Ο πρόεδρος Τραμπ έχει επανειλημμένα απειλήσει ότι θα εξαπολύσει καταστροφικές επιθέσεις κατά του Ιράν, στοχεύοντας τις πολιτικές του υποδομές, εάν οι ηγέτες του δεν συμφωνήσουν σε μια συμφωνία που να τον ικανοποιεί.
Για ένα σπονδυλωτό «μπλοφάρισμα» εκ μέρους του Λευκού Οίκου και του Τραμπ αυτοπροσώπως κάνει λόγο το CNN σε σημερινό του δημοσίευμα, απαριθμώντας τις φορές που ο πρόεδρος των ΗΠΑ εκτόξευσε μια απειλή προς το Ιράν την οποία ποτέ δεν πραγματοποίησε.
Στις 4 Μαρτίου, την πέμπτη ημέρα του πολέμου με το Ιράν, είχαμε την πρώτη μεγάλη μπλόφα, με την εκπρόσωπο Τύπου του Λευκού Οίκου Karoline Leavitt να αναφέρει: «Οι τρομοκράτες πόνταραν στο ότι ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα ήταν όπως πολλοί προκάτοχοί του, ότι θα περιοριζόταν στα λόγια και δεν θα εφάρμοζε τις ξεκάθαρες ''κόκκινες γραμμές'' του», εκτίμηση, που όπως η ίδια ανέφερε, «αποδείχθηκε καταστροφική». «Ο πρόεδρος Τραμπ δεν μπλοφάρει», υπογράμμισε στη συνέχεια της δήλωσής της.
Δεδομένου του ιστορικού του Ντόναλντ Τραμπ, που μας είχε συνηθίσει στην εκτόξευση απειλών δίχως αντίκρυσμα -ιδίως στον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας-, ακόμα και αυτό το πρώτο μήνυμα, τέθηκε υπό αμφισβήτηση. Οι πέντε εβδομάδες που ακολούθησαν βέβαια, επιβεβαίωσαν ότι ο πρόεδρος Τραμπ όχι απλά μπλοφάρει αλλά ξεπερνάει τον εαυτό του...
Σε πέντε διαφορετικές περιπτώσεις, ο Τραμπ έστειλε τελεσίγραφα στο Ιράν να συμμορφωθεί με τους όρους του, αλλιώς θα αντιμετώπιζε σοβαρές συνέπειες. Κάθε φορά όμως, οι προθεσμίες αυτές παρατείνονταν, χωρίς σαφείς ενδείξεις σχετικά με τη «συμμόρφωση» της Τεχεράνης.
Η ιδέα ότι ο Τραμπ «υποχωρεί» έχει γίνει αντικείμενο χλευασμού από τους επικριτές του. Ωστόσο, οι συνέπειες δεν είναι αμελητέες. Όπως θα έλεγε και ο ίδιος ο Τραμπ στο παρελθόν -όταν ασκούσε κριτική στον Μπάρακ Ομπάμα για τη μη επιβολή της «κόκκινης γραμμής» στη Συρία-, όταν μια απειλή δεν υλοποιείται, πλήττεται η αξιοπιστία και η ισχύς μιας χώρας.
Βεβαίως, υπάρχει περιθώριο συζήτησης για το κατά πόσο κάθε καθυστέρηση συνιστά πράγματι μπλόφα, καθώς πολλά εξαρτώνται από το πόσο σκληρά διαπραγματευόταν το Ιράν. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο Τραμπ έχει ήδη δείξει διάθεση στρατιωτικής δράσης, ξεκινώντας τον πόλεμο, παρά τις αρχικές ενδείξεις που έκαναν ορατό το ενδεχόμενο εξεύρεσης διπλωματικής λύσης.
Όλες οι φορές που ο Τραμπ μπλόφαρε από την αρχή του πολέμου στο Ιράν
Συνοπτικά οι μπλόφες του Τραμπ:
1. 21 Μαρτίου - Προθεσμία 23 Μαρτίου
Ο Τραμπ απαίτησε από το Ιράν να ανοίξει «πλήρως και χωρίς απειλές» το Στενό του Ορμούζ εντός 48 ωρών, διαφορετικά οι ΗΠΑ θα ξεκινούσαν επιθέσεις εναντίον ενεργειακών εγκαταστάσεων.
2. 23 Μαρτίου - Νέα προθεσμία 28 Μαρτίου
Λίγες ώρες πριν τη λήξη, ανακοίνωσε πενθήμερη παράταση, επικαλούμενος «πολύ καλές και παραγωγικές συνομιλίες» -ισχυρισμός που διαψεύστηκε από ιρανικές πηγές.
3. 26 Μαρτίου - Νέα προθεσμία 6 Απριλίου
Προστέθηκαν οκτώ ημέρες κατόπιν «αιτήματος του Ιράν», ενώ οι συνομιλίες περιγράφονταν ως θετικές. Ωστόσο, αναφορές έκαναν λόγο μόνο για ανταλλαγή μηνυμάτων.
Στην περίπτωση αυτή, ο Τραμπ προειδοποίησε ότι, αν δεν υπάρξει συμφωνία και άνοιγμα του Στενούών, θα καταστραφούν ενεργειακές και άλλες κρίσιμες υποδομές του Ιράν.
4. 6 Απριλίου - Νέα προθεσμία 7 Απριλίου
Δόθηκε παράταση μίας ημέρας, με αιτιολογία το Πάσχα. «Θέλω να είμαι καλός άνθρωπος», δήλωσε.
5. 7 Απριλίου - Νέα προθεσμία 21 Απριλίου
Ανακοινώθηκε δίμηνη εκεχειρία, χωρίς σαφή ένδειξη ότι το Ιράν ικανοποίησε τα αιτήματα. Βασικά σημεία της συμφωνίας παρέμειναν ζητούμενα.
6. 21 Απριλίου – Νέα, αδιευκρίνιστη προθεσμία
Ο Τραμπ έδωσε νέα παράταση χωρίς συγκεκριμένο χρονικό όριο, επικαλούμενος εσωτερικά ρήγματα στην ιρανική ηγεσία.
Παράλληλα, δήλωσε ότι δεν υπάρχει «χρονικό πλαίσιο» για τη λήξη του πολέμου, ενώ η εκεχειρία θα συνεχιστεί έως ότου ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις «με τον έναν ή τον άλλο τρόπο».
Παρόλο που η παράταση της εκεχειρίας μπορεί να θεωρηθεί ως μια θετική έκβαση για την ενίσχυση της σταθερότητας στη Μέση Ανατολή, ενισχύει την εντύπωση ότι ο Τραμπ αποφεύγει να υλοποιήσει τις απειλές του, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει την αξιοπιστία των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή. Άλλωστε, ο ίδιος ο Τραμπ τότε που επέκρινε τον Ομπάμα για τη μη επιβολή της «κόκκινης γραμμής» στη Συρία, έκανε λόγο για «ταπείνωση» και «κενή απειλή» που έπληξε την εικόνα της χώρας διεθνώς.