Το «αναφαίρετο», ιστορικά κατοχυρωμένο, δικαίωμα του κάθε αριστερού «να μην είναι υπεύθυνος για τίποτα και να καταφέρεται εναντίον όλων χωρίς κανένα κόστος» διεκδικεί, πιστός στις «προαιώνιες επιταγές της φυλής», ο Αλέξης Τσίπρας και στην υπόθεση των εμβολιασμών, την ώρα που το τέταρτο κύμα της πανδημίας με τον κωδικό «Μετάλλαξη Δ» απειλεί ευθέως τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία.
Του Χρήστου Υφαντή
Στις, ήδη, αγωνιώδεις κραυγές των επιστημόνων και στις εκκλήσεις της κυβέρνησης να επιταχυνθεί ο εμβολιασμός μήπως και προλάβουμε τις μεγάλες επιπτώσεις ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (το «Προοδευτική Συμμαχία» είναι απλός φερετζές) συνειδητά έχει επιλέξει να απέχει, διατηρώντας για τον εαυτό του την πολιτική ασφάλεια του «εμβολιασμένου» την ώρα που ο ίδιος και το κόμμα του δεν κάνουν (και δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε) για να ενισχύσουν την εμβολιαστική συνείδηση των πολιτών.
Είναι δεδομένο πως ο Τσίπρας επενδύει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο (από αυτό που του έχει απομείνει) στην αποτυχία της εμβολιαστικής εκστρατείας και στην ακραία εκμετάλλευση των επιπτώσεων μιας νέας έντασης της πανδημίας.
Και να ήθελε δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, καθότι γνήσιο αριστερό τέκνο της χειρότερης αριστεράς όλων των εποχών στη χώρα, αυτής που μάχεται σκληρά για την καταστροφή της κοινωνίας και της οικονομίας για να έρθει «καβάλα στο άλογο» η ίδια να διαχειριστεί τα ερείπια με όρους «εθνικού σωτήρα».
Κανείς δεν ξεχνάει, άλλωστε, πως ο ίδιος ο Τσίπρας και το πολιτικό του σόι έξι χρόνια πριν έδωσαν περιθώριο πέντε ημερών στον ελληνικό λαό να διαβάσει και να κατανοήσει ένα Preliminary Dept Sustainability analysis και να πάρει μέρος σε ένα αντισυνταγματικό, πολιτικά κωμικό και εθνικά υπονομευτικό δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου το κατάπιε αμάσητο (και με 100 δισ. κόστος) και τώρα αρνείται πεισματικά να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί απέναντι στην πανδημία και στις επιπτώσεις της.
Δεν ιδρώνει το αυτί του Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ από τις κυβερνητικές επιθέσεις, ούτε από τις ευθείες εναντίον του βολές του πρωθυπουργού.
Η επιλογή να ηγηθεί ο ίδιος και ο ΣΥΡΙΖΑ του αντιεμβολιαστικού κινήματος και να ψαρέψουν παρέα στα θολά νερά των ιδεοληπτικών ψεκασμένων είναι «υπόθεση ζωής» για τον ίδιο και το κόμμα του και τίποτε δεν μπορεί να την αλλάξει, καθώς είναι, στην ουσία, η τελευταία ευκαιρία να αποκτήσει το τσιπραίϊκο στοιχειώδη επαφή με ένα τμήμα της κοινωνίας που το συνέχει μια τυφλή αντικυβερνητική και αντιεξουσιαστική διάθεση ανάμικτη με θεωρίες συνομωσίας, νεφελίμ, την καταπίεση των μαύρων, τον ρατσισμό στη Ν. Αφρική και όλα τα σχετικά.
Οι κάθε είδους δικαιωματισμοί και οι σημαίες ευκαιρίας, πίσω από τους οποίους επιχειρεί να καλύψει τις πολιτικές του επιλογές ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορούν να κρύψουν τις βαθύτερες επιδιώξεις του, τη διάθεση του να τζογάρει σε ένα τόσο κρίσιμο θέμα όπως είναι η δημόσια υγεία και οι επιπτώσεις της και την απόφαση του να ηγηθεί άτυπα, προς το παρόν, ενός κινήματος που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να του προσφέρει την ευκαιρία να επανακάμψει στην πολιτική σκηνή, όπως ο ίδιος πιστεύει.
Ο Τσίπρας έχει αποφασίσει πως όσο και αν προκληθεί να λάβει θετική θέση υπέρ των εμβολιασμών και να μετέχει, ως ηγέτης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στην πολιτική διαχείριση του θέματος, ώστε η κοινωνία να εμπνευστεί και να πειστεί να προχωρήσει στον απαραίτητο εμβολιασμό, δεν πρόκειται να το κάνει. Θα εξακολουθήσει να υπεκφεύγει μιας καθαρής απάντησης και μιας καθαρής θέσης και θα συνεχίσει να επενδύει στον ακραίο, τον χειρότερο δικαιωματισμό διατηρώντας για τον εαυτό του την ασφάλεια του πολιτικού καθοδηγητή, που δεν κινδυνεύει να χρεωθεί ευθέως το πολιτικό κόστος.
Η στάση του απέναντι στον ενεργό και αυξανόμενο πολακισμό των απανταχού συριζαίων, που έχει ήδη λάβει διαστάσεις εσωκομματικού κινήματος και έχει καταλάβει όλους τους κρίσιμους αρμούς (υπάρχουν και τέτοιοι κα Περιστέρα) της Κουμουνδούρου είναι χαρακτηριστική. Δεν τόλμησε να ψελλίσει καν λόγο καταδίκης ή τουλάχιστον μη αποδοχής της δημόσιας στάσης του «κολλητού του», την επιρροή του οποίου στην καρδιά και στο μυαλό του ΣΥΡΙΖΑ κανένας δεν αμφισβητεί.
Στην Κουμουνδούρου ετοιμάζονται ήδη να επενδύσουν πολιτικά σε μια πιθανή κυβερνητική απόφαση να οδηγηθεί η στρατηγική για την αντιμετώπιση της πανδημίας στον υποχρεωτικό εμβολιασμό συγκεκριμένων ομάδων του πληθυσμού, που έχουν ειδικά χαρακτηριστικά και αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για την ανάσχεση του covid -19.
Ο Τσίπρας είναι βέβαιο πως θα πάρει τα κομμάτια όσων από τις ευαίσθητες αυτές ομάδες αντιδράσουν στην υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού, είτε ο ίδιος προσωπικά, είτε μέσω των στελεχών του κόμματος σε μια προσπάθεια να προσεταιριστεί κοινωνικές δυνάμεις που αντιδρούν με ένα ενστικτώδη, κατά βάση, τρόπο στην κυβερνητική πολιτική και να τις προσθέσει στις ισχνές δημοσκοπικές επιδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ για να δημιουργήσει εκ νέου την εικόνα ενός «λαϊκού κινήματος» ανεξάρτητα από τη σαθρή βάση πάνω στην οποία αυτό είναι βέβαιο πως θα οικοδομηθεί.
Ο σκοπός της πολιτικής επιβίωσης αγιάζει τα μέσα και το αντιεμβολιαστικό κίνημα είναι μάνα εξ ουρανού για τον χειμαζόμενο δημοσκοπικά ΣΥΡΙΖΑ και τον αρχηγό του.