Το ΝΑΤΟ ξεκινά αυτόν τον μήνα διαπραγματεύσεις για τις δυνάμεις και τα οπλικά συστήματα που θα απαιτηθούν απέναντι σε ενδεχόμενη ρωσική επίθεση, καθορίζοντας συγκεκριμένους στόχους για τα 32 κράτη-μέλη έως το 2029.

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Ρωσία ενδέχεται να είναι έτοιμη να επιτεθεί μέχρι τότε, ενώ πιθανή μείωση της αμερικανικής παρουσίας αυξάνει την πίεση. Οι συνομιλίες εντάσσονται σε διαδικασία πέντε σταδίων, με στόχο τον μετασχηματισμό των αμυντικών δυνατοτήτων της Συμμαχίας.

Σύμφωνα με το Politico, πέντε ζητήματα θα κυριαρχήσουν.

1. Το επίπεδο φιλοδοξίας

Οι σύμμαχοι πρέπει να αποφασίσουν πόσους στρατιώτες και τι εξοπλισμό χρειάζονται. Παραδοσιακά, το ΝΑΤΟ προέβλεπε 18 πρόσθετες ταξιαρχίες, περίπου 5.000 στρατιωτών η καθεμία, για αποστολές διαχείρισης κρίσεων εκτός συμμαχικού εδάφους.

Η απαίτηση των ΗΠΑ για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ευθύνη ενδέχεται να περιορίσει τέτοιες αποστολές. Θα εξεταστεί επίσης η επιτάχυνση του σχεδιασμού και η συμβατική υποστήριξη πυρηνικών δυνάμεων.

2. Το κενό των ΗΠΑ

Η επικείμενη αναθεώρηση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, τον Δεκέμβριο, μπορεί να αφήσει κενά σε μεταγωγικά αεροσκάφη, πυραύλους και μέσα επιτήρησης.

Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στον επιμερισμό του κόστους και στην αντικατάσταση ακριβών αμερικανικών όπλων με φθηνότερες λύσεις, βάσει επιχειρησιακών στόχων και όχι συγκεκριμένων συστημάτων.

3. Οι περιφερειακές διαφωνίες

Η μετατόπιση της προσοχής προς την ανατολική πτέρυγα, μετά την εισβολή στην Ουκρανία, και προς την Αρκτική προκαλεί αντιδράσεις.

Άλλα μέλη ζητούν μεγαλύτερη έμφαση στον νότο και στα νοτιοανατολικά, επικαλούμενα τη ρωσική παρουσία στη Λιβύη, τη μετανάστευση ως μέσο πίεσης και τις απειλές στη Μαύρη Θάλασσα.

4. Περισσότερα drones ή άρματα μάχης;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία αναδεικνύει τον ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων, χωρίς να καταργεί την ανάγκη για άρματα και πυροβολικό.

Βρετανία, Γαλλία και Γερμανία επενδύουν ήδη σε νέες δυνατότητες. Η έλλειψη προσωπικού και, σύμφωνα με νατοϊκή εκτίμηση, η παραγωγή εννέα εκατομμυρίων ρωσικών drones ετησίως εντείνουν την ανάγκη προσαρμογής.

5. Τα διδάγματα της Ουκρανίας

Οι σύμμαχοι επιδιώκουν να αξιοποιήσουν την ουκρανική εμπειρία στα drones, την αεράμυνα και τα συστήματα διοίκησης.

Ωστόσο, η νατοϊκή στρατηγική στηρίζεται σε ταχείς ελιγμούς, αεροπορική υπεροχή και πλήγματα ακριβείας.

«Δεν θέλουμε να πολεμήσουμε έναν τέτοιο πόλεμο», δήλωσε ο Αμερικανός στρατηγός Αλέξους Γκρίνκεβιτς.