα της διαπραγμάτευσης, το δημοψήφισμα και η πολιτική «κωλοτούμπα» παραμένουν χαραγμένες στη δημόσια συζήτηση και λειτουργούν ως βαρίδι σε κάθε προσπάθεια πολιτικής επανεκκίνησης.

Και μπορεί ο πρώην πρωθυπουργός να επιχειρεί να εμφανιστεί ως «ώριμος ευρωπαίος ηγέτης», όμως παραμένει ο άνθρωπος που υποσχέθηκε τα πάντα και τελικά οδήγησε τη χώρα σε μία από τις πιο αβέβαιες στιγμές της μεταπολίτευσης.