Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις, το πολιτικό σκηνικό παρουσιάζει μια ξεκάθαρη ασυμμετρία. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί ένα ισχυρό προβάδισμα 12 έως 15 ποσοστιαίων μονάδων στην εκτίμηση ψήφου, καθώς κινείται μεταξύ 29%-31%, με τη νεοσυσταθείσα Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα να σταθεροποιείται στη δεύτερη θέση με ποσοστά 14%-16% και το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί τρίτο με 11%-13% και με τάση μαζέματος της διαφοράς από τον δεύτερο. Η κυριαρχία αυτή της Νέας Δημοκρατίας αποτυπώνεται σε συγκεκριμένους ποιοτικούς δείκτες, την ίδια ώρα που καταγράφονται έντονες εστίες φθοράς, στις οποίες πρέπει να ρίξει το βάρος το κυβερνών κόμμα στην τελική ευθεία προς τις εκλογές.
Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα και η διαφορά
Η Νέα Δημοκρατία έχει επιτύχει μια αδιαμφισβήτητη πρωτιά, χάρη στην υπεροχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στους ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες.
Σε όλες τις μετρήσεις, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προηγείται σταθερά με 30%, έναντι 17% του Αλέξη Τσίπρα στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία. Η διαφορά αυτή δείχνει ότι ο Μητσοτάκης αντιμετωπίζεται ακόμη και από μη-νεοδημοκράτες ψηφοφόρους ως η πιο ρεαλιστική επιλογή διακυβέρνησης. Επιπλέον, η ΝΔ απολαμβάνει τη μεγαλύτερη εμπιστοσύνη των πολιτών στη διαχείριση των εθνικών θεμάτων. Γεγονότα όπως η στρατηγική αναβάθμιση των σχέσεων με τις ΗΠΑ και η διαχείριση της αμυντικής θωράκισης προσφέρουν στην κυβέρνηση ένα ισχυρό, προεδρικό προφίλ που δεν αμφισβητείται εύκολα από το ΠΑΣΟΚ ή την ΕΛ.Α.Σ.
Ο δείκτης για το "ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα βγει πρώτο" παραμένει συντριπτικά υπέρ της ΝΔ, γεγονός που αποθαρρύνει τη δημιουργία ενός ρεύματος ανατροπής στην κοινή γνώμη. Οι διαφορές φτάνουν ακόμη και στις 40 ποσοστιαίες μονάδες, αλλά αυτό δεν έχει τόση σημασία, όση η πεποίθηση μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος ότι θα είναι πρώτο κόμμα η ΕΛ.Α.Σ., το ΠΑΣΟΚ ή άλλο κόμμα! Εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι άλλο πράγμα είναι η επιθυμία να μην είναι πρώτη η ΝΔ και άλλο πράγμα να μην μπορεί να κατανοήσει κάποιος την πραγματικότητα...
Η φθορά και οι εστίες αδυναμίες
Παρά το προβάδισμα, η κυβέρνηση πρέπει να δει τους τομείς όπου παρατηρείται σημαντική φθορά, η οποία αποτυπώνεται με το συναίσθημα της απογοήτευσης.
Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, το 60%-65% των πολιτών δηλώνει ότι η χώρα κινείται σε λάθος πορεία, προφανώς, έχοντας κατά νου το θέμα της ακρίβειας, το οποίο αποτελεί τη σύγχρονη παγκόσμια οικονομική πανδημία! Επιπλέον, δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι οι 6 στους 10 ζητούν πολιτική αλλαγή, ωστόσο, εδώ το δυνατό σημείο είναι ότι 4 στους 10 δεν θέλουν πολιτική αλλαγή ή δεν απαντούν, προφανώς γιατί δεν βρίσκουν κάποια ελκυστική εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Η ακρίβεια και κόστος ζωής είναι το κορυφαίο πρόβλημα της καθημερινότητας των πολιτών έχοντας οδηγήσει σε μια ιδιάζουσα κόπωση το εκλογικό σώμα, κυρίως λόγω των συνεχιζόμενων ανατιμήσεων στα τρόφιμα, την ενέργεια και τα ενοίκια. Ωστόσο, κανείς από τους αντιπάλους του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν δείχνει να έχει κάποιο αξιόπιστο πρόγραμμα αντιμετώπισης της ακρίβειας και της στεγαστικής κρίσης, οπότε, το κόμμα της ΝΔ εξακολουθεί να παραμένει ο βασικός πρωταγωνιστής.
Σε δεύτερο πλάνο μπαίνουν τα βασικά προβλήματα της καθημερινότητας, όπως η λειτουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι Συγκοινωνίες, το Περιβάλλον κ.ά. Η ποιότητα ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα (όπως η Αθήνα) βαθμολογείται αρνητικά, με το κυκλοφοριακό και την ανασφάλεια να κυριαρχούν. Ωστόσο, εδώ υπάρχει ο αντίλογος, ότι λόγω της ισχυρής οικονομικής δραστηριότητας πολύς κόσμος βρίσκεται στους δρόμους.
Το τρίτο επίπεδο, στο οποίο η Νέα Δημοκρατία πρέπει να διαμορφώσει ένα αξιόπιστο πλάνο ανάκαμψης είναι η αντιμετώπιση της κατάστασης στα δεξιά της. Η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής, η υποψηφιότητα Κασιδιάρη και το κόμμα Σαμαρά, στερούν από τη ΝΔ σημαντικό εκλογικό κοινό, το οποίο εν πολλοίς είχε ψηφίσει το κόμμα στις εκλογές του 2023 και του 2018.
Πού πρέπει να δώσει έμφαση ο Μητσοτάκης για να ανοίξει τη διαφορά
Η διαμόρφωση ισχυρής δυναμικής για την κατάκτηση της αυτοδυναμίας από τη Νέα Δημοκρατία, αποτελεί τον μοναδικό στόχο, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αν και είναι δύσκολος αντικειμενικά.
Ωστόσο, ο Πρωθυπουργός, προκειμένου να αυξήσει τις πιθανότητες έστω να πλησιάσει την αυτοδυναμία, πρέπει να κινηθεί σε τρεις συγκεκριμένους άξονες:
1. Σκληρά μέτρα κατά της αισχροκέρδειας: Η κυβέρνηση πρέπει να περάσει από τα επιδόματα σε μόνιμες παρεμβάσεις ελέγχου της αγοράς και μείωσης των βαρών. Αν οι πολίτες νιώσουν ανακούφιση στην τσέπη τους, τότε η ΝΔ μπορεί να οδηγήσει πολύ σημαντικό ποσοστό από τους αναποφάσιστους, στην απόφαση να την εμπιστευτούν και πάλι στις κάλπες της προσεχούς άνοιξης.
2. Εστίαση στο Κοινωνικό Κράτος (ΕΣΥ): Το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛ.Α.Σ. επενδύουν πολιτικά στην κατάρρευση της δημόσιας υγείας, αλλά την ίδια στιγμή, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης (τρίτος σε δημοφιλία στις δημοσκοπήσεις), δεν προλαβαίνει να εγκαινιάζει ανακαινισμένα νοσοκομεία και κέντρα υγείας, κρατώντας σε υψηλά επίπεδα την εκλογική επιρροή του κυβερνώντος κόμματος. Όσο τα έργα αυτά θα γίνονται κτήμα περισσότερων πολιτών, το πρόβλημα θα μετατίθεται στα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα οποία έχουν ως αφήγημα ότι "διαλύεται η Υγεία" και άλλες παρόμοιες υπερβολές.
3. Το "κερασάκι στην τούρτα" για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δεν είναι άλλο από την ανάδειξη του διλήμματος της σταθερότητας. Με την αντιπολίτευση να είναι διαιρεμένη και τους βασικούς πρωταγωνιστές της (Τσίπρας- Ανδρουλάκης) να οδηγούνται αναγκαστικά σε "πόλεμο" για να επιβιώσουν πολιτικά μέσω της κατάκτησης της δεύτερης θέσης, ο Πρωθυπουργός έχει το βασικό εργαλείο στα χέρια του για να αναδείξει ότι η εναλλακτική πρόταση είναι μια ασταθής, κατακερματισμένη συγκυβέρνηση που θα οδηγούσε τη χώρα σε περιπέτειες.