Το διεθνές περιβάλλον εξακολουθεί να παρουσιάζει μεγάλη ρευστότητα, ενώ την ίδια στιγμή, η Ελλάδα μετατρέπεται σε αφετηρία κολοσσιαίων γεωπολιτικών και ενεργειακών εξελίξεων με τη στήριξη και τις ευλογίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Γράφει ο Λουκάς Γεωργιάδης
Χθες το μεσημέρι, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς επισκέφθηκε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, για να του εκφράσει τα... παράπονα του σχετικά με το "παλιόπαιδο τον Κυριάκο", ο οποίος ανεβάζει την Ελλάδα ψηλά και έχει κάνει τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας να αδιαφορούν (στην καλύτερη περίπτωση) για τον ίδιο και τον Καραμανλή! Εκεί... καταντήσαμε! Η Ελλάδα να... πετάει και κάποιοι να θέλουν να βάλουν... μπουρλότο στα θεμέλια της χώρας, από εγωισμό, υπονομεύοντας το ίδιο τους το κόμμα που τους έκανε πρωθυπουργούς! Γιατί η προσπάθεια να ρίξουν τον Μητσοτάκη συνιστά ύβρι προς το κόμμα και υπονόμευση για τη χώρα! Απλά πράγματα κύριοι... πρώην!
Ο Καλαματιανός, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, άσκησε έντονη κριτική, δηλώνοντας ότι η θετική ατζέντα στα ελληνοτουρκικά "ξεπλένει" την Τουρκία στη διεθνή κοινότητα και η εθνική πολιτική κινείται σε λάθος κατεύθυνση. Πιθανόν, να διαφεύγει της προσοχής του ότι ο Ερντογάν εμφανίστηκε σαν... αρνάκι προ ημερών στη συνάντηση με τον Μητσοτάκη, ενώ έχει κάτι μήνες να μιλήσει για τη "Γαλάζια Πατρίδα". Επιπλέον, ο Σαμαράς δεν πρέπει να κατάλαβε τίποτα για την υπογραφή της συμφωνίας με τη Chevron, η οποία καταργεί το "μαϊμουδένιο" τουρκολιβυκό μνημόνιο! Τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή! Το μίσος και η λύσσα για προσωπική εκδίκηση είναι πέρα και πάνω από τα συμφέροντα της χώρας...
Ο Σαμαράς, ο οποίος θέλει να ιδρύσει κόμμα, δεν έχει τίποτα άλλο στο μυαλό του, ακόμη και αν πάρει ποσοστό... 2,47% στις εκλογές όπως ο Γιώργος Παπανδρέου το 2015 με το ΚΙΔΗΣΟ! Αρκεί αυτό το ποσοστό να αθροιστεί με τα αντίστοιχα των άλλων κομμάτων και να εμποδίσει τον Μητσοτάκη να πάρει την αυτοδυναμία. Και επειδή δεν τίθεται θέμα για την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας, η... ευχή του Σαμαρά και πολλών άλλων είναι να μπει ο Μητσοτάκης σε ένα πολύ στενό και κοντό... παντελόνι και στο τέλος να πει από μόνος του ότι βάζει στην άκρη το προσωπικό του συμφέρον και παραιτείται για να διευκολύνει τις εξελίξεις. Αλλά τέτοιες επιθυμίες, μάλλον είναι δύσκολο να γίνουν πραγματικότητα...
Μερικά χρήσιμα... μαθήματα σε πρώην πρωθυπουργούς!
Σε καμία χώρα του δυτικού κόσμου, ο επικεφαλής του πρώτου κόμματος, ακόμη και με διαφορά μίας ψήφου από τον δεύτερο, δεν αμφισβητήθηκε για τη θέση του πρωθυπουργού.
