Διέξοδο στα αδιέξοδα του μέσω της πόλωσης επιλέγει ο Τσίπρας

Το φετινό φθινόπωρο βρίσκει την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στο σημείο μηδέν, με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν το ένα μετά το άλλο απανωτά χαστούκια και την κατάσταση στην Κουμουνδούρου να θυμίζει εμπόλεμη ζώνη με απρόβλεπτες συνέπειες για το κοντινό μέλλον.

Μέσα σ’ αυτό το ζοφερό για το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κλίμα, ο κ. Τσίπρας επιχειρεί μέσα από τον διχασμό και τους υψηλούς τόνους να στρέψει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης άλλου, φθάνοντας σε τέτοιο σημείο παρακμής, ώστε αποφάσισε να αξιοποιήσει στην ατζέντα του ακόμη και την πανδημία για να κερδίσει λίγο παραπάνω τηλεθέαση στα κεντρικά δελτία ειδήσεων και να δώσει αφορμή στους σκληρούς οπαδούς του να τον ξαναχειροκροτήσουν.

Γίνεται πλέον αντιληπτό ότι ο πρώην πρωθυπουργός αγωνιά για την πολιτική του επιβίωση και βρίσκεται εγκλωβισμένος σε μία αδιέξοδη στρατηγική, με την οποία το μόνο που πετυχαίνει είναι να θυμίζει συνεχώς στους πολίτες τους λόγους για τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2019.

Οι δε πρόσφατες αλλαγές στη κομματική πυραμίδα φέρνουν στο φως τον εκνευρισμό και την ίδια ώρα το άγχος του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, να ελέγξει με οποιονδήποτε τρόπο το κόμμα, με την ομάδα των 53 να «βράζει» και τους οπαδούς της μεγάλης Κεντροαριστεράς να βρίσκονται σε διαρκή αναμονή, απογοητευμένοι από τις εσωκομματικές εξελίξεις που έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να ξεφύγει από την νοοτροπία του 4%, ακόμη και αν αυτό θα επηρέαζε την πολιτική του επιβίωση.