Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε στο προσκήνιο το Pickaxe Mountain, δηλώνοντας ότι οι αμερικανικές δυνάμεις ενδέχεται να πλήξουν «πολύ σύντομα» την υπόγεια εγκατάσταση, την οποία το Ισραήλ θεωρεί πιθανό χώρο φύλαξης μέρους των αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και προηγμένων φυγοκεντρητών του Ιράν.
Η Τεχεράνη αντέδρασε προειδοποιώντας ότι οποιαδήποτε επίθεση εναντίον πυρηνικών της εγκαταστάσεων θα θεωρηθεί επέκταση του πολέμου στην ευρύτερη περιοχή.
Το Pickaxe Mountain βρίσκεται περίπου 1,5 χιλιόμετρο νότια από τη μονάδα εμπλουτισμού ουρανίου της Νατάνζ και είναι κατασκευασμένο σε βάθος τουλάχιστον 100 μέτρων κάτω από το όρος Kuh-e Kolang Gaz La. Σύμφωνα με το αμερικανικό Ινστιτούτο για την Επιστήμη και τη Διεθνή Ασφάλεια (ISIS), η κατασκευή του ξεκίνησε το 2020, όταν το Ιράν ενημέρωσε τον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας ότι προοριζόταν για τη συναρμολόγηση φυγοκεντρητών.
Οι πληροφορίες για την εγκατάσταση παραμένουν περιορισμένες, καθώς δεν υπάρχουν δημόσια σχέδια. Δορυφορικές εικόνες δείχνουν πολλαπλά υπόγεια συγκροτήματα σηράγγων, εκτεταμένη περίμετρο ασφαλείας και ενισχυμένες εισόδους από οπλισμένο σκυρόδεμα. Εκτιμάται ότι το έργο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, ενώ οι εργασίες φέρεται να επιταχύνθηκαν μετά τα αμερικανοϊσραηλινά πλήγματα σε άλλες πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν το 2025.
Σύμφωνα με πηγή των ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας που επικαλείται το CNN, μέρος του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου και προηγμένοι φυγοκεντρητές μεταφέρθηκαν στο Pickaxe Mountain μετά τις επιθέσεις του περασμένου Ιουνίου. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν επιβεβαιωμένα στοιχεία που να τεκμηριώνουν αυτή την εκτίμηση, ενώ η Τεχεράνη απορρίπτει τους ισχυρισμούς και επιμένει ότι το πυρηνικό της πρόγραμμα έχει αποκλειστικά ειρηνικό χαρακτήρα.
Οι αναλυτές εμφανίζονται διχασμένοι ως προς την αποτελεσματικότητα ενός πιθανού πλήγματος. Ορισμένοι εκτιμούν ότι ΗΠΑ και Ισραήλ θα μπορούσαν να πλήξουν κρίσιμες υποδομές, όπως τα συστήματα εξαερισμού, ηλεκτροδότησης και τις προσβάσεις. Άλλοι θεωρούν ότι το μεγάλο βάθος της εγκατάστασης περιορίζει σημαντικά την αποτελεσματικότητα ακόμη και ισχυρών βομβαρδισμών, με πιθανότερο αποτέλεσμα την κατάρρευση των σηράγγων πρόσβασης παρά την καταστροφή του πυρήνα της εγκατάστασης.