Ως εκ τούτου, ο Σαμαράς οφείλει να... θυμηθεί ότι τον Δεκέμβριο του 2021, ο σοσιαλδημοκράτης Όλαφ Σολτς εξελέγη Καγκελάριος της Γερμανίας έχοντας ποσοστό 25,7%, με δεύτερο το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα με 24,1%, τρίτους τους Πράσινους με 14,8%, τέταρτο το Φιλελεύθερο Κόμμα με 11,5% και πέμπτο το κόμμα "Εναλλακτική για τη Γερμανία" με 10,3%. Ως γνωστόν, σχηματίστηκε η κυβέρνηση συνεργασίας "Φανάρι" (SPD, Πράσινοι, FDP) με Καγκελάριο τον Όλαφ Σολτς, ο οποίος τα πήγε χάλια. Έτσι, η ήττα του πέρυσι τον Φεβρουάριο ήρθε φυσιολογικά από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος σήμερα είναι Καγκελάριος με τη στήριξη των σοσιαλδημοκρατών που βγήκαν τρίτο κόμμα! Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε και να μην έχουν απορίες οι... πρώην πρωθυπουργοί για τον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν κυβερνήσεις σε χώρες που έχουν αυξημένη επιρροή και ρυθμίζουν τις εξελίξεις στην Ευρώπη.
Από την άλλη πλευρά, πρέπει να θυμίσουμε ότι το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας στη Μεταπολίτευση ήταν το 18,85% τον Μάιο του 2012 με αρχηγό τον Σαμαρά. Απλά, υπό την... απειλή ανόδου του Τσίπρα στην εξουσία, στις επαναληπτικές του Ιουνίου έλαβε 29,66% και έγινε πρωθυπουργός, με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου. Επιπλέον, πρέπει να θυμίσουμε ότι η ήττα Σαμαρά από τον Τσίπρα τον Ιανουάριο του 2015, προήλθε λόγω της... βλακώδους εμμονής του να κατηγορεί τον Γιώργο Παπανδρέου το 2010 για "ύποπτη" προσφυγή στο μνημόνιο, ενώ γνώριζε ότι το 2009, ο Κώστας Καραμανλής παρέδωσε την οικονομία σε άσχημη κατάσταση, λόγω και της διεθνούς χρηματοοικονομικής κρίσης που είχε προκληθεί από την κατάρρευση της αμερικανικής Lehman Brothers, τον Σεπτέμβριο του 2008.
Βέβαια, η συγκυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου είχε ειδικό σκοπό, αλλά επειδή ακούμε να λένε διάφοροι ότι τώρα δεν βρισκόμαστε στην ίδια κατάσταση, καλό είναι να έχουμε υπόψιν μας, ότι μπορεί να μπλέξουμε πάλι σε χειρότερες καταστάσεις, χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτές να περικλείουν τα σκληρά οικονομικά χαρακτηριστικά της μνημονιακής εποχής. Καλό είναι ο Σαμαράς και οι συν αυτώ να τα θυμούνται αυτά, γιατί όσο θυμίζουν σε εμάς ότι πρέπει να τα θυμόμαστε, μάλλον δεν πρέπει να τους συμφέρει και τόσο...
"Ελέφαντες" στο δωμάτιο...
Στην εγχώρια πολιτική σκακιέρα, οι "πρώην" πρωθυπουργοί δεν... νιώθουν ότι είναι συνταξιούχοι της εξουσίας, αλλά συνεχίζουν να αποτελούν θεματοφύλακες ισχύος, συνδετικούς κρίκους με το "βαθύ κράτος" και πάνω από όλα, ανθρώπους που δεν... συγχωρούν ποτέ την προσωπική τους υποτίμηση.
Ο Αντώνης Σαμαράς και ο Κώστας Καραμανλής νιώθουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν... δανείστηκε απλώς τη Νέα Δημοκρατία, αλλά αλλοιώνει το DNA της, λόγω της μετατόπισης προς το Κέντρο. Η υιοθέτηση της λεγόμενης "woke ατζέντας" με αποκορύφωμα τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και η στελέχωση του κράτους με πρόσωπα από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, θεωρήθηκαν από τους "πρώην" ως μια εχθρική "εξαγορά" της παράταξης.
Ο Σαμαράς, ως εκφραστής της "καθαρής δεξιάς" βλέπει τον Μητσοτάκη να του κλείνει το... σπίτι. Ο Καραμανλής, από την άλλη, ως ο πατριάρχης της λαϊκής δεξιάς, βλέπει την παράταξη να μετατρέπεται σε ένα τεχνοκρατικό κλαμπ που αδιαφορεί για τις παραδοσιακές αξίες. Οι δυο τους αποτελούν τους "ελέφαντες στο δωμάτιο", όπου υπάρχει χώρος και για άλλα μικρά... ελεφαντάκια, όπως ο Τσίπρας, ο Ανδρουλάκης και οι υπόλοιποι. Όλοι τους για έναν σκοπό: να φύγει ο Μητσοτάκης!
