Στις μέρες μας οι κρίσεις πανικού είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα συμπτώματα άγχους. Στην εποχή του Φρόυντ αντίστοιχο σύμπτωμα ήταν η υστερία, όμως με την εξέλιξη των ηθών και τις κοινωνικές μεταβολές που συνοδεύουν την εξέλιξη αυτή αλλάζει και η μορφή των συμπτωμάτων.
Τι ακριβώς προκάλεσε την αλλαγή αυτή, και για ποιο λόγο η υστερία του χθες παραχώρησε την θέση της στις κρίσεις πανικού τού σήμερα;
Η – απάντηση – στο ερώτημα αυτό προϋποθέτει την κατανόηση ενός σύνθετου πλέγματος κοινωνικών αλλαγών που επηρεάζουν τόσο το άτομο, όσο και τη συμπεριφορά των ευρύτερων κοινωνικών ομάδων.
Ειδικότερα, από μία πατριαρχική κοινωνία καθήκοντος και απαγόρευσης που τροφοδοτούσε και πολλαπλασίαζε την εκδήλωση του συμπτώματος της υστερίας, περάσαμε σε μία κοινωνία πολλαπλών και επειγόντων απαιτήσεων, η εκπλήρωση των οποίων σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται να υπερβαίνει τις δυνάμεις και τις δυνατότητες του ατόμου.
Οι φρενήρεις ρυθμοί της καθημερινής ζωής, η ανάγκη ταυτόχρονης ανταπόκρισης σε μία ποικιλία ρόλων συχνά συγκρουόμενων μεταξύ τους και το διαρκές αίσθημα έλλειψης χρόνου και ικανοποίησης οδηγούν αρκετές φορές στην εκδήλωση ενός ιδιαίτερα έντονου άγχους που στην ακραία του μορφή εμφανίζεται ως κρίση πανικού.
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
