Ο Κιρ Στάρμερ δήλωσε, στη διάρκεια της δήλωσης παραίτησης από την ηγεσία των Εργατικών, ότι το ανώτατο διοικητικό όργανο του κόμματος, η Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή (NEC), θα ανοίξει τη διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων στις 9 Ιουλίου και ότι η διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί πριν από τη θερινή διακοπή των εργασιών του κοινοβουλίου, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει στις 16 Ιουλίου.

Δύο μέλη της Επιτροπής επιβεβαίωσαν στην Guardian ότι ο νεοεκλεγείς βουλευτής Άντι Μπέρναμ θα μπορούσε να αναλάβει καθήκοντα πρωθυπουργού ήδη από την επόμενη ημέρα, δηλαδή την Παρασκευή 17 Ιουλίου. Ωστόσο, δεν αποκλείεται η διαδικασία να ολοκληρωθεί τη Δευτέρα (20 Ιουλίου) που ακολουθεί, όταν το κοινοβούλιο θα βρίσκεται πλέον σε θερινή αναστολή εργασιών.

Ποιος είναι ο Άντι Μπέρναμ

Ο γεννημένος στις αρχές του 1970 Άντι Μπέρναμ υπήρξε βουλευτής των Εργατικών επί σειρά ετών και είχε αναλάβει στο παρελθόν σημαντικά κυβερνητικά χαρτοφυλάκια, μεταξύ των οποίων τα υπουργεία Υγείας και Πολιτισμού. Το 2017 έγινε δήμαρχος της μητροπολιτικής περιοχής του Μάντσεστερ και το αξίωμα αυτό τον έκανε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες πολιτικές προσωπικότητες εκτός Λονδίνου.

Ο Μπέρναμ ανήκει στην πιο παραδοσιακή, κοινωνικοδημοκρατική πτέρυγα των Εργατικών, ωστόσο δεν θεωρείται αριστερός τύπου Κόρμπιν, ούτε όμως κεντρώος τύπου Μπλερ ή Στάρμερ.

Όπως έχει αναφέρει ο ίδιος, στις προτεραιότητές του συγκαταλέγονται η βελτίωση των δημόσιων υπηρεσιών, ιδιαίτερα του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS), η περιφερειακή ανάπτυξη και αποκέντρωση εξουσιών από το Λονδίνο, η συμμετοχή του κράτους στις υποδομές, τις μεταφορές και τις κοινωφελείς υπηρεσίες, η διαμόρφωση ενός φιλικού περιβάλλοντος για το επιχειρείν, όμως με μεγαλύτερη κοινωνική προστασία, καθώς και η ανάκτηση ψηφοφόρων της εργατικής τάξης που μετακινήθηκαν προς το Reform UK του Νάιτζελ Φάρατζ.

Για τη μετανάστευση, είναι υπέρ των αυστηρότερων ελέγχων στα σύνορα, αλλά με τη θέσπιση νόμιμων διαδικασιών εισόδου στη χώρα, ενώ κατά τη διάρκεια του Brexit ήταν υπέρ της παραμονής, όμως αυτή τη στιγμή δεν προωθεί την επανένταξη στην ΕΕ.

Η πολιτική του φιλοσοφία έχει αποκτήσει το παρατσούκλι «Μαντσεστερισμός» (“Manchesterism”). Η ιδέα είναι ότι το μοντέλο που εφάρμοσε στο Μάντσεστερ μπορεί να εφαρμοστεί σε όλη τη χώρα, δηλαδή: περισσότερες αρμοδιότητες στις περιφέρειες, επενδύσεις στις τοπικές συγκοινωνίες, στέγαση και κοινωνική πολιτική σε τοπικό επίπεδο, συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και μικρότερη εξάρτηση από την λονδρέζικη γραφειοκρατία.

Η άνοδος της δημοφιλίας του

Η φήμη του Μπέρναμ εκτοξεύθηκε κατά την πανδημία του COVID-19, όταν συγκρούστηκε δημόσια με την κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον για τη χρηματοδότηση των περιοχών που βρίσκονταν σε καραντίνα. Πολλοί τον είδαν ως υπερασπιστή της βόρειας Αγγλίας απέναντι στο Λονδίνο και απέκτησε μάλιστα το προσωνύμιο «Βασιλιάς του Βορρά» (“King of the North”), θεωρούμενος ως ο πιο ισχυρός πολιτικός εκπρόσωπος της βόρειας Αγγλίας.

Σε διαφορά με τον Στάρμερ, ο Μπέρναμ θεωρείται λιγότερο «τεχνοκρατικός», πιο κοντά στην εργατική τάξη, πιο επικοινωνιακός και περισσότερο πρόθυμος να συγκρουστεί με το κατεστημένο του Λονδίνου.

Ο Στάρμερ εξέπεμπε μάλλον μια εικόνα εισαγγελέα και διαχειριστή· αντίθετα, ο Μπέρναμ προβάλλει μια εικόνα τοπικού ηγέτη που «έλυσε προβλήματα στην πράξη». Εφόσον τελικά γίνει πρωθυπουργός, θα πρόκειται πιθανότατα για μια στροφή των Εργατικών προς μια πιο παραδοσιακή βρετανική σοσιαλδημοκρατία, με επίκεντρο τις περιφέρειες, το NHS, τις δημόσιες επενδύσεις και την αποκέντρωση, ενώ παράλληλα θα συνεχιστεί η προσπάθεια για δημοσιονομική μετριοπάθεια.