Το σκηνικό πολιτικής ανωμαλίας στις ΗΠΑ που θύμισε εκδήλωση πραξικοπήματος και παρέπεμπε σε άλλες εποχές και σε τριτοκοσμικές καταστάσεις τύπου λατινικής Αμερικής έφερε στη μνήμη των πολιτών τις μέρες των αγανακτισμένων στην Αθήνα που σε καθημερινή βάση έδιναν σόου έξω από το ελληνικό κοινοβούλιο σπέρνοντας το μίσος και τον διχασμό.

Ήταν η εποχή που ο κ. Τσίπρας και οι ομόσταβλοι του στην κάτω πλατεία και οι Χρυσαυγίτες του Μιχαλολιάκου στην πάνω πλατεία βρίσκονταν χέρι χέρι και κήρυτταν ιερό πόλεμο στο πολιτικό σύστημα, στοιχημάτιζαν πάνω στο φόβο και στην ανασφάλεια μιας τρομοκρατημένης κοινωνίας που αντιμετώπιζε τότε πρωτόγνωρα πράγματα με την εμπλοκή της χώρας στα μνημόνια, με μοναδικό στόχο το κομματικό όφελος αδιαφορώντας για τις υπόλοιπες επιπτώσεις που βίωσε τελικά η ελληνική δημοκρατία τα επόμενα χρόνια.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο λαϊκισμός και ο εξτρεμισμός δεν γνωρίζουν σύνορα και μετά σχεδόν από δέκα χρόνια η παγκόσμια κοινότητα παρακολούθησε εμβρόντητη τα αποτελέσματα των χειρισμών ενός πολιτικού, το όνομα του οποίου συνδέεται πλέον ευθέως με τις μαύρες σελίδες της αμερικανικής ιστορίας και συνιστά ντροπή για μία χώρα που έχει διδάξει δημοκρατία, θεσμούς και ελευθερία.

Ποιος θα ξεχάσει τα λόγια του κ. Τσίπρα όταν σε επίσημη επίσκεψη του στις ΗΠΑ δήλωσε ότι με τον τρόπο που προσεγγίζει ο Πρόεδρος Τράμπ τα πράγματα μπορεί να μοιάζει διαβολικός αλλά είναι για καλό!!! εκφράζοντας μ’ αυτό τον τρόπο τον θαυμασμό του.

Οι κάθε λογής δεξιοί ή αριστεροί ψεκασμένοι συνιστούν το νούμερο ένα κίνδυνο για τη δημοκρατία παγκοσμίως.

Ωστόσο μεγάλη ευθύνη, έχουν και οι σημερινές ηγεσίες στην Ευρώπη και αλλού προκειμένου να μην επιτρέψουν να επαναληφθούν τέτοια θλιβερά φαινόμενα στο μέλλον και να μην αφήσουν περιθώρια με την πολιτική, τα πρότυπα και τις πράξεις τους, περιθώρια για την καλλιέργεια κλίματος εχθρότητας και διαίρεσης της κοινωνίας, εξέλιξη που θα μπορούσε να στοιχίσει ακριβά στο μέλλον και να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.