Το θράσος του περίσσευε στην πρόσφατη επίσκεψη του στη Ρόδο, όταν ξανά άνοιξε το σάκο με τα δώρα και μοίραζε υποσχέσεις στους επαγγελματίες και τους κατοίκους που αγωνιούν για την επόμενη μέρα της πανδημίας.
Λες και θα ξεχάσουν ποτέ οι πολίτες ότι στα τεσσεράμισι χρόνια που κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο αρχηγός του φόρτωσε στις πλάτες των νησιωτών δεκαοκτώ νέους φόρους.
Η περίοδος Τσίπρα έχει αποτυπωθεί στη μνήμη της παραγωγικής Ελλάδας ως μία από τις χειρότερες στην μεταπολίτευση, καθώς οποιαδήποτε προσπάθεια επιχειρηματικής δραστηριότητας έτυχε εχθρικής αντιμετώπισης.
Μήπως δεν κατήργησε το καθεστώς του μειωμένου ΦΠΑ για τα νησιά του Αιγαίου, δεν αύξησε το ΦΠΑ από 23% σε 24%, δεν μετέφερε πολλά είδη ευρείας κατανάλωσης από το 13% στο 24%, δεν αύξησε τον φόρο εισοδήματος σε όλες τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις;
Μήπως δεν αύξησε τον φόρο στα μερίσματα, μήπως δεν τριπλασίασε την εισφορά αλληλεγγύης για την πιο χαμηλή κλίμακα (12.000-20.000), μήπως δεν διπλασίασε την προκαταβολή φόρου εισοδήματος, μήπως δεν μείωσε φοροαπαλλαγές, μήπως δεν αύξησε εργοδοτικές και ασφαλιστικές εισφορές.
Έφτασε στο σημείο στο να επιβάλλει φόρο στην σταθερή τηλεφωνία, το internet, τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα tablets, που αποτελούν βασικά εργαλεία για κάθε μικρομεσαία επιχείρηση.
Είναι ξεκάθαρο ότι ο κ. Τσίπρας παραμένει ίδιος και απαράλλακτος. Μόνο τώρα δεν μπορεί πλέον να κοροϊδέψει κανέναν ούτε τους πιο φανατικούς οπαδούς του.