Πριν από δύο εκατομμύρια έτη οι πρόγονοι μας κυνηγούσαν και έτρωγαν τεράστιους ελέφαντες. Ο Elephas (Paleoloxodon) recki, ήταν ένας προϊστορικός γίγαντας που περιπλανιόταν στην περιοχή της σημερινής Τανζανίας πριν από σχεδόν δύο εκατομμύρια χρόνια. Είχε μέγεθος σχεδόν διπλάσιο από έναν σύγχρονο αφρικανικό ελέφαντα.
Για δεκαετίες οι αρχαιολόγοι συζητούν πότε οι πρώιμοι πρόγονοι του ανθρώπου άρχισαν να τρέφονται με μεγαπανίδα δηλαδή ζώα που ζυγίζουν πάνω από ένα τόνο. Σε νέα έρευνα μια ερευνητική ομάδα που ερευνά την εξέλιξη των πρώτων ανθρώπων στην Αφρική εντόπισε μία από τις αρχαιότερες περιπτώσεις τεμαχισμού ελέφαντα.
Η ανακάλυψη έγινε στο Olduvai Gorge της Τανζανίας, έναν χώρο διάσημο για τα αρχαιότερα και καλύτερα διατηρημένα ευρήματα ανθρώπινων προγόνων.
Τα ευρήματα χρονολογούνται πριν από 1,80 εκατομμύρια χρόνια και δείχνουν ότι οι πρόγονοί μας αλληλεπιδρούσαν με μεγαπανίδα πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι πιστευόταν (περίπου 1,5 εκατομμύρια χρόνια ήταν η προηγούμενη εκτίμηση για την περιοχή και μάλιστα με πιο σύνθετο τρόπο.
Αυτό το εύρημα υποδηλώνει τρία γεγονότα, πρώτον ότι τα ανθρώπινα είδη εκείνης της περιόδου (πιθανότατα ο Homo erectus) ζούσαν ήδη σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες εκείνη την περίοδο και δεύτερον επειδή οι εγκέφαλοί τους εξελίσσονταν απαιτούσαν διατροφή πλούσια σε θερμίδες και λιπαρά οξέα.
Επίσης, τα στοιχεία υποδηλώνουν ότι εκείνοι που τεμάχισαν και έφαγαν τον ελέφαντα δεν το έκαναν βρίσκοντας τον νεκρό αλλά ήταν εκείνοι που τον είχαν σκοτώσει.
Τα στοιχεία
Ένας λόγος που η αρχαία διατροφή μας αποτελεί αντικείμενο συζήτησης είναι ότι δεν είναι εύκολο να βρεθούν αποδείξεις για το πόσο ζωική τροφή κατανάλωναν οι πρώιμοι άνθρωποι και πώς την αποκτούσαν.
Στην παραδοσιακή αρχαιολογία, το «αδιάσειστο στοιχείο» για τεμαχισμό είναι τα σημάδια κοπής πάνω σε οστά από λίθινα εργαλεία. Ωστόσο σε μεγάλα ζώα όπως οι ελέφαντες, αυτά τα ίχνη είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Το δέρμα τους είναι αρκετά παχύ και η μυϊκή τους μάζα τόσο μεγάλη που το εργαλείο μπορεί να μην φτάσει ποτέ στο κόκαλο. Επιπλέον εκατομμύρια χρόνια ταφής μπορεί να διαβρώσουν την επιφάνεια των οστών σβήνοντας τα ίχνη. Ακόμη άλλες διεργασίες όπως το πάτημα από ζώα μπορεί να δημιουργήσουν σημάδια που μοιάζουν με κοψίματα.
Στην τοποθεσία βρέθηκε μερικός σκελετός ενός ελέφαντα μαζί με λίθινα εργαλεία. Για να αποδειχθεί όμως ότι δεν επρόκειτο απλώς για φυσικό θάνατο ή δράση σαρκοφάγων δεν αρκούσαν τα σημάδια στα οστά. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια διαφορετική προσέγγιση και συγκεκριμένα τη χωρική ταφονομία.
Το κουφάρι
Κάθε οργανισμός που αλληλεπιδρά με ένα αφήνει ένα χαρακτηριστικό «χωρικό αποτύπωμα». Τα σαρκοφάγα τείνουν να διασκορπίζουν τα οστά, ενώ οι φυσικοί θάνατοι δημιουργούν πιο συγκεντρωμένα μοτίβα.
Η ανάλυση έδειξε ότι το μοτίβο στην προκειμένη περίπτωση δεν ταίριαζε ούτε με τυχαία κατανομή ούτε με δράση σαρκοφάγων. Αντίθετα, έδειχνε εντατική και οργανωμένη επεξεργασία από ανθρώπους. Αυτό ενισχύθηκε από την παρουσία σπασμένων μακριών οστών κάτι που σήμερα μόνο οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν σε ελέφαντες.
Τι τρώνε οι αστροναύτες στο διάστημα – Το μενού της Artemis II και η viral Nutella
Viral στην Αθήνα: Γάλλος παρκουρίστας κάνει άλματα που κόβουν την ανάσα (video)
Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