"Έφαγαν" τα μούτρα τους αλλά μπορεί και ο λαός να "φάει" τα δικά του, αν δεν προσέξει!
Ο Αντώνης Σαμαράς, μετά τη "χυλόπιτα" που "έφαγε" για τα περί "μειοδοσίας Μητσοτάκη" στα ελληνοτουρκικά, μαζί με τον Καραμανλή, στηρίζουν τις ελπίδες τους στην πρόκληση πολιτικής αστάθειας, ώστε οι δυο τους να έχουν λόγο για τον επόμενο "ένοικο" του Μεγάρου Μαξίμου.
Οι δυο τους, ξέρουν ότι αν πάρει και την τρίτη παρτίδα ο Μητσοτάκης, αυτό θα σηματοδοτήσει την οριστική περιθωριοποίηση τους έως και τον πολιτικό τους "αφανισμό". Και μην ξεχνάμε ότι και οι δύο θέλουν να "πλασάρονται" ως η "ψυχή" της δεξιάς παράταξης, καθώς πρέπει να δουν και το μέλλον των... υιών τους! Ο Κώστας Καραμανλής έχει τον... διάδοχο Αλέξανδρο και ο Αντώνης Σαμαράς τον... διάδοχο Κωνσταντίνο! Θεμιτό να θέλουν να κρατήσουν μια πολύ πλούσια "προίκα" για τα παιδιά τους, αλλά όχι παίζοντας... ζαριές εις βάρος της χώρας!
Με βάση τα παραπάνω, είναι προφανές ότι αν ο Μητσοτάκης ξαναγίνει πρωθυπουργός, τότε χαιρετίσματα, καλή αντάμωση και καλά... κρασιά! Γιατί η Νέα Δημοκρατία θα έχει εξελιχθεί σε ένα άλλο κόμμα, όπου το κλασσικό δεξιό αποτύπωμα μόλις θα... αχνοφαίνεται! Κάτι τέτοιο θα "σβήσει" από την κομματική μνήμη τον Καραμανλή και τον Σαμαρά. Ιδίως τον δεύτερο, ο οποίος, λόγω του.. αμαρτωλού παρελθόντος του, δεν έχει καμία τύχη πλέον.
Οι δύο πρώην πρωθυπουργοί δεν θέλουν απλώς να... νουθετήσουν τον Μητσοτάκη, αλλά να τον καταστήσουν... όμηρο. Στόχος τους είναι μια κυβέρνηση που θα χρειάζεται τη δική τους παρασκηνιακή έγκριση για κάθε μεγάλη απόφαση. Βλέπετε είχαν... καλομάθει και τώρα έχουν... ξεβολευτεί! Είναι προφανές ότι εύχονται να πέσει η Νέα Δημοκρατία στο 25%, να μπουν στη Βουλή ο Τσίπρας και η Καρυστιανού και μαζί με τον Ανδρουλάκη, την Κωνσταντοπούλου, τον Κουτσούμπα, τον Βελόπουλο, τον Φάμελλο, τη Λατινοπούλου, τον Βαρουφάκη και τον Κασσελάκη, να γίνουμε μια χώρα που θα θυμίζει ένα... διαλυμένο χαμαιτυπείο! Γιατί με μια τέτοια Βουλή και με μοναδικό στόχο να... μην υπάρχει Μητσοτάκης, μπορεί να ικανοποιείται ο εγωισμός των... πρώην, αλλά οι αγορές και οι επενδυτές θα φύγουν... τρέχοντας! Χώρια που μπορεί να ανοίξουν και πάλι νέα μέτωπα με μια Τουρκία, που από... αρνάκι μπορεί να ξαναγίνει... λύκος! Ο λαός πρέπει να έχει τα μάτια του δεκατέσσερα γιατί μέσα στην αντι-Μητσοτακική... παράνοια, στο τέλος θα φάμε τα μούτρα μας!
"Τζογάρουν" με τα εθνικά θέματα για να κρατήσουν τα... παραμάγαζα τους
Τα εθνικά θέματα αποτελούν την "κόκκινη" γραμμή που έχει γίνει "κόκκινο"... πανί για τον Καραμανλή, τον Σαμαρά και τα... λοιπά αντι-Μητσοτακικά υποκείμενα.
