Η φιλία

Στων χρόνων τη σιωπή, σαν φως που δεν πεθαίνει,

η φιλία ανθίζει απλά, χωρίς να επιμένει.

Δεν θέλει λόγια βαριά, ούτε όρκους μεγάλους,

μονάχα βλέμμα ζεστό, να σμίγει με τους άλλους.

Στις μέρες τις σκοτεινές, γίνεται φως και δρόμος,

κρατάει χέρι σφιχτά, όταν βαραίνει ο κόσμος.

Και στις χαρές γελάει, διπλά σαν καθρεφτίζει,

κάθε μικρή μας στιγμή, αγάπη την γεμίζει.

Δεν είναι πάντα κοντά, μα πάντα εκεί μένει,

σαν μνήμη που επιμένει, σαν άνοιξη που δεν περιμένει 

Γιατί η αληθινή φιλία δεν σβήνει, δεν τελειώνει

ζει μέσα στην καρδιά, κι αιώνια μεγαλώνει.

@ Γιάννης Παρασκευόπουλος

Ακολουθήστε το Lykavitos.gr στο Google News
και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις