Τα γραφεία του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδος «Θετική Φωνή» επισκέφτηκε το πρωί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα AIDS. 

Ο Πρωθυπουργός συζήτησε με ανθρώπους που ζουν με τον HIV, αφού πρώτα ξεναγήθηκε στους χώρους από τον πρόεδρο της «Θετικής Φωνής», Νίκο Δέδε, και συνομίλησε με τους εργαζομένους. 

Στο τραπέζι της συζήτησης τέθηκαν τα βήματα προόδου που έχουν γίνει μέχρι σήμερα τόσο σε υγειονομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο, αλλά και αυτά που πρέπει να γίνουν ακόμα.

«Είχα ευαισθητοποιηθεί ιδιαίτερα από την εποχή που σας είχα επισκεφτεί ως αρχηγός της αντιπολίτευσης. Θεωρούσα ότι έχουμε πραγματικά τη δυνατότητα να καλύψουμε το χαμένο έδαφος από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και να κάνουμε και εδώ μια σειρά από κινήσεις που να μπορέσουν να αυξήσουν, όπως λέτε, την ορατότητα του τι σημαίνει κανείς σήμερα να ζει με τον ιό. Κυρίως να αντιμετωπίσει τις προκαταλήψεις και το στίγμα. Να ενημερώσει την κοινή γνώμη για την τεράστια πρόοδο της επιστήμης ως προς το ζήτημα της αντιμετώπισης. 

Και βέβαια χαίρομαι ιδιαίτερα γιατί μπορέσαμε και ψηφίσαμε -για εμένα η πιο σημαντική πρωτοβουλία- τον νόμο κατά των διακρίσεων. Να μην είναι υποχρεωμένος κάποιος να δίνει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με το αν είναι ή δεν είναι θετικός στον ιό. Και βέβαια, ένα ζήτημα το οποίο μας είχε απασχολήσει και πριν από έναν χρόνο, όταν είχαμε βρεθεί στο Μαξίμου και πείστηκα ότι πράγματι η PrEP θεραπεία είναι απολύτως απαραίτητη για να μπορέσουμε να μειώσουμε κι άλλο τα νέα περιστατικά λοιμώξεων με HIV», ανέφερε ο Πρωθυπουργός.

«Η δική μας η γενιά ενηλικιώθηκε με τον HIV. Τότε πλανιόταν από πάνω μας το φάσμα μιας ασθένειας η οποία ήταν θανατηφόρα. Και αυτό άλλαξε πάρα πολύ και τις δικές μας συμπεριφορές και τη δική μας αντίληψη γύρω και από τα ζητήματα των σεξουαλικών επαφών. Η επόμενη γενιά ευτυχώς δεν έχει πάνω της αυτό το βάρος. Παρά ταύτα, είμαι πολύ υπερήφανος για το γεγονός ότι μπορέσαμε επιτέλους να βάλουμε στα σχολεία μας τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση - και στο δημοτικό αλλά και στο γυμνάσιο, με σκοπό πια να επεκταθεί σε όλες τις τάξεις. 

Να μπορούμε να μιλάμε πιο ελεύθερα γι' αυτά τα ζητήματα. Να αντιμετωπίζουμε τα θέματα αυτά από μικρή ηλικία, χωρίς προκαταλήψεις, διότι ο περιορισμός των διακρίσεων στην επόμενη γενιά θα χτιστεί στην ενημέρωση που θα έχουν τα παιδιά μας από το σχολείο», πρόσθεσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Το πιο σημαντικό από τη δική μας την πλευρά, σήμερα που μιλάμε, είναι ο νόμος ο οποίος απαγορεύει τις διακρίσεις στον χώρο της εργασίας. Είναι αυτό το οποίο μάλιστα είχατε αναδείξει τότε, την προηγούμενη φορά που είχαμε συναντηθεί το 2018. Το άλλο πάρα πολύ σημαντικό φυσικά είναι η (αγωγή) PrEP (Pre-Exposure Prophylaxis), η οποία πλέον θα διευκολύνει πάρα πολύ στην αντιμετώπιση του HIV και φυσικά οτιδήποτε βοηθάει στην άρση των ανισοτήτων και των διακρίσεων, που καταπολεμά και το στίγμα, το γεγονός ότι πλέον άνθρωποι οροθετικοί που θέλουν να κάνουν οικογένεια μπορούν να υιοθετήσουν παιδιά, αλλά και χάρη στην υποβοηθούμενη αναπαραγωγή να μπορούν να το κάνουν. Το άλλο πολύ σημαντικό, το οποίο πρόσφατα επίσης ψηφίστηκε, είναι ότι στα πλαίσια του σωφρονιστικού νόμου προβλέφθηκε η χορήγηση προσωρινού ΑΜΚΑ, έτσι ώστε όλοι όσοι βρίσκονται εντός των σωφρονιστικών ιδρυμάτων να μπορούν να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας», είπε ο πρόεδρος της «Θετικής Φωνής», Νίκος Δέδες.

«Δεν σκοτώνει ο ιός πλέον. Έτσι όπως έχει προχωρήσει η επιστήμη, είναι ένας πολύ σοβαρός ιός, αλλά από τον ιό ζούμε. Πεθαίνουμε από το στίγμα, πεθαίνουμε από την απομόνωση», σημείωσε ο Σπύρος, χορευτής και απόφοιτος της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Νομικής Σχολής, που σήμερα εργάζεται στη «Θετική Φωνή». 

«Σε ευχαριστώ κατ' αρχάς που έχεις το θάρρος να μιλήσεις δημόσια. Γιατί από μόνη της αυτή η δημόσια συμμετοχή σε μία προσπάθεια όχι τόσο να πείσουμε αυτούς που έχουν τον ιό να μοιραστούν μαζί μας τις ιστορίες τους -γιατί κάποιοι μπορεί να μην το θέλουν και είναι απολύτως θεμιτό αυτό- όσο να εξηγήσουμε σε ολόκληρη την κοινωνία τα βασικά δεδομένα της επιστήμης. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε σήμερα. Δεν είναι διαφορετικό από αυτό το οποίο προσπαθήσαμε να κάνουμε και στη διάρκεια της πανδημίας», απάντησε ο πρωθυπουργός.

«Ευχαριστώ που επί της θητείας σας έχετε δείξει την ευαισθησία να προχωρήσετε το θέμα των υιοθεσιών και με τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις του νόμου εξωσωματικής να μπορούμε κι εμείς που ζούμε με HIV να κάνουμε παιδάκι. Να έχουμε τη δική μας οικογένεια. Να ζούμε όπως πρέπει, με αξιοπρέπεια. Παρόλο που οι νόμοι περνάνε, η κοινωνία δεν έχει προχωρήσει. Υπάρχουν εμπόδια πολλά. Πώς μπορώ να γίνω μαμά όταν δεν υπάρχει μονάδα που να με δέχεται λόγω οροθετικότητας;», ανέφερε η Δήμητρα μέσω επιστολής της, την οποία διάβασε η Κωνσταντίνα εργαζόμενη στη «Θετική Φωνή», καθώς η ίδια, φοβούμενη τον κοινωνικό αποκλεισμό σε περίπτωση που γνωστοποιούσε την κατάστασή της, δεν παρέστη στη συζήτηση.

