Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει περάσει πολλές δύσκολες στιγμές στην πρωθυπουργική του θητεία, τόσο λόγω εξωγενών παραγόντων, όσο και εσωτερικών «αρρυθμιών».
Ωστόσο, δεν μπορεί να έχει... παράπονο σε σχέση με τις στιγμές... γέλιου και χαλάρωσης που του προσφέρουν οι... πολύτιμοι «χορηγοί» του.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Τους τελευταίους 79 μήνες που είναι πρωθυπουργός κατάφερε να ξεπεράσει πολλούς σκοπέλους, όχι γιατί είναι ο απόλυτος winner, αλλά γιατί έχει απέναντι του τους απόλυτους losers. Σκεφτείτε τον πρωθυπουργό, να κάθεται σε έναν αναπαυτικό καναπέ και να έχει να σκεφτεί ένα σωρό μπελάδες αλλά και... παραφωνίες στελεχών του. Ανοίγει την τηλεόραση για να δει το κανάλι της Βουλής ή ενημερώνεται από τους συνεργάτες του, για το τι έχουν πει στελέχη της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης σε πρωινές ή μεσημεριανές εκπομπές, οπότε, μάλλον έρχεται στα... ίσια του!
Ο Μητσοτάκης, βλέποντας τη δραστηριότητα των πολιτικών του αντιπάλων, δεν χρειάζεται επικοινωνιολόγους ή διαφημιστικά σποτάκια, ούτε έχει ανάγκη για έναν ειδικό σχεδιασμό, προκειμένου να αντιμετωπίσει τους αντιπάλους του. Το μόνο που χρειάζεται είναι να απολαύσει κάποιες στιγμές χαλάρωσης... παρέα με τους μεγάλους χορηγούς του, δηλαδή την αντιπολίτευση! Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται πολύ χιουμοριστικά, ωστόσο είναι εξόχως σοβαρά.
Η χώρα έχει πολιτική σταθερότητα γιατί ο Μητσοτάκης έχει απέναντι του, αυτούς που έχει. Επίσης, το ελληνικό success story "χρωστάει" πάρα πολλά στο αντι-Μητσοτακικό "μπλοκ", γιατί χάρις σ΄ αυτό, η χώρα έχει κάνει τεράστια άλματα τα τελευταία χρόνια. Οπότε, ο Μητσοτάκης ξέρει πόσο πολύτιμη είναι η συμβολή της αντιπολίτευσης, όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά συνολικά για την Ελλάδα...
ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και... λοιποί
Κάθε αντίπαλο κόμμα και κάθε αντίπαλος αρχηγός αποτελούν μια αστείρευτη πηγή... έμπνευσης αλλά και ψυχαγωγίας για την κυβέρνηση!
Το ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι αποτελεί τον μοναδικό εν δυνάμει εταίρο του Μητσοτάκη στην περίπτωση μη αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας, κάνει οτιδήποτε περνάει από το χέρι του για να δώσει σκληρή μάχη επιβίωσης, όταν θα κάνουν την εμφάνιση τους στο πολιτικό σκηνικό τα κόμματα του Τσίπρα και της Καρυστιανού. Η απορρόφηση πρώην συντρόφων που είχαν «μεταναστεύσει» στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν δίνει αέρα στον Ανδρουλάκη, αλλά, μάλλον στον Μητσοτάκη. Πολιτική με πρόσωπα που βρίσκονται σε άλλες εποχές, δεν γίνεται και φυσικά δεν μπορεί να ευνοήσει το ΠΑΣΟΚ. Η σημερινή... κατά τύχη αξιωματική αντιπολίτευση, προσπαθεί να πείσει ότι αποτελεί το νέο, αλλά χρησιμοποιεί το μοτίβο της δεκαετίας του ΄80. Αυτό, είναι δεδομένο ότι δεν οδηγεί στο... επιθυμητό αποτέλεσμα.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης κάνει τον Πρωθυπουργό να γελάει γιατί η στρατηγική του θυμίζει ένα διαρκές... κρυφτούλι. Το σλόγκαν του «ούτε Μητσοτάκης, ούτε Τσίπρας, παρά μόνο εγώ», οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο «ούτε εγώ ξέρω ποιος είμαι και πού θέλω να πάω». Χαρακτηριστικές είναι οι γκάφες σε σημαντικά νομοσχέδια, τα οποία καταψήφισε το ΠΑΣΟΚ, αν και τα είχε προτείνει κατά το παρελθόν. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραπέμπει σήμερα σε μια δύναμη... αδράνειας και όχι σε μια εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Από κει και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να υπάρχει ως αντίπαλος, παρά μόνο ως... ψυχαγωγικό πρόγραμμα, το οποίο προσφέρεται με μηδενικό κόστος παραγωγής, ενώ υπό άλλες συνθήκες, θα απαιτούνταν εκατομμύρια ευρώ για να στήσεις μια τέτοια... επιθεώρηση! Αλλά και η «Ιθάκη» του Τσίπρα, καθώς και η παντελώς άσχετη με την πολιτική Μαρία Καρυστιανού, αποτελούν διαρκείς πηγές... διασκέδασης, ασχέτως εάν το «προϊόν» τους θέλουν να το «αγοράσουν» πολλοί πρόθυμοι... ανόητοι! Όσο για τον Σαμαρά, η ροπή του να συνεχίζει στο ίδιο... αντι-Μητσοτακικό μοτίβο, εύκολα μπορεί να τον καταστήσει... αξιοθρήνητο!
