Νέος πονοκέφαλος για Τσίπρα: Ο Σιακαντάρης τραβά γραμμή αυτονομίας – «Μη με ρωτάτε αν συμφωνεί η ΕΛ.Α.Σ.»

Μια ανάρτηση που είχε στόχο να κλείσει τη συζήτηση γύρω από πιθανές πολιτικές συνεργασίες καταλήγει να ανοίγει ένα διαφορετικό και ίσως πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) και τον Αλέξη Τσίπρα. Ο Γιώργος Σιακαντάρης, με νέα δημόσια παρέμβασή του, ξεκαθαρίζει ότι όσα έγραψε για τις εξελίξεις στη Γερμανία δεν αποτελούσαν προτροπή προς ΕΛ.Α.Σ. και ΠΑΣΟΚ να συνεργαστούν με τη Νέα Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, όμως, ζητά να μη θεωρείται κάθε προσωπική του άποψη έκφραση της γραμμής της ΕΛ.Α.Σ. ή του ίδιου του Τσίπρα.

Η συγκεκριμένη αποσαφήνιση έχει ιδιαίτερο πολιτικό ενδιαφέρον, καθώς έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το νέο εγχείρημα του πρώην πρωθυπουργού επιχειρεί να αποκτήσει σταθερό βηματισμό και διακριτή ταυτότητα. Η παρέμβαση Σιακαντάρη δεν συνιστά ρήξη —ο ίδιος δηλώνει ξεκάθαρα ότι στηρίζει την ΕΛ.Α.Σ.— φανερώνει όμως την ανάγκη να μπουν σαφή όρια ανάμεσα στις προσωπικές απόψεις στελεχών και στην επίσημη κομματική γραμμή.

Κατηγορηματικό «όχι» σε συνεργασία με τη ΝΔ

Ο Σιακαντάρης εξηγεί ότι η προηγούμενη ανάρτησή του αφορούσε αποκλειστικά τη Γερμανία και το πώς μπορούν τα δημοκρατικά κόμματα να αντιμετωπίσουν την άνοδο της Ακροδεξιάς. Επιμένει ότι οι συνθήκες στην Ελλάδα είναι διαφορετικές και απορρίπτει κατηγορηματικά την ερμηνεία ότι πρότεινε μελλοντική συνεργασία ΕΛ.Α.Σ. και ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία.

Η θέση του απέναντι στην κυβέρνηση είναι, άλλωστε, ξεκάθαρη. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «η κυβέρνηση αυτή πρέπει να ηττηθεί και όχι να παραμείνει από την πίσω πόρτα στην εξουσία». Επομένως, ως προς αυτό δεν υπάρχει περιθώριο παρερμηνείας. Το πολιτικά ενδιαφέρον μέρος της ανάρτησης βρίσκεται περισσότερο σε όσα λέει στη συνέχεια για τη σχέση του με την ΕΛ.Α.Σ. και τον Αλέξη Τσίπρα.

«Μη με ρωτάτε αν συμφωνεί η ΕΛ.Α.Σ. και ο Τσίπρας»

Ο Γιώργος Σιακαντάρης εμφανίζεται ενοχλημένος από το γεγονός ότι κάθε δημόσια τοποθέτησή του αντιμετωπίζεται περίπου ως έμμεση έκφραση των απόψεων του Αλέξη Τσίπρα. «Ας σταματήσει αυτό κάθε φορά που λέω κάτι να με ρωτάτε, αν συμφωνεί η ΕΛΑΣ και ο Τσίπρας», γράφει, βάζοντας μια σαφή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις προσωπικές του απόψεις και στην επίσημη θέση του κόμματος.

Η φράση δύσκολα περνά απαρατήρητη, ειδικά όταν προέρχεται από ένα πρόσωπο που έχει συνδεθεί πολιτικά με το νέο εγχείρημα. Δεν σηματοδοτεί σύγκρουση με τον Τσίπρα, αλλά αποτελεί σαφή δήλωση πολιτικής αυτονομίας: στηρίζει την προσπάθεια, χωρίς να αποδέχεται ότι κάθε δημόσια παρέμβασή του πρέπει να ταυτίζεται με την ηγεσία της ΕΛ.Α.Σ.