Οι δυο "πρώην", μαζί με τον απαξιωμένο Προκόπη Παυλόπουλο και τους αρχηγούς των υπολοίπων κομμάτων, δεν έχουν καταλάβει τίποτα από το ελληνικό success story. "Σφυρίζουν"... αδιάφορα για την πρόωρη αποπληρωμή και την ταχεία μείωση χρέους, τα δημοσιονομικά πλεονάσματα με μειώσεις φόρων, τα χαμηλά επιτόκια δανεισμού, σε σχέση με τις μεγάλες οικονομικές δυνάμεις του πλανήτη, την εκτόξευση της αξίας της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων κατά 70% τα τελευταία 6 χρόνια, το υψηλό 17 ετών στο Χρηματιστήριο Αθηνών και το χαμηλό 18 ετών του δείκτη ανεργίας. Δεν είδαν, δεν άκουσαν και δεν κατάλαβαν τίποτα! Βλέπουν απλά ότι ο Μητσοτάκης με μια τρίτη θητεία θα κάνει τους Νεοδημοκράτες να ξεχάσουν οριστικά τον Καραμανλή και τον Σαμαρά, καθώς θα γίνει ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στη σύγχρονη ιστορία της χώρας και φυσικά ο μακροβιότερος αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας. Αυτά αποτελούν επί της ουσίας "κόκκινες" γραμμές για τα δύο "ιερά τοτέμ" του κόμματος. Ενοχλούν πολύ τέτοιες πρωτιές...
Οι δύο "πρώην" δεν έχουν με τι άλλο να ασχοληθούν, παρά μόνο με την ανάδειξη της... προδοσίας στα ελληνοτουρκικά, την οποία, παρουσιάζουν ως δικό τους ηθικό πλεονέκτημα. Κατηγορώντας το Μαξίμου για μυστική διπλωματία και κατευνασμό, αυτομάτως τοποθετούν τον Μητσοτάκη σε θέση μειοδότη στα μάτια της δεξιάς βάσης. Η ρητορική τους περί υποχωρήσεων δεν είναι απλώς πατριωτική έξαρση, αλλά η προσπάθεια τους να απομονώσουν τον Πρωθυπουργό από το σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων του. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις όμως, κάτι τέτοιο πολύ δύσκολα θα γίνει πράξη στις προσεχείς εκλογές...
Γιατί "ενοχλεί" ο Κυριάκος
Καραμανλής, Σαμαράς, Τσίπρας και Παπανδρέου διαπιστώνουν με πολύ... ζήλια και θυμό, ότι η κυριαρχία Μητσοτάκη εξελίσσεται σε... μονοκρατορία, η οποία "βλάπτει" το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα και προκαλεί ασφυξία σε παραδοσιακά επιχειρηματικά συμφέροντα.
Οι συμφωνίες για την εξόρυξη υδρογονανθράκων και η ισχυρότατη στήριξη από τις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση προς την Ελλάδα, ως βασικό πυλώνα του νέου γεωπολιτικού και ενεργειακού χάρτη της Μεσογείου, είναι φυσικό να έχουν πολλά "θύματα" σε πολιτικό και επιχειρηματικό επίπεδο. Ο Σαμαράς ονειρεύεται ότι θα... γελάσει τελευταίος και θέλει να είναι ο υπονομευτής της έσχατης στιγμής, που θα προκαλέσει φθορά στον Μητσοτάκη και θα τον καταστήσει αδύναμο. Θα φτιάξει κόμμα, όχι για να διεκδικήσει την πρωτιά (εδώ γελάνε....), αλλά για να συμβάλει με το ποσοστό του, στο "κόντεμα" του Μητσοτάκη. Αυτή θα είναι η "νίκη" για τον ίδιο. Δεν τον απασχολεί αν θα λάβει... 2,47% όπως το ΚΙΔΗΣΟ του Γιώργου Παπανδρέου, καθώς η απαξίωση του στην κάλπη, θα μπορούσε να... ξεχαστεί με την επίτευξη του... στόχου για πτώση του Μητσοτάκη. Αλλά, τα πράγματα δεν είναι και τόσο απλά...
Μπροστινοί επιχειρηματικών συμφερόντων
Η επίκληση των ελληνοτουρκικών που συνοδεύεται από την απαξίωση του Μητσοτάκη ως εθνικού ηγέτη και πατριώτη, έχει τεράστιο επιχειρηματικό υπόβαθρο.