«Για την απαλοιφή του στίγματος θα χρειαστεί να αγωνιστούμε περισσότερο. Πολύ περισσότερο ακόμα. Το γεγονός ότι είναι η άλλη όψη αυτή, δηλαδή οι άνθρωποι οι οποίοι καταλαβαίνουν την πραγματικότητα και δεν είναι διατεθειμένοι να βγουν και να μιλήσουν για το πρόβλημά τους γιατί γνωρίζουν ακόμα τα πραγματικά κοινωνικά δεδομένα. Και αυτή είναι μία απόφαση η οποία πρέπει να γίνεται απολύτως σεβαστή και για αυτό εξάλλου και την κατοχυρώνουμε πια νομοθετικά», σχολίασε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Ήμουν τυχερός που συνέβη ενώ υπηρετούσα, γιατί αν συνέβαινε σε νεαρότερη ηλικία δεν θα μπορούσα να εισαχθώ στη σχολή, γιατί στην Αστυνομική Ακαδημία αποκλείονται τα άτομα που είναι θετικά στον ιό του HIV. Και όντας μόνιμος και με τη διάγνωση υποβιβάστηκα σε υπηρεσία γραφείου, αν και η θεραπεία και όλη η υγεία μου είναι πολύ καλή και θα μπορούσα να είμαι πάλι μάχιμος και στον δρόμο», σημείωσε ο Κωνσταντίνος, αστυνομικός στο επάγγελμα, ο οποίος διαγνώστηκε θετικός στον ιό του HIV όταν υπηρετούσε ως μάχιμος στην Κεφαλλονιά. Ο Κωνσταντίνος είχε επίσης στείλει επιστολή προς τον πρωθυπουργό.

Στη συνέχεια παρουσίασε την ιστορία του ο 23χρονος σήμερα Έκπε, ο οποίος στα 15 του έχασε και τους δύο γονείς του από έκρηξη βόμβας σε καθολική εκκλησία στη Νιγηρία και βρέθηκε ως ασυνόδευτος μετανάστης, μέσω Τουρκίας στην Ελλάδα, όπου του χορηγήθηκε άσυλο.

«Σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες την ιστορία σου. Είμαστε χαρούμενοι που είχε καλή κατάληξη. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ένιωσες όντας στη Μόρια με HIV, ευάλωτος. Το καλό είναι πως η Μόρια δεν υπάρχει πια. Και σε μέρη όπως αυτό έχουμε σύγχρονες εγκαταστάσεις, καθαρές, αξιοπρεπείς, με τις κατάλληλες υπηρεσίες για όλους. Και προσωρινές, γιατί ένα πράγμα που καταφέραμε να κάνουμε ήταν να επισπεύσουμε σημαντικά τη διαδικασία χορήγησης ασύλου», σημείωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Αυτός ο χώρος, πρόεδρε, ξεκίνησε ως ένας χώρος μαρτυρίου. Χάσαμε κόσμο, πολύς πόνος, καταστολή. Όμως έχει εξελιχθεί σε έναν χώρο νίκης. Έχετε συμβάλει κι εσείς, έχουμε συμβάλει κι εμείς, έχουμε ακόμα να κάνουμε πράγματα, αλλά είναι ένα καλό παράδειγμα όπου οι άνθρωποι πήγαν πάνω από τη ζωή τους και το διεκδίκησαν. Το σύνθημα το παγκόσμιο φέτος είναι "equal lives" και νομίζω ότι μπορούν και θα εκπληρωθούν όταν και η έκθεσή σας για την ισότητα γίνει 100%», τόνισε ο σύμβουλος Επικοινωνίας της «Θετικής Φωνής» Γρηγόρης Βαλλιανάτος. 

Στη συζήτηση, στην οποία παρέστη και ο επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Αλέξης Πατέλης, προβλήθηκε βίντεο με τίτλο «I’m Positive» της ετήσιας ομώνυμης καμπάνιας της «Θετικής Φωνής» με τη Στέγη Ωνάση, ενώ παρουσιάστηκαν και τα στοιχεία έρευνας της κοινής γνώμης για τις γνώσεις, τις απόψεις και τις στάσεις για την HIV λοίμωξη στην Ελλάδα.

Οι πολιτικές της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων και των προκαταλήψεων για τον HIV

Με κύριο στόχο την εξάλειψη των κοινωνικών διακρίσεων, του «στίγματος», που επί χρόνια αντιμετωπίζουν οι οροθετικοί πολίτες, η κυβέρνηση έχει μεριμνήσει για την προστασία των ίσων δικαιωμάτων τους και την αντιμετώπιση παγιωμένων ανισοτήτων.