«Γι' αυτό δεν είμαι στο Ανώτατο όργανο»

Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει η επόμενη αναφορά του. Ο Σιακαντάρης δηλώνει ότι στηρίζει «με όλη του την ψυχή» την προσπάθεια συνάντησης σοσιαλδημοκρατών, αριστερών ριζοσπαστών και Πράσινων, αλλά ταυτόχρονα τονίζει ότι διατηρεί το δικαίωμα της προσωπικής γνώμης. Συνδέει μάλιστα αυτή την επιλογή με το γεγονός ότι δεν συμμετέχει στο ανώτατο όργανο της ΕΛ.Α.Σ.

Ο ίδιος φροντίζει να κλείσει οποιοδήποτε σενάριο αποχώρησης ή ρήξης, δηλώνοντας ότι θέλει την ΕΛ.Α.Σ. να είναι «η νικήτρια των επόμενων εκλογών». Ωστόσο, η ανάγκη να υπογραμμίσει δημοσίως την αυτονομία του δημιουργεί αναπόφευκτα συζήτηση για το πώς θα λειτουργήσει στην πράξη η πολυφωνία γύρω από το νέο κόμμα του Τσίπρα.

Για τον Τσίπρα τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Εδώ βρίσκεται και ο πραγματικός πονοκέφαλος για τον Αλέξη Τσίπρα. Η ΕΛ.Α.Σ. δημιουργήθηκε με τη φιλοδοξία να συγκεντρώσει κάτω από την ίδια πολιτική ομπρέλα ανθρώπους διαφορετικών καταβολών: σοσιαλδημοκράτες, στελέχη της ριζοσπαστικής Αριστεράς, Πράσινους και πρόσωπα από τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Αυτή η πολυσυλλεκτικότητα μπορεί να λειτουργήσει ως πλεονέκτημα στη φάση της διεύρυνσης. Όταν όμως έρθει η ώρα των δύσκολων αποφάσεων για συνεργασίες, οικονομία, εθνικά θέματα και μετεκλογική στρατηγική, οι διαφορετικές φωνές θα πρέπει να καταλήξουν σε μια αναγνωρίσιμη πολιτική γραμμή.

Η χρονική συγκυρία κάνει την παρέμβαση ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Προηγήθηκαν δημοσιεύματα για γκρίνιες στο εσωτερικό της ΕΛ.Α.Σ., στα οποία ο Σιακαντάρης εμφανιζόταν απογοητευμένος από «πρόσωπα και καταστάσεις». Οι συγκεκριμένες πληροφορίες δεν αποτελούν δημόσια τοποθέτηση του ίδιου και δεν μπορούν να παρουσιάζονται ως επιβεβαιωμένη εσωτερική σύγκρουση. Η σημερινή παρέμβασή του, όμως, είναι δημόσια: στηρίζει την ΕΛ.Α.Σ., αλλά δεν θέλει κάθε άποψή του να χρεώνεται στον Τσίπρα.

Το πρώτο τεστ συνοχής της «επιστροφής»

Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε στην πρώτη γραμμή θέλοντας να παρουσιάσει μια «νέα αρχή» και όχι απλώς μια διαφορετική εκδοχή του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Για να πετύχει, όμως, δεν αρκεί η προσωπική αναγνωρισιμότητα του πρώην πρωθυπουργού ούτε η συγκέντρωση προσώπων διαφορετικών πολιτικών προελεύσεων. Χρειάζεται κόμμα με σαφή ταυτότητα, καθορισμένους ρόλους και καθαρή απάντηση στο ποιος εκφράζει την επίσημη γραμμή.

Η παρέμβαση Σιακαντάρη δεν είναι «αντάρτικο» απέναντι στον Τσίπρα. Είναι όμως ένα καθαρό μήνυμα: στηρίζει το εγχείρημα, αλλά διατηρεί τη δική του φωνή. Και όσο η ΕΛ.Α.Σ. πλησιάζει στις πραγματικά δύσκολες πολιτικές αποφάσεις, τόσο περισσότερο θα δοκιμάζεται η δυνατότητα του Τσίπρα να μετατρέψει την πολυφωνία σε συνοχή και όχι σε μια διαρκή ανάγκη διευκρινίσεων.

Πριν, λοιπόν, ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρήσει να ανατρέψει τις ισορροπίες στην Κεντροαριστερά και να εμφανιστεί ξανά ως βασικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει μπροστά του ένα πρώτο κρίσιμο τεστ: να αποδείξει ότι το νέο πολιτικό του σπίτι μπορεί να έχει πολλές φωνές χωρίς να καταλήξει με πολλές διαφορετικές γραμμές.

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις