Το έλλειμμα αξιοπιστίας στην αντιπολίτευση και κυρίως στους δύο βασικούς πολιτικούς αντιπάλους της κυβέρνησης, την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη και το ΠΑΣΟΚ είναι διαπιστωμένο, πασίδηλο και αδιαμφισβήτητο.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Η κυριαρχία του κυβερνητικού ρεαλισμού, η παγίδα των γενικόλογων υποσχέσεων και η προγραμματική σύγκριση "κλειδώνει" τη "μάχη" της 90ης ΔΕΘ, η οποία αποτελεί το παραδοσιακό πεδίο όπου οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας καταθέτουν τις προγραμματικές τους προτάσεις για την οικονομία.
Φέτος, η παρουσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στο βήμα της Βελλιδείου συμπίπτει με τη φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης και το κοινωνικό "αγκάθι" της εισαγόμενης ακρίβειας, ενώ από την άλλη πλευρά, οι βασικοί διεκδικητές της εξουσίας , αδυνατούν να κεφαλαιοποιήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια στο πεδίο της οικονομίας. Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μια καθαρή εικόνα, η οποία συνοψίζεται στο συμπέρασμα ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί ένα ακλόνητο προβάδισμα στην εμπιστοσύνη των πολιτών για τη διαχείριση της οικονομίας, την ώρα που η αντιπολίτευση εμφανίζει σοβαρό έλλειμμα αξιοπιστίας. Γιατί, λοιπόν, τα εναλλακτικά οικονομικά αφηγήματα του ΠΑΣΟΚ και της ΕΛ.ΑΣ. δεν πείθουν την κοινή γνώμη;
Η αντιφατική ρητορική της ΕΛ.Α.Σ.
Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη εκπροσωπεί ένα ευρύτερο φάσμα αντισυστημικής και εναλλακτικής ρητορικής, αλλά υστερεί δραματικά σε κυβερνητική επάρκεια, παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας ήταν πρωθυπουργός για 54 μήνες.
Το οικονομικό αφήγημα του κόμματος ισορροπεί ανάμεσα στον κρατισμό και τον λαϊκισμό. Το μεγάλο πρόβλημα της ΕΛ.ΑΣ. είναι η εσωτερική της αντίφαση και ο δομικός ερασιτεχνισμός. Στο εσωτερικό της καταγράφεται ένας διαρκής "εμφύλιος" ανάμεσα σε δύο σχολές σκέψης. Από τη μία υπάρχει η τεχνοκρατική ομάδα, που προσπαθεί να μιλήσει τη γλώσσα των αγορών, και από την άλλη, το... team των λαϊκιστών, πρώην Συριζαίων, που υπόσχεται μαγικές λύσεις, όπως η άμεση διαγραφή χρεών και η επιστροφή σε προστατευτικά μοντέλα. Η ρητορική της ΕΛ.ΑΣ. εκλαμβάνεται ως ένα επικίνδυνο ρίσκο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες περιπέτειες, απομονώνοντας τη χώρα από τις διεθνείς αγορές. Πάντως, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένονται οι αποψινές ανακοινώσεις του αρχηγού της στη Θεσσαλονίκη...
Το ΠΑΣΟΚ και η μεγάλη... λούμπα!
Το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να εμφανιστεί ως η ώριμη, προοδευτική εναλλακτική λύση διακυβέρνησης.
Το οικονομικό του επιτελείο εστιάζει στην κριτική για τη διανομή των πόρων, υποστηρίζοντας ότι η τρέχουσα ανάπτυξη αποτυπώνεται μόνο στα λογιστικά βιβλία του κράτους και δεν επιστρέφει στην κοινωνία. Η Χαριλάου Τρικούπη προτάσσει ένα σχέδιο για τη στήριξη της μεσαίας τάξης, τη δίκαιη φορολόγηση και τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους.
Ωστόσο, η πρόταση του ΠΑΣΟΚ πάσχει από ένα βασικό μειονέκτημα: την έλλειψη κοστολόγησης και τη θεσμική γενικότητα. Όταν το κόμμα εισηγείται οριζόντιες μειώσεις έμμεσων φόρων (όπως του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά) ή γενναίες αυξήσεις δαπανών για το κοινωνικό κράτος, η κοινή γνώμη αντιδρά με σκεπτικισμό.
Οι πολίτες, έχοντας βιώσει τη δεκαετή οικονομική κρίση, αναζητούν συγκεκριμένα νούμερα και απαντήσεις για το πού θα βρεθούν τα χρήματα. Επιπλέον, το ΠΑΣΟΚ κουβαλά ακόμη τη βαριά ιστορική σκιά της περιόδου των μνημονίων. Κάθε φορά που η ρητορική του ξεφεύγει προς πιο... γενναιόδωρες υποσχέσεις, ενεργοποιούνται τα αντανακλαστικά των ψηφοφόρων που φοβούνται την επιστροφή σε δημοσιονομικούς εκτροχιασμούς. Έτσι, το προοδευτικό του σχέδιο αντιμετωπίζεται συχνά ως μια θεωρητική άσκηση επί χάρτου, παρά ως ένα εφαρμόσιμο, κυβερνητικό πρόγραμμα.
Το κυβερνητικό αντίβαρο στις... αερολογίες της αντιπολίτευσης
Απέναντι σε αυτά τα ελλείμματα της αντιπολίτευσης, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παρουσιαστεί στη ΔΕΘ έχοντας στις αποσκευές του το ισχυρότερο δυνατό επιχείρημα: τους αριθμούς.
Η εκτέλεση του προϋπολογισμού για το πρώτο επτάμηνο, με το πρωτογενές πλεόνασμα να αγγίζει τα 5,77 δισεκατομμύρια ευρώ, προσφέρει στην κυβέρνηση μια αδιαμφισβήτητη διαχειριστική ανωτερότητα. Η στρατηγική του Μεγάρου Μαξίμου βασίζεται στην προβολή ενός αυστηρού ρεαλισμού. Ο Πρωθυπουργός δεν υπόσχεται λεφτά... που δεν υπάρχουν, αλλά ξεκαθαρίζει ότι οι παροχές θα είναι αυστηρά μετρημένες και εντός των ευρωπαϊκών ορίων δαπανών.
Το κυβερνητικό πακέτο της ΔΕΘ είναι κοστολογημένο και βασίζεται στην υπερ-απόδοση των εσόδων. Αυτή η εικόνα του υπεύθυνου διαχειριστή λειτουργεί ως μαγνήτης για τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους. Ακόμη και εκείνοι που διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, προτιμούν τη σταθερότητα και την προβλεψιμότητα της παρούσας διακυβέρνησης, φοβούμενοι ότι οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ ή της ΕΛ.ΑΣ. θα μπορούσαν να τινάξουν τη δημοσιονομική σταθερότητα στον αέρα.
Η ανάγκη για προγραμματικό restart
Η φετινή ΔΕΘ αναδεικνύει μια μεγάλη αλήθεια για το πολιτικό σκηνικό της χώρας.
Η κριτική και η καταγγελία δεν αρκούν πλέον για να κερδηθεί η μάχη της εξουσίας. Οι πολίτες έχουν ωριμάσει πολιτικά και απαιτούν από τα κόμματα της αντιπολίτευσης σοβαρά, επεξεργασμένα και ρεαλιστικά οικονομικά προγράμματα. Όσο το ΠΑΣΟΚ παραμένει εγκλωβισμένο σε μια θεωρητική ρητορική και η ΕΛ.ΑΣ. ταλανίζεται από εσωτερικές αντιφάσεις και αντισυστημικές ακρότητες, η κυβέρνηση θα διατηρεί το μονοπώλιο της οικονομικής αξιοπιστίας.
Το στοίχημα για την αντιπολίτευση δεν είναι να ανεβάσει τους τόνους της αντιπαράθεσης, αλλά να αποδείξει με αριθμούς και συγκεκριμένες προτάσεις ότι διαθέτει ένα εναλλακτικό και αξιόπιστο πλαίσιο για το μέλλον της χώρας. Μέχρι να το πράξει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παίζει χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο στο γήπεδο της οικονομίας...