Η αντιπολίτευση των... social media
Εκτός από τους μεγάλους «χορηγούς», υπάρχουν και οι λεγόμενοι «μικροί», οι οποίοι «διασκεδάζουν» την πολιτική τους ανεπάρκεια μέσω αναρτήσεων στα social media ή τηλεοπτικών εμφανίσεων που προκαλούν άφθονο γέλιο!
Για παράδειγμα, ο αρχηγός της Ελληνικής Λύσης, μετά τα... χειρόγραφα του Ιησού, έμπλεξε τη Lady Gaga με τον Επστάιν και την κυβέρνηση, προκαλώντας μάλλον τη... συμπάθεια του κεντρώου κοινού. Όσο για αυτούς που τον αποθεώνουν σε κάθε ανοησία που εκστομίζει, το δημοκρατικό μας πολίτευμα έχει αποδείξει ότι χωράει τους... πάντες. Κάθε φορά που ο Βελόπουλος μιλάει για «ψεκασμούς» ή για «πατριωτισμό με δόσεις», ο Μητσοτάκης φαίνεται στους κεντρώους ψηφοφόρους σαν ο μοναδικός ενήλικος στο δωμάτιο!
Μετά τον Βελόπουλο, έχουμε την... εκλεκτή αρχηγό της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Δεν... παίζεται με τίποτα και το κέρδος για τον Μητσοτάκη είναι ότι αφήνοντας την να εκτεθεί με τη... λογοδιάρροια της, τόσο το καλύτερο για τον ίδιο! Εδώ ισχύει ό,τι ακριβώς προαναφέραμε για τον αρχηγό της Ελληνικής (Π)λύσης... εγκεφάλου!
Παίζει μπάλα μόνος του...
Ο Μητσοτάκης είναι τυχερός που βλέπει την αντιπολίτευση να έχει αποκοπεί από την πραγματικότητα σε επίπεδο διαμόρφωσης πολιτικού λόγου.
Οι αντίπαλοι του Μητσοτάκη αναλώνονται σε αδιέξοδους ανταγωνισμούς, για το ποιος είναι ο καλύτερος εκφραστής του λαού και ποιος μπορεί να κερδίσει περισσότερα έδρανα στη Βουλή λέγοντας τις μεγαλύτερες και πιο εντυπωσιακές... ανοησίες! Όσο θα συνεχίζουν το ίδιο... τροπάριο, ο Μητσοτάκης θα παίζει μπάλα μόνος του και θα διαμορφώνει τις συνθήκες για ένα πάρτι το 2027, όπου ο ίδιος, ως οικοδεσπότης, θα βλέπει έξω από την πόρτα του να... τσακώνονται όλοι οι υπόλοιποι για το ποιος φοράει καλύτερο κοστούμι!
Το μεγάλο πλεονέκτημα του πρωθυπουργού είναι ότι δεν είναι σαν αυτούς και όσο αυτοί θα συνεχίζουν να προσφέρουν στιγμές απείρου κάλλους, τόσο θα τους στέλνει κάθε χρόνο μια... ευχαριστήρια κάρτα! Ο Μητσοτάκης δεν κερδίζει γιατί είναι αήττητος, αλλά γιατί οι αντίπαλοι του είναι... εξαιρετικοί στο κομμάτι της επικοινωνίας... υπέρ του! And the show goes on...