Τρόμος στον δρόμο για το συνέδριο έχει κυριεύσει τον ΣΥΡΙΖΑ

Η κορυφαία κομματική διαδικασία από την οποία η ηγετική ομάδα ανέμενε την επιβεβαίωση των επιλογών και της πολιτικής της και την περαιτέρω εγκαθίδρυση της εξουσίας της κινδυνεύει να ανατιναχτεί και να καταλήξει σε πεδίο σκληρότατης διαμάχης περί την εξουσία.

Κάθε μέρα που περνάει ένα νέο επεισόδιο προστίθεται στην πλούσια ειδησεογραφία που παράγει ο στενός κομματικός πυρήνας με την πολύτιμη συμβολή μερικών γραφικών του κόμματος, τους οποίους ανέδειξε σε «νοματαίους» ο Αλέξης Τσίπρας, ειδικά την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησής του.

Η δημόσια παρέμβαση Καρανίκα στην αστειότητα της προεδρικής ανακοίνωσης για τη γιορτή της Παναγίας και τα όσα την ακολούθησαν ως κομματικές αντιδράσεις αλλά και ευρύτερες αριστερές προσεγγίσεις προκάλεσαν άφθονο γέλιο στην ελληνική κοινωνία, που είδε ξαφνικά «επαγγελματίες άθεους» να συγκρούονται σκληρά για θεολογικά ζητήματα.

Την παρέμβαση Καρανίκα την αποδέχθηκε με περισσή ικανοποίηση το σύνολο των αριστερών συνιστωσών του κόμματος με επικεφαλής τους «53+», που είδαν στην ανακοίνωση του Αλέξη Τσίπρα και στην απόπειρα να ερμηνευτεί «αριστερόστροφα» από τον γραφικό του Μαξίμου την  ευκαιρία να αντεπιτεθούν και να λύσουν κομματικές διαφορές με τον σκληρό προεδρικό πυρήνα.

Το συνέδριο που ολοένα έρχεται και ποτέ δεν φτάνει κοντεύει ήδη να μετατραπεί σε μάχη επιβίωσης για τις βασικές ομάδες εξουσίας με επίδικο την εξόντωση του αντιπάλου, όπως μόνο η αριστερά γνωρίζει να κάνει στην πολιτική ιστορία.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην παρέμβαση Καρανίκα αισθάνθηκαν την ανάγκη να απαντήσουν και προβεβλημένα στελέχη της «πασοκοκρατίας» που έχει στοιχηθεί περί τον Τσίπρα, αντιλαμβανόμενα την ανάγκη να εξισορροπηθεί η κωμικότητα του Καρανίκα, «με ολίγη από Άρη Βελουχιώτη και συνεργασία επανάστασης και εκκλησίας».

Στο ίδιο μήκος κύματος και η ιστορία με τις δηλώσεις Κοτζιά για τη ρύθμιση της ΑΟΖ με την Αίγυπτο και τα δήθεν αποτελέσματα που αυτή παράγει υπέρ της Τουρκίας.

Οι προεδρικοί δεν χώνεψαν ποτέ την εντελώς διαφορετική εκτίμηση της πλευράς Τσακαλώτου, ούτε μπόρεσαν να ενσωματώσουν τις θετικές αντιδράσεις που αυτή παρήγαγε στο πολιτικό σύστημα και βρήκαν την ευκαιρία να αντεπιτεθούν με όχημα τον λαϊκισμό των Πολάκηδων και τις αοριστολογίες του Κοτζιά.

Έντρομοι, αμέσως μετά, ανακάλυψαν ότι οι θέσεις τους εισπράχθηκαν θετικότατα από την Άγκυρα, διαμόρφωσαν ένα τραγικό για το κόμμα κλίμα και έδωσαν την ευκαιρία στον Κυριάκο Μητσοτάκη να επιτεθεί στον Τσίπρα και στον ΣΥΡΙΖΑ από θέσεις πατριωτικής ευθύνης, δημιουργώντας μεγάλο ρήγμα στη δημόσια εικόνα του κόμματος σε μια πολύ ιδιαίτερη εποχή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει πλέον με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί και να μην αφήσει τίποτε όρθιο στο πέρασμά του.

Συνεκτικός ιστός μεταξύ των συνιστωσών δεν υπάρχει, η πολιτική συνεννόηση αναζητείται, οι κομματικοί στρατοί έχουν πάρει ήδη θέσεις μάχης και τα επεισόδια μεταξύ των προκεχωρημένων φυλακίων είναι στην ημερήσια διάταξη.

Η πιθανότητα να προκύψει πολιτική συνεννόηση, (η ιδεολογική αποκλείεται έτσι ή αλλιώς), έχει εξαερωθεί και κανείς δεν δέχεται να ποντάρει υπέρ της ούτε ένα σεντ. Το κόμμα είναι περισσότερο από ποτέ ομοσπονδιακός οργανισμός κι έτσι θα πορεύεται έως το συνέδριο και κατά τις εργασίες του. Μετά, όλες οι εκδοχές είναι ανοιχτές.

Στο μεταξύ δεν λείπουν και οι εκτιμήσεις που εμφανίζουν το κόμμα αδύναμο ακόμη και να διεξάγει ένα ουσιαστικό συνέδριο με πραγματικές διαδικασίες που δεν θα ελεγχθούν από τους μηχανισμούς και θα οδηγήσουν σε μια κανονική πολιτική συνεννόηση.

Οι χειρότερες από αυτές ομιλούν και για την αδυναμία να συγκληθεί καν συνέδριο, καθώς το κόμμα απειλείται ευθέως πλέον από μία ή περισσότερες διασπάσεις, για να επιβεβαιωθεί ο ιστορικός χαρακτήρας της αριστεράς στη χώρα.

Προς το παρόν κανένας δεν ασχολείται με το συνέδριο, ούτε «καίγεται» να προσδιορίσει τους όρους διεξαγωγής του.

Δημοσιεύτηκε στο "Καρφί του Σαββατοκύριακου"