-Στο πλαίσιο αυτό, πέρυσι τέτοια μέρα ψηφίστηκαν από τη Βουλή δύο τροπολογίες, για την πλήρη ένταξη των αντιρετροϊκών φαρμάκων στην άυλη και ηλεκτρονική συνταγογράφηση και η  δυνατότητα αναδοχής από άτομα που έχουν διαγνωστεί με HIV και ηπατίτιδα Β, εφόσον ακολουθούν πιστά την αγωγή τους.

-Παράλληλα δίνεται πλέον η δυνατότητα της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα οροθετικά άτομα. Συγκεκριμένα προβλέπεται η ίδρυση μονάδας αμιγώς για την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή οροθετικών συμπολιτών μας στο νοσοκομείο «Αττικόν», η οποία θα περιλαμβάνει τράπεζα Κρυοσυντήρησης.

-Επίσης, την προηγούμενη εβδομάδα, στο πλαίσιο του νεότερου ασφαλιστικού νόμου του Υπουργείου Εργασίας, απαγορεύτηκε ρητά κάθε διάκριση σε βάρος οροθετικών συμπολιτών μας στην απασχόληση, τόσο στη φάση της πρόσληψης όσο και στη φάση της εργασίας.

-Στο μέτωπο της πρόληψης, έχει πλέον νομοθετηθεί η δυνατότητα χορήγησης προληπτικών αντιικών φαρμάκων (PrEP) σε ευάλωτες ομάδες ως προς τον HIV, μία ευρύτατα διαδεδομένη διεθνώς πρακτική για την προστασία της δημόσιας υγείας. Σύντομα θα εκδοθεί και η υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις που αυτό θα χορηγείται. 

-Παράλληλα η προστασία από τον ιό HIV και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα αποτελεί μέρος της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης που διδάσκονται μαθητές στο πλαίσιο των εργαστηρίων δεξιοτήτων, στην Γ’ δημοτικού, την ΣΤ’ δημοτικού και τη Β’ γυμνασίου.

Η επιστολή της Δήμητρας στον Πρωθυπουργό: 

«Αξιότιμε κύριε πρωθυπουργέ,

Είναι ο φόβος των συνανθρώπων μας, η άγνοια και η στάση τους απέναντι σε όσους ζούμε με HIV που με κρατούν σήμερα μακριά σας. Αυτό δεν με σταματά να σας μιλήσω όμως για μένα.

Έχω ζήσει πολύ σκληρές καταστάσεις. Κι όμως κατάφερα να ορθοποδήσω. Κι αυτό επειδή το θέλησα εγώ, αλλά κι επειδή βρέθηκαν άνθρωποι να πιστέψουν σε εμένα - όταν εγώ ακόμη δεν μπορούσα να σταθώ από μόνη μου. Ναι, είμαι γυναίκα. Όταν με ενημέρωσαν για την οροθετικότητά μου, ενστικτωδώς προσπάθησα να δώσω τέλος στη ζωή μου πηδώντας από μπαλκόνι νοσοκομείου. Με τράβηξε πίσω ένας καλός γιατρός, ένας καλός άνθρωπος που μου είπε πως μπορώ να έχω μια φυσιολογική ζωή και να μάθω να ζω με αυτό. Μου εξήγησε τα ιατρικά δεδομένα και μου έδωσε κουράγιο, φάρμακα και ελπίδα. Ελπίδα για νέα ζωή. Να είμαι καλά. Χρόνια πριν οι συνθήκες ήταν αυτές που με οδήγησαν κάποια στιγμή να βρεθώ στον δρόμο. Να κάνω χρήση. Μη με κρίνετε. Ακούστε. Επέζησα. Τα κατάφερα. Είμαι καθαρή 7 χρόνια σχεδόν.

Απόφοιτη του ΚΕΘΕΑ. Είμαι περήφανη που δεν τα παράτησα, ούτε κύλησα. Ζω πλέον μια κανονική, όπως θα έλεγε ο καθένας μας, ζωή. Έχω το σπίτι μου. Είμαι νομοταγής πολίτης, πληρώνω τους φόρους μου, εργάζομαι και έχω τον άνδρα μου να με στηρίζει ψυχικά κάθε μέρα. Η αγάπη και η θαλπωρή των δυο μας είναι αυτό που μου δίνει χαρά για ζωή. Αυτό που επιθυμούμε απερίφραστα κι οι δυο μας είναι να γίνουμε γονείς.

