«Με τον ν.5322/2026 η κυβέρνηση θέτει ως ανώτατο όριο ένταξης στο πρόγραμμα «Προσωπικός Βοηθός» τα 67 έτη. Γιατί, λοιπόν, ένας ανάπηρος άνθρωπος δικαιούται προσωπικό βοηθό στα 67, αλλά όχι στα 68; Τι αλλάζει μέσα σε έναν χρόνο; Εξαφανίζεται η αναπηρία ή η ανάγκη υποστήριξης;», αναφέρουν ο Τομέας Πρόνοιας και Κοινωνικής Συνοχής του ΣΥΡΙΖΑ και η αρμόδια Τομεάρχης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Έλενα Ακρίτα.
«Η αναπηρία και οι ανάγκες κάθε ανθρώπου διαφέρουν. Γι' αυτό η πρόσβαση στον Προσωπικό Βοηθό πρέπει να κρίνεται με εξατομικευμένη αξιολόγηση: με βάση την καθημερινή λειτουργικότητα, την απαιτούμενη υποστήριξη και το δικαίωμα στην ασφάλεια, την αυτονομία και την αξιοπρέπεια», προσθέτει το στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.
«Ο οριζόντιος ηλικιακός αποκλεισμός δεν εξετάζει την ανάγκη, αλλά μόνο την ημερομηνία γέννησης. Έτσι, άνθρωποι με ίδιες ανάγκες αντιμετωπίζονται διαφορετικά επειδή ο ένας είναι 67 και ο άλλος 68 ετών. Η ανεξάρτητη διαβίωση, η κοινωνική συμπερίληψη και η αποτροπή της ιδρυματοποίησης δεν είναι δικαιώματα με ημερομηνία λήξης. Η αναπηρία δεν λήγει στα 67. Τα δικαιώματα επίσης», καταλήγει η Έλενα Ακρίτα.