Οι καιροί που ζούμε αυτονοήτως δεν είναι κανονικοί. Βρισκόμαστε στα «απόνερα» μίας πανδημίας που άλλαξε τα πάντα, ενώ πορευόμαστε στις εκλογές με τη βαριά σκιά του «εθνικού κοριού» να συνοδεύει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει μία μεγάλη μερίδα πολιτών που θέλει ηρεμία και «κανονικότητα». Ωστόσο, μένει να φανεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ το έχει καταλάβει...
Πολλές φορές, οι πολίτες που θέλουν την ηρεμία και την κανονικότητα περιγράφονται είτε ως «νοικοκυραίοι» είτε, (ευλόγως) απαξιωτικά, ως «κυρ Παντελήδες». Παρά ταύτα, όσο κι αν η Αριστερά αποστρεφόταν από την εποχή του Λένιν τους «μικροαστούς», οι «νοικοκυραίοι» ψηφίζουν. Και πολλοί εξ αυτών είναι δημοκράτες άνθρωποι, που ανήκουν στον χώρο του Κέντρου, αναγνωρίζουν τις σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές της κυβέρνησης και αποστρέφονται τις ακροδεξιές εν πολλοίς επιλογές της. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι έχουν καμία διάθεση να μιλάνε για τον Βελουχιώτη ή να διαπιστώσουν στην πράξη πώς ακριβώς ο ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να αποκαταστήσει «με το άγριο» τη Δημοκρατία.
Ηρεμία
Σε μία συγκυρία, λοιπόν, που ουδέν κόμμα έχει την πολυτέλεια να χάσει έστω και έναν ψηφοφόρο, ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται αντιμέτωπος με ένα στρατηγικό ζήτημα: κατά πόσον ο τρόπος που πολιτεύεται προσελκύει ή απομακρύνει ψηφοφόρους του δημοκρατικού Κέντρου, που ακόμη κι αν θέλουν πολιτική αλλαγή, δε θέλουν να δουν να επιστρέφει το συγκρουσιακό σκηνικό του 2015-2019 και να επανέλθει η δημόσια σφαίρα και η πολιτική ζωή σε κατάσταση διαρκούς αναταραχής.
Προφανώς, λοιπόν, δεν εισπράττουν όλοι οι κεντρώοι το ίδιο μήνυμα όταν ακούνε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ξεκινά την ομιλία του με τον ύμνο του ΕΑΜ –παρά την πολύτιμη και πέραν πάσης αμφισβήτησης ιστορική πατριωτική και αγωνιστική παρακαταθήκη αυτού του σπουδαίου κινήματος.
Επίσης, δεν... χαίρονται όλοι οι κεντρώοι όταν ακούνε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να προειδοποιούν ότι «η δεύτερη φορά (σ.σ. Αριστερά) θα είναι αλλιώς» ή πως «θα αποκαταστήσουν τη Δημοκρατία και με το καλό και με το άγριο».
Σαν να μην έφταναν αυτά, στα ποιοτικά ευρήματα των μετρήσεων έχουν ήδη καταγραφεί –και έχουν φτάσει εκεί που πρέπει...- οι αντικρουόμενες απόψεις των πολιτών για τον κοινοβουλευτικό «ακτιβισμό» του ΣΥΡΙΖΑ με την αποχή από τις ψηφοφορίες –κι αυτό παρότι ο Αλέξης Τσίπρας συνεχίζει να πιστεύει ότι ήταν σωστή κίνηση και πως με τον τρόπο αυτό, αφενός δεν αφήνει τις υποκλοπές να «ξεχαστούν», αφετέρου διατηρεί την πρωτοβουλία των κινήσεων.
Αν, σ’ όλα αυτά –και κυρίως στο τελευταίο- προστεθεί η συζήτηση που αναπτύχθηκε στη δημόσια σφαίρα περί «πεζοδρομιακής αντιπολίτευσης», τότε προφανώς στα μάτια κάποιων «κεντρώων», «νοικοκυραίων» ή ακόμη και «κυρ Παντελήδων» δημιουργείται η αίσθηση ότι μπορεί μία κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να φέρει μεγάλη αναταραχή.
Μόνο που τα εν λόγω εκλογικά κοινά ουδέποτε συμφώνησαν με το δεύτερο σκέλος της ιστορικής φράσης του προέδρου Μάο. Δεν βλέπουν, μ’ άλλα λόγια, την «μεγάλη αναταραχή» ως «υπέροχη κατάσταση».
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