Ευχαριστώ που επί της θητείας σας έχετε δείξει την ευαισθησία να προχωρήσετε το θέμα των υιοθεσιών και με τις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις του νόμου εξωσωματικής να μπορούμε κι εμείς που ζούμε με HIV να κάνουμε παιδάκι. Να έχουμε τη δική μας οικογένεια. Να ζούμε όπως πρέπει, με αξιοπρέπεια. Παρόλο που οι νόμοι περνάνε, η κοινωνία δεν έχει προχωρήσει. Υπάρχουν εμπόδια πολλά. Πώς μπορώ να γίνω μαμά όταν δεν υπάρχει μονάδα που να με δέχεται λόγω οροθετικότητας; Γνωρίζω πως θα γίνει νέα μονάδα για εμάς, στο Αττικόν, όπως ανακοινώνεται στον Ν. 49582022, αλλά γιατί δεν έχει γίνει ήδη τόσα χρόνια; Πόσο θα πρέπει να περιμένουμε;

Υπάρχει ήδη ο ΦΕΚ Β 170/2008 που κανείς δεν εφάρμοσε στις Μονάδες Εξωσωματικής. Ακόμη και με δανεικό γενετικό υλικό να ήθελα να προσπαθήσω, δεν με δέχονται! Όταν χρειάστηκε όμως να υποβληθώ άμεσα σε γυναικολογική χειρουργική επέμβαση, κατέφυγα αναγκαστικά σε ιδιωτική κλινική και εκεί με υπερχρέωσαν· και ξέχασαν την οροθετικότητά μου;

Γιατί η διάκριση ανάμεσα στο δημόσιο και το ιδιωτικό; Γιατί οι άλλες γυναίκες μπορούν να κάνουν εξωσωματική κι εγώ δεν μπορώ; Γιατί γίνεται κοινωνική διάκριση; Γιατί αυτή η διάκριση ωαρίων και σπέρματος; Είμαι υγιής, με μη-ανιχνεύσιμο ιϊκό φορτίο, υψηλά CD4 και λαμβάνω αγωγή συμβατή για αναπαραγωγή καθ' υπόδειξη του γιατρού μου. Ο λοιμωξιολόγος μου μού λέει πως μπορώ να προχωρήσω να κάνω παιδί. Ο γυναικολόγος μου το ίδιο. Όμως χρειάζομαι υποβοήθηση. Είμαι 42 ετών.

Θέλω να ακούσετε με προσοχή αυτά που σας καταθέτω με αυτήν μου την επιστολή. Σας μιλώ μέσα από την καρδιά μου, βοηθήστε να σταματήσει αυτός ο κοινωνικός αποκλεισμός, φροντίστε να έχουν γνώσεις όλοι οι άνθρωποι για την HIV και να έχουμε προσωπικό στα νοσοκομεία ή/και στη νέα μονάδα εφάμιλλα με τη νόσο μας. Άλλοι ζουν με καρκίνο, άλλοι με διαβήτη κι εμείς με HIV. Είμαστε όλοι ίσοι.

Φοβάμαι τις συνέπειες που θα υπάρξουν στην οικογένειά μου, στον σύζυγό μου, στη δουλειά μου με τον εργοδότη μου και τους συναδέλφους μου. Γι' αυτό σήμερα δεν μπορώ να είμαι εκεί και να έχω την τιμή να σας συναντήσω από κοντά, ως πρωθυπουργό της Ελλάδας, για να σας πω όλα αυτά γιατί φοβάμαι. Με τρομάζουν τα θλιβερά ποσοστά από έρευνες που δείχνουν κοινωνικό αποκλεισμό. Δεσμεύεστε να κάνετε κοινωνική αλλαγή; Πείτε μας πώς. Και κάντε το πράξη.

Σας ευχαριστώ».