Καταστροφολογία, το τελευταίο χαρτί του Τσίπρα

Διέξοδο από τα εσωκομματικά του προβλήματα και τη δημοσκοπική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί εναγωνίως ο Αλέξης Τσίπρας, μέσα από την τακτική της καταστροφολογίας και της ισοπέδωσης των πάντων.

Η ηγετική ομάδα της Κουμουνδούρου αποφάσισε να παίξει τα ρέστα της πάνω στις αναταράξεις της πανδημίας, ανεβάζοντας επικίνδυνα τους τόνους επιχειρώντας κομματικά οφέλη.

Ο ανύπαρκτος προγραμματικός λόγος και η ένδεια προτάσεων συνιστά τα σημαντικότερα προβλήματα σε πολιτικό επίπεδο για την αξιωματική Αντιπολίτευσης κι αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα χαμηλά δημοσκοπικά ποσοστά που καταγράφονται πλέον κάτω από το 20%, ενάμισι χρόνο μετά τις εθνικές εκλογές.

Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας ακολουθεί έναν διαφορετικό δρόμο, εκείνον που έμαθε από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, του λαϊκισμού της δημαγωγίας, προκειμένου να ξεγελάσει για μια ακόμη φορά τους πολίτες που του εμπιστεύτηκαν στο παρελθόν τη διακυβέρνηση της χώρας.

Επενδύει ξανά στην καταστροφή για να υφαρπάξει την ψήφο των αδύναμων που τόσο έπληξε με την πολιτική του, κόβοντας το ΕΚΑΣ, εξαφανίζοντας τις συντάξεις χηρείας και τις επικουρικές και αυξάνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές στους μη έχοντες.

Την ίδια ώρα σηκώνουν παντιέρα για το Σύστημα Υγείας, ξεχνώντας τι άφησαν πίσω τους τον Ιούλιο του 2019, ακόμη και στις δημόσιες συγκοινωνίες και την Παιδεία.

Μέσα στο πανικό τους ψάχνουν πάλι εναγωνίως την πόρτα της εξουσίας με αμφισβητήσιμες πρακτικές, αδιαφορώντας για τα πραγματικά συμφέροντα της κοινωνίας. Η κλεψύδρα του πολιτικού χρόνου του Αλέξη Τσίπρα αδειάζει και εκείνος παραμένει κολλημένος σε αγκυλώσεις και νοοτροπίες του χθες.