Κανείς από τους αμφισβητίες του πρωθυπουργού δεν βλέπει τη θωράκιση του Έβρου, τα "Ραφάλ" και τις "Μπελαρά". Μέσω της... μειοδοσίας Μητσοτάκη, την οποία αναγάγουν σε νίκη Ερντογάν, θέλουν να βγάλουν προς τα έξω τα... εσώψυχα τους, ως μπροστινοί επιχειρηματικών "τζακιών". Εμφανίζονται ως... διαμαρτυρόμενοι, γιατί θεωρούν ότι ο Μητσοτάκης μέσω του επιτελικού κράτους, συγκέντρωσε την εξουσία και τη διαχείριση των κονδυλίων του Ταμείου Ανάκαμψης σε μια πολύ κλειστή ομάδα.
Επιχειρηματικά συγκροτήματα που μεσουρανούσαν την περίοδο 2004-2014 και είχαν προνομιακές σχέσεις με τους Καραμανλή και Σαμαρά, νιώθουν ότι δεν μπορούν να καθορίσουν τις εξελίξεις, γιατί ο Κυριάκος τους... αγνοεί. Μεγάλα έργα, ενέργεια και real estate κατευθύνθηκαν σε νέους "παίκτες" ή σε παραδοσιακούς που όμως άλλαξαν στρατόπεδο και ορκίστηκαν πίστη στο Μαξίμου. Αυτό δημιούργησε μια στρατιά από δυσαρεστημένους ισχυρούς παράγοντες, οι οποίοι βρήκαν στους "πρώην" τους φυσικούς τους "προστάτες". Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που κρύβεται πίσω από τους "πατριωτισμούς" και τις υπόλοιπες... παρόλες!
Η στοχοποίηση του Μητσοτάκη από συγκεκριμένα εκδοτικά συγκροτήματα, βγάζει... μάτια. Παλιά "αφεντικά" επί Καραμανλή και Σαμαρά νιώθουν ότι δεν έχουν πάρει αυτά που... δικαιούνται και ως εκ τούτου δεν τους μένει τίποτα άλλο, παρά η ρήξη λόγω απώλειας της επιρροής στη μοιρασιά της "πίτας". Ο Σαμαράς είναι φύσει συγκρουσιακός και μετά τη διαγραφή του από τον Μητσοτάκη, δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει και πάνω απ΄ όλα θέλει να εκδικηθεί για τον τρόπο που τον έθεσε στο περιθώριο, "καίγοντας" τη δική του πολιτική "κληρονομιά".
Από την άλλη, ο Καραμανλής λειτουργεί με το ένστικτο της επιβίωσης του ονόματος. Βλέπει ότι αν ο Μητσοτάκης κυριαρχήσει απόλυτα, η επιρροή του στη ΝΔ θα σβήσει οριστικά. Η... λύσσα γίνεται ακόμη μεγαλύτερη, καθώς Καραμανλής και Σαμαράς συνειδητοποιούν ότι ο Μητσοτάκης θα γίνει ο πρώτος δεξιός πρωθυπουργός που θα καταφέρει να απεξαρτηθεί πλήρως από τις οικογένειες και τους προστάτες του παρελθόντος, έχοντας ανεβάσει στα ύψη το όνομα της Ελλάδας, μετατρέποντας την από χώρα της... σφαλιάρας σε χώρα που τυγχάνει διεθνούς σεβασμού και εκτίμησης.
Οι περιπέτειες της χώρας με τον Τσίπρα και τον Γιώργο Παπανδρέου πρέπει να είναι διδακτικές. Το ίδιο διδακτική είναι η περίπτωση Σαμαρά, όταν ως πρωθυπουργός... εκλιπαρούσε τον συγχωρεμένο Σημίτη να του ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με τη Γερμανία και τις Βρυξέλλες την περίοδο 2012-2014, καθώς όλοι τον έβλεπαν με... μισό μάτι! Η ιστορία είναι άκρως διδακτική και καλό είναι οι πολίτες να έχουν καθαρό μυαλό πριν προσέλθουν να ψηφίσουν. Γιατί όσοι παρασύρονται από εγωισμούς αγνοώντας το συμφέρον της πατρίδας, στο τέλος τη βάζουν σε περιπέτειες και όλοι μαζί